نیکی آر. کدی

«نیکی آر. کدی» (Nikki R. Keddie) با نام اولیهٔ «آنیتا راگوزین» (Anita Ragozin) در ۲۰ اوت ۱۹۳۰ در نیویورک به دنیا آمد. او خاورشناس، ایران‌شناس و از چهره‌های برجسته در تاریخ‌نگاری زنان و مطالعات خاورمیانه در آمریکا به شمار می‌رود. پس از ۳۵ سال تدریس در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس (UCLA) بازنشسته شد. مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه هاروارد، کارشناسی‌ارشد را از دانشگاه استنفورد و دکترای خود را در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. پیش از پیوستن به دانشگاه UCLA، در دانشگاه آریزونا و کالج اسپرینگس (در کالیفرنیا) به تدریس تاریخ خاورمیانه و ایران پرداخت و در نهایت به مرتبهٔ استادتمامی رسید. او در حوزه‌هایی همچون تاریخ خاور نزدیک، تاریخ اجتماعی، تاریخ زنان، تاریخ تطبیقی و عکاسی پژوهش کرده است. تمرکز اصلی «نیکی آر. کدی» بر تاریخ ایران و خاورمیانه بوده و آثار متعددی در این زمینه‌ها منتشر کرده است. از جمله مهم‌ترین آثار او می‌توان به کتاب «ایران مدرن: ریشه‌ها و پیامدهای انقلاب» (۲۰۰۳) اشاره کرد که بعدها در قالب دو جلد جداگانه به پارسی نیز ترجمه شد. از دیگر مکتوبات او می‌توان اشاره کرد به کتاب‌های «ایران دوران قاجار و برآمدن رضاخان» (۱۳۰۴ - ۱۱۷۵)، «نتایج انقلاب ایران»، «واکنشی اسلامی به امپریالیسم»، «ریشه‌های انقلاب ایران»، «زنان در خاورمیانه: گذشته و حال» و «نه شرقی، نه غربی: بررسی روابط ایران با اتحاد شوروی و ایالات متحدهٔ آمریکا». «نیکی آر. کدی» (Nikki R. Keddie) در طول فعالیت حرفه‌ای خود موفق به دریافت جوایز و افتخارات متعددی شد؛ از جمله عضویت در آکادمی علوم و هنرهای آمریکا (۱۹۹۴)، جایزهٔ راهنمایی مطالعات خاورمیانه (۲۰۰۱) و عضویت افتخاری در این نهاد (۲۰۰۳)، جایزهٔ تمایز علمی از انجمن تاریخی آمریکا (۲۰۰۲)، جایزهٔ «تاریخ فارسی» از مؤسسهٔ دانشنامهٔ ایرانیکا (۲۰۰۲)، جایزهٔ بالزان (۲۰۰۴)، جایزهٔ یک عمر تلاش برای تاریخ ایران از انجمن بین‌المللی مطالعات ایران (۲۰۰۸) و نیز جایزهٔ گوگنهایم در حوزهٔ علوم انسانی (ایالات متحده و کانادا).