کتاب پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی

کتاب الکترونیکی پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی نوشتۀ مارگالیس فیلستاد و ژان مک براید و ترجمۀ الهه رشوند است و انتشارات راوشید آن را منتشر کرده است. نویسندگان کتاب پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی به مخاطبان خود نشان می‌دهند که وقتی همسر خودشیفته یا مرزی به بخشی از معادله زندگی مشترک تبدیل شده، چگونه باید فرزندپروری را مدیریت کرد.

درباره کتاب پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی

زندگی زناشویی با شخصی خودشیفته یا دچار اختلال مرزی می‌تواند به اندازه کافی دشوار باشد، اما یادگیری اینکه چطور باید کودکان خانه را از ترکش‌های چنین رفتاری محافظت کرد بی‌نهایت حیاتی است. زیستن در خانواده‌ای که دچار خودشیفتگی باشد در بهترین حالت خود چالش‌برانگیز است و در اغلب مواقع نیز لبریز از هرج‌ومرج، انزوا، بدقلقی‌های عاطفی و رفتارهای خشک هدایت‌نشده می‌گردد. کودکان در چنین محیطی با حس ارزش نفس پایین پرورش می‌یابند، با مسائل مرتبط با اعتماد و تعلق درگیر می‌شوند و با کمبود شفقت به خویش روبرو می‌گردند. خطر آشکارتر این است که چنین افرادی در آینده، چرخۀ ویرانگر را به نسل بعدی انتقال می‌دهند و روابط بزرگسالی بسیار ضعیفی برقرار می‌کنند. کتاب پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی، شیوهایی برای مداخله سالم و جلوگیری از این چرخهٔ پیامدهای منفی برای کودکان با والدین دارای اختلال شخصیت خودشیفته یا مرزی ارائه می‌دهد.

خواندن کتاب پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای کسانی که به مباحث روان‌شناسی و فرزندپروری علاقه دارند مناسب است.

بخشی از کتاب پرورش تاب آوری کودکان با والدین خودشیفته یا مرزی

«والدینی که ویژگی‌های شخصیت خودشیفته یا مرزي دارند، زمان زیادي براي فکرکردن در مورد آسیب‌های هیجانی، خشم و رنجش‌های خود صرف می‌کنند و دیگر انرژي و صبر این را ندارند که به نیازها و احساسات دیگران و حتی فرزندان خودشان توجه داشته باشند. این افراد معمولاً به دیگران احساس همدلی ندارد. همدلی نداشتن شامل ناتوانی در خواندن درست نشانه‌های چهره‌ای افراد، درك تجربه‌های متفاوت احساسی دیگران و حتی مشکل در فهم منطق افکار و پاسخ‌های هیجانی دیگران می‌شود. آنها به‌سادگی باور دارند که افکار و احساساتشان با دیگران هماهنگ است. وقتی شما یا بچه‌ها بیان کنید که فکر و احساس کاملاً متفاوتی دارید، آنها می‌گویند شما اشتباه می‌کنید و حتی شاید از دست شما عصبانی شوند. آنها نمی‌توانند تفاوت‌های دیگران را درك کنند...»