کتاب تاریخ برده داری

کتاب تاریخ برده داری نوشتهٔ نورمن ال. ماخت و مری هال و ترجمهٔ سهیل سمی است. گروه انتشاراتی ققنوس این کتاب در حوزهٔ تاریخ جهان را منتشر کرده است.

درباره کتاب تاریخ برده داری

کتاب تاریخ برده داری (The history of slavery) در هفت فصل به بررسی این پدیده در کشورهایی مانند آفریقا و آمریکا می‌پردازد. تاریخ برده‌داری مرز نژادی یا جغرافیایی نمی‌شناسد. هر نژادی هم برده بوده است و هم برده‌دار. کم‌تر ملت یا مذهبی است که برده‌داری در آن رواح نداشته باشد. حتی خود برده‌ها نیز برده داشتند. سفیدپوست‌ها همسایه‌ها و دشمنان خود را به بردگی می‌کشاندند. در آفریقا سیاه‌پوستانی که هرگزسفیدپوستی ندیده بودند، دشمنان سیاه‌پوست قوم و قبیله‌هایشان را به بردگی می‌گرفتند.

واژهٔ برده [Slave] از ریشهٔ اسلاو [Slav] است، نام قومی و اجدادی گروهی از مردم در اروپای مرکزی و شرقی که از قرن پنجم تا سیزدهم به شدت و به کرات مورد حمله قرار می‌گرفتند و به بردگی گرفته می‌شدند. معادل واژهٔ برده تقریبا در تمامی زبان‌های هند و اروپایی برگرفته از اسلاو است. برده کسی است که جزو اموال شخص دیگر یا دولت است، یک ابزار کار همچون خیش یا چکش یا قاطر. برده نیز چون دیگر اشکال دارایی قابل خرید و فروش یا اجاره توسطاربابان دیگر است. شرایط زندگی و کار برده‌ها و قوانین حاکم بر مالکیت و رفتار با آن‌ها بسته به زمان‌ها و مکان‌های متفاوت به شدت متغیر بوده است، اما نقطهٔ اشتراک همهٔ آن‌ها اسارت بردگان و عدم تسلط آن‌ها بر زندگی و سرنوشتشان بوده است.

خواندن کتاب تاریخ برده داری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ تاریخ جهان، به‌ویژه کسانی که می‌خواهند تاریخ برده‌داری را بدانند، پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تاریخ برده داری

«شمال به دلیل تسلطش بر تجارت برده، که نیروی کار آفریقایی را به مستعمرات می‌آورد، در توسعه اقتصاد جنوب نقش تعیین‌کننده‌ای داشت. به‌رغم استفاده نه چندان گسترده ازنیروی کار برده‌ها در نیوانگلند، سود حاصل از تجارت برده پایه‌های ساخت قدرتمندترین وآبرومندترین خانواده‌های منطقه شد. بنادر ماساچوست، رود آیلند و کانکتیکات کشتی‌های حامل برده را ساختند و روانه دریاها کردند، که یکباره نود درصد از محموله‌های برده را به آمریکا حمل کردند.

تجارت فرااطلسی برده میان آفریقا و آمریکای شمالی بیش از ۱۷۰ سال دوام نیافت، اما برده‌داری در مهاجرنشین‌ها و ایالات متحده قبل از دهه پنجاه قرن هفدهم و پس از سال۱۸۰۷ نیز وجود داشت. میان سال‌های ۱۴۹۲ تا ۱۷۷۰ آفریقایی‌ها و اروپایی‌های بیش‌تریبه دنیای جدید آمدند، اما فقط ۴/۵ درصد از آن‌ها به ایالات متحده کنونی وارد شدند. اکثر آن‌ها به حوزه کارائیب و آمریکای جنوبی برده شدند. در سال ۱۶۱۹، نخستین آفریقایی‌ها به خلیج چساپیک واقع در مهاجرنشین ویرجینیا آورده شدند.

ابداع ماشین پنبه‌پاک‌کنی و ریسندگی و بافندگی در پایان قرن هجدهم سرنوشت هزاران آفریقایی را رقم زد. ماشین‌های ریسندگی و بافندگی می‌توانست با قیمت کم پارچه نخی تولید کند. ماشین پنبه پاک‌کنی می‌توانست به شکل مکانیکی دانه‌های پنبه را از غوزه جد ا کند، و سرعت عملش پنجاه برابر انسان بود، و باعث شد مزارع کوچک به سرعت به کشتزارهای وسیع بدل گردد، و این مستلزم وجود هزاران کارگر ارزان برای کارخانه‌های نساجی بود. کشت‌کاران جنوبی نمی‌توانستند تقاضای عظیم کارخانه‌های جنوب و شمال ر ا تأمین کنند. کشت‌کاران به سوی غرب و آلاباما، میسی سیپی، لوییزیانا و تگزاس ــ تا خود کالیفرنیا ــ حرکت کردند تا کشتزارهایشان را گسترش دهند. در دهه هفتم قرن نوزدهمکشتزارهای جنوب ۷۵ درصد پنبه جهان را تولید می‌کردند. آن‌ها نه تنها به زمین بیش‌تر، بلکه کارگران بیش‌تر برای انجام کاری طاقت‌فرسا نیاز داشتند. تاجران برده نیوانگلند ورؤسای بومی قبایل آفریقایی این کارگران را تأمین می‌کردند.»