کتاب زندگی در سایه وفاق ملی

کتاب «زندگی در سایه وفاق ملی» نوشتۀ مهدی سعیدی کیا و مهدی غفاری است و انتشارات آها آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب زندگی در سایه وفاق ملی

کتاب زندگی در سایه وفاق ملی با هدف بررسی و تبیین مفاهیم وفاق، همدلی، و وحدت ملی بر اساس آموزه‌های قرآنی نگاشته شده است. این اثر با تأکید بر اهمیت وحدت در کشور، به‌ویژه در شرایطی که ایران با مشکلات و اختلافات داخلی و تهدیدات خارجی مواجه است، تلاش دارد تا اصول و مبانی یک دولت وفاق ملی را از منظر دینی و قرآنی مورد بررسی قرار دهد.

کتاب زندگی در سایه وفاق ملی باتوجه‌به نگرانی‌ها دربارۀ اختلافات داخلی و نقش حیاتی وحدت برای مقابله با چالش‌های خارجی، به‌ویژه در زمانی که رئیس‌جمهور مسعود پزشکیان بر حل اختلافات داخلی تأکید کرده است و دولت خود را به نام دولت وفاق ملی معرفی نموده، نگاشته شده است. مهدی سعیدی‌کیا و مهدی غفاری معتقدند که حل اختلافات و ایجاد همدلی و همبستگی بین گروه‌ها و احزاب سیاسی، کلید موفقیت و پیشرفت کشور است.

نویسندگان در این کتاب با استفاده از آموزه‌های قرآنی به تبیین ابعاد مختلف دولت وفاق ملی پرداخته و نقش آن را در تقویت همدلی و وحدت ملی توضیح داده‌اند. آن‌ها همچنین به راهکارهایی برای حفظ و پاسداشت این وفاق و همبستگی اشاره کرده‌اند که نه‌تنها میان مردم، بلکه میان مسئولان و نهادهای حکومتی نیز حائز اهمیت است. زندگی در سایه وفاق ملی تلاشی است برای ارتقای گفتمان وحدت و همدلی در جامعه، و قصد دارد به مسئولان و مردم نشان دهد که چگونه با الهام از کلام خدا می‌توان به وفاق ملی دست‌یافت و آن را تقویت کرد. این کتاب به‌ویژه برای کسانی که به دنبال ارتقای انسجام ملی و ترویج وحدت در کشور هستند، منبعی ارزشمند محسوب می‌شود.

خواندن کتاب زندگی در سایه وفاق ملی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ارتقای وحدت و انسجام ملی در ایران و فعالان سیاسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب زندگی در سایه وفاق ملی

«قرآن کلام خداست و هیچ حرف و سخنی در اینجا نیست؛ اما نحله‌های فکری که به‌عناوین‌مختلف و متنوع بر ماهیت الهی قرآن صدها تأکید بر تأکید رقم زده‌اند به‌نحوی‌که صورت‌مسئله اصلی قرآن در لابه‌لای این‌همه هیاهوی کلامی و فلسفی گم شده است و آن صورت‌مسئله انسان‌محوری متن کلام خداست. بهترین بحث‌ها به این نتیجه در قرآن منجر شده است که در نهایت اوج گستردگی خدا تقدیس شده است و هر چقدر این تقدیس بیشتر انجام شده بیشتر از زمین‌وزمان و جهان و مکان زندگی انسان فاصله گرفته است. خدای یار بسیار بزرگ و بسیار بسیار مقدس و منزه که کاری به کار انسان ندارد و متقابلاً انسان هم با آن چنین خدایی که تا برترین اوج عظمت و قداست پر کشیده است و بالا رفته است کاری ندارد و پذیرفته است که باید از راه‌های دیگر و با خدایان و ناخدایان دیگر امورش را بگذراند و کارهایش را سروسامان دهد.»