کتاب شرایط رجوع زوجه به فدیه از دیدگاه فقه و حقوق

کتاب «شرایط رجوع زوجه به فدیه از دیدگاه فقه و حقوق» نوشتۀ میلاد غلامی فرد است و انتشارات قانون یار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب شرایط رجوع زوجه به فدیه از دیدگاه فقه و حقوق

باتوجه‌به اهمیت مسئله طلاق و روند روبه‌افزایش آن، مطالعه انواع و ارکان آن و نیز شرایط مندرج بر آن ضروری است. طلاق فدیه یا طلاق به‌عوض شکل خاصی از اقسام طلاق است که زن در برابر پرداخت عوض از شوهر خود تقاضای انشاء طلاق و رهایی خود را می‌کند. طلاق‌های خلع و مبارات نیز از دیگر اقسام طلاق است که در مقابل عوض انجام می‌شود به این صورت که در طلاق خلع کراهت تنها از جانب زن وجود دارد و در طلاق مبارات این کراهت طرفینی است. اصولاً زمانی که زن مالی را در ازای طلاق به شوهر می‌پردازد به این معنی است که از او کراهت دارد. اما، گاهی تحت شرایطی خاص مانند بعد مکانی اقامتگاه زوجین و وابستگی عاطفی زوجه به خانوادۀ خود، وضعیتی به وجود می‌آید که زن حاضر است در عین تسالم و سازگاری اخلاقی و بدون هیچ کراهتی، مالی را به شوهر تملیک نماید و یا مهریۀ خود را ببخشد و از شوهر جدا شود.

در مورد طلاق فدیه یا طلاق به‌عوض میان فقها اختلاف است و در پاسخ به پرسش‌هایی در این زمینه یکسان عمل نکرده‌‌اند. کتاب شرایط رجوع زوجه به فدیه از دیدگاه فقه و حقوق، به بررسی فقهی این مفاهیم و دیدگاه‌های مرتبط فقهی در زمینۀ فدیه می‌پردازد. 

خواندن کتاب شرایط رجوع زوجه به فدیه از دیدگاه فقه و حقوق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به مشاوران حقوقی، مشاوران خانوداه، وکلا و کسانی که قصد جدایی از همسر خود را دارند پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب شرایط رجوع زوجه به فدیه از دیدگاه فقه و حقوق

«یکی از اقسام طلاق بائن، طلاق خلع است. خلع آن است که زن به‌واسطه کراهتی که از شوهر خود دارد، در مقابل مالی که به وی می‌دهد، طلاق بگیرد؛ اعم از اینکه مال مزبور عین مهر یا معادل آن یا بیشتر یا کمتر از مهر باشد (ماده ۱۱۴۶ قانون مدنی) که مبتنی بر دو رکن است:

۱.تنفر و کراهت داشتن زوجه نسبت به زوج خویش، به‌گونه‌ای که دوام زندگی را برای او یا هر دو مشکل ساخته و منجر به نافرمانی و معصیت و بی‌توجهی به تکالیف شرعی و قانونی و احساسات و عواطف انسانی می‌شود

۲. دادن مالی از سوي زن به مرد در مقابل انجام طلاق، تا وی را از زوجیت رها سازد؛ به‌گونه‌ای که زوج در زمان عده حق رجوع نداشته باشد. به مالی که زوجه می‌بخشد اصطلاحاً "فداء یا فدیه" می‌گویند و می‌تواند عین، دین یا منفعت باشد و در خصوص مقدار آن نیز ضابطه مشخص نیست و به نحوه توافق طرفین بستگی دارد.»