کتاب دکوپاژهای مرجع ۳

کتاب الکترونیکی دکوپاژهای مرجع ۳ نوشته کریستوفر کنورتی با ترجمه محمد ارژنگ در انتشارات چتر فیروزه چاپ شده است. این کتاب درباره تکنیک‌های کارگردانی صحنه‌های گفت‌وگو و چگونگی ایجاد جذابیت بصری در زمان‌های گفت‌وگومحور است.

درباره کتاب دکوپاژهای مرجع ۳

دکوپاژهای مرجع ۳، جلد سوم از مجموعه‌ای است که به تکنیک‌های دکوپاژ و طراحی نماهای فیلم برای کارگردانان می‌پردازد. این کتاب به‌طور خاص به موضوع دکوپاژ صحنه‌های گفت‌وگو و چگونگی ایجاد جذابیت در نماهایی که بیشتر مبتنی بر دیالوگ هستند، توجه دارد. برخلاف دو جلد قبلی که روی حرکات دوربین و تکنیک‌های بصری تمرکز داشتند، این جلد بیشتر به جنبه‌های ظریف‌تر کارگردانی مانند نحوه طراحی صحنه‌هایی که دیالوگ در آن‌ها محور اصلی است، پرداخته است. نویسنده توضیح می‌دهد که چگونه نماهای موثر می‌توانند داستان را بیان کنند، احساسات شخصیت‌ها را نمایش دهند و همچنین سبک کارگردان را به تصویر بکشند.

این کتاب برای افرادی که در صنعت سینما و فیلم‌سازی فعالیت می‌کنند، مانند کارگردانان، فیلم‌نامه‌نویسان، و حتی بازیگران مفید است. بسیاری از کارگردان‌ها و مدرسان سینما از جلدهای قبلی این مجموعه در جلسات آموزشی خود استفاده کرده‌اند. در این جلد، نویسنده از تعداد کمتری فیلم‌های مرجع استفاده کرده که تهیه و تماشای آن‌ها برای خوانندگان آسان‌تر باشد. همچنین، کتاب دارای مثال‌هایی است که به کارگردانان کمک می‌کند تا با هر سطحی از بودجه، نماهای موثر خلق کنند. تمرکز اصلی کتاب روی صحنه‌هایی است که با حداقل تجهیزات قابل اجرا هستند.

کتاب دکوپاژهای مرجع ۳ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

کتاب دکوپاژهای مرجع ۳ برای کسانی مناسب است که می‌خواهند در زمینه کارگردانی و طراحی نماهای فیلم تخصص بیشتری پیدا کنند. این کتاب می‌تواند به دانشجویان سینما، کارگردان‌های حرفه‌ای، فیلم‌نامه‌نویسان، و حتی بازیگران درک بهتری از نحوه کارکرد دوربین در صحنه‌های گفت‌وگو بدهد.

بخشی از کتاب دکوپاژهای مرجع ۳

«ممکن است تصور کنید کاربرد لنز تله مثل تلسکوپ است و وقایع صحنه را به شما نزدیک می‌کند، اما اگر به آن به عنوان ابزاری نگاه کنید که زاویه دید دوربین را به جهان باریک می‌کند درست‌تر است. وقتی یک لنز تله در نزدیکی بازیگری قرار داده می‌شود، تقریباً چیزی جز او را نشان نمی‌دهد. از این رو، برای نماهای بسته و بسیار بسته مناسب است.

برای این تمهید، دوربینتان را نزدیک بازیگر بگذارید و از لنزی تله استفاده کنید تا بتوانید روی چشم‌های او فوکوس کنید. در این حال، مابقی صورتش قدری از وضوح خارج خواهد شد. در صورت امکان، باید از بازیگرتان بخواهید در طول نماهایی این‌چنینی صورتش را به دوربین نزدیک و دور نکند. در غیر این صورت، نگه داشتن فوکوس روی چشم‌ها کار مشکلی خواهد بود. نگران مابقی صورت، که تار شده است، نباشید، چون توجه را به سوی چشمان بازیگر جلب می‌کند.

تصویر سوم به آن اندازه بسته نیست، اما باز هم توجه را به حالات صورت بازیگر جلب می‌کند. لباس، موی او و پس‌زمینه ممکن است به شکلی اجمالی دیده شوند، اما دوربین به این قصد این طور گذاشته شده است تا بر روی حالات چهرهٔ شخصیت تأکید کند. این امر، خصوصاً، به این دلیل خوب عمل می‌کند که شخصیت زن در راست تصویر و در گوشهٔ قاب قرار داده شده است و فضایی که معمولاً روی شانهٔ چپ بازیگر قرار می‌دهند از او حذف شده است. در تصویر چهارم همین تمهید با گذاشتن بازیگر مرد کاملاً در چپ قاب، ایجاد شده است.

تصویر آخر نشان می‌دهد که شما چطور می‌توانید با قدری عقب‌تر رفتن و فیلم‌برداری از بغل، سکانس را با لنز تله ادامه دهید. در این نما، چهرهٔ بازیگر بیش‌تر از پیش به چپ کشیده شده است و فضای خالی بزرگی در سمت راست قاب ایجاد شده است که می‌تواند با حرکت دستان بازیگر پر شود. با فوکوس کردن روی چهرهٔ او، حتی دستانش هم قدری از وضوح خارج شده‌اند. لنز تله، با کشاندن شدید توجه به چهرهٔ بازیگر، ما را وا می‌دارد تا او را با دقت تماشا کنیم و هر کلام او را بقاپیم.»