کتاب تبلور اندیشه ها

کتاب تبلور اندیشه ها نوشتهٔ محمد بن راشد آل مکتوم و ترجمهٔ مریم نفیسی راد است. انتشارات نسل نواندیش این کتاب در حوزهٔ علوم سیاسی را منتشر کرده است.

درباره کتاب تبلور اندیشه ها

محمد بن راشد آل مکتوم در کتاب تبلور اندیشه ها (ومضات من فکر) نگرش‌ها، چشم‌اندازها، ایده‌ها و افکارش را در نشست برگزارشده در فوریۀ ۲۰۱۳ را نگاشته است. نویسنده در این اثر بیان کرده است که چشم‌اندازهای سیاسی او، برای متمایز کردن دولت و همچنین برای نسل جدید و آماده‌سازی خود برای آینده است. به عقیدهٔ او دولت‌های حقیقی باید با تمام جوامع و حکومت‌ها در ارتباط باشند. ۳۰ کشور در این نشست در امارات شرکت کردند و درمورد کیفیت رهبری و چگونگی افزایش خدمت‌رسانی به مردم و هم‌وطنان بحث کردند. شیخ محمد بن راشد آل مکتوم زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۴۹ در دبی و حاکم امارت دبی است که به نام «شیخ محمد» شهرت دارد. از او به‌عنوان «معمار دبی نوین» یاد می‌شود. او از قبیلهٔ «آل بوفلاسه» است که به قبیلهٔ بزرگ «بنی‌یاس» می‌رسند که از اعراب بسیار قدیمی امارات هستند.

خواندن کتاب تبلور اندیشه ها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران حوزهٔ سیاست، به‌ویژه در امارات متحدهٔ عربی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تبلور اندیشه ها

«در نشستی یکی از خبرنگاران از من دربارۀ روش ارزیابی و نظارت ما بر کارکنان پرسید و اینکه تا پیش از اخراج کارکنان چقدر به آن‌ها فرصت می‌دهیم؟

نظارت بر عملکرد یکی از مهم‌ترین پایه‌های دولت موفق است. ما به توانمندسازی مقامات دولتی کمک می‌کنیم، به آن‌ها صلاحیت می‌دهیم و بودجه در اختیارشان می‌گذاریم. درعین‌حال نظارت می‌کنیم، چون با نظارت و ارزیابی است که از عملکرد صحیح آن‌ها آگاه می‌شویم.

نوع نخست نظارت و ارزیابی عملکرد: ما یک سیستم جامع الکترونیکی داریم که حاوی هزاران شاخص عملکرد برای ارزیابی دستاوردهای وزرا درمورد طرح‌ها و برنامه‌هایشان است؛ بنابراین من خودم می‌توانم بشخصه عملکرد این وزرا را مستقیماً پیگیری و رهگیری کنم. هر وزیری هم می‌تواند شاخص‌های وزارتخانۀ خود را کنترل کند. ما گزارشی از نقاط‌ضعف و مشکلات وزارتخانه‌های مختلف ارسال می‌کنیم تا بتوانند هرطور شده نواقص و قصور را سر وقت رفع کنند. این اولین نوع از استراتژی ارزیابی است.

نوع دوم یعنی نظارت در سطح میدانی: ما تعدادی خریدار و ارباب‌رجوع می‌فرستیم که درواقع در لباس مبدل هستند. آن‌ها مأمور نظارت هستند و طی سال در قالب مشتری یا ارباب‌رجوع به وزارتخانه‌ها مراجعه می‌کنند. آن‌ها درمورد خدماتی که به مشتری ارائه می‌شود، گزارش‌هایی تهیه می‌کنند. این گزارش‌ها درنهایت به وزیر مربوطه ارسال می‌شود تا نواقص، قصور و نقاط‌ضعف خود را مرتفع کند. نسخه‌ای از این گزارش‌ها هم به دست من می‌رسد، اما من صرفاً براساس این گزارش‌ها تصمیم‌گیری نمی‌کنم، چون در نوع سوم نظارت، خودم بشخصه به سازمان‌های دولتی مراجعه و پروژه‌های آن‌ها را از نزدیک پیگیری می‌کنم. نمونه‌های موفقی را که در برخی نهادهای دولتی اجرا شده‌اند بررسی می‌کنم و به نظرات مدیران سطح دو و سه گوش می‌دهم.

من به گزارش‌های اداری درمورد نظارت بر عملکرد اکتفا نمی‌کنم. نظارت میدانی، اطلاعات دقیق‌تری دربارۀ خدمات و اجرای خط‌مشی‌ها ارائه می‌دهد، درنتیجه مبنای مهمی برای تصمیم‌گیری است.

نوع چهارم نظارت حسابرسی است: ما حسابرسان مستقل خارج از سازمان هم داریم، چون درنهایت، همگی یک دیدگاه واحد، ملی و مشترک داریم و آن اینکه، همۀ مردم سزاوار خوشبختی و داشتن زندگی شرافتمندانه هستند.»