کتاب در طلب کوی دوست

کتاب در طلب کوی دوست نوشتهٔ محمد حقی و عباس اعتمادیان است. انتشارات کتابستان معرفت این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی در باب ۱۱۰ فضیلت زیارت سیدالشهدا (ع) از کتب معتبر شیعه.

درباره کتاب در طلب کوی دوست

کتاب در طلب کوی دوست کوشیده است تا عصاره‌ای از هزار روایت را در ۱۱۰ حدیث گردآوری کند؛ به‌گونه‌ای که همهٔ محورهای فضائل زیارت در آن آورده شود؛ آن هم با آوردن روایاتی که کامل‌تر و جامع‌تر و شامل‌تر باشد. این کتاب در باب ۱۱۰ فضیلت زیارت سیدالشهدا (ع) از کتب معتبر شیعه است. واقعهٔ کربلا جنگی بود که در تاریخ ۱۰ محرم سال ۶۱ هجری قمری (برابر با ۱۳ اکتبر ۶۸۰ میلادی) اتفاق افتاد. روز نبرد به روز عاشورا معروف شده است. این جنگ میان سپاه کم‌تعداد «حسین بن علی»، نوهٔ پیامبر اسلام و سپاه اعزامی از سوی «یزید»، خلیفهٔ اموی و در نزدیکی محلی به نام «کربلا» رخ داد. دلیل «یزید بن معاویه» برای جنگ، بیعت‌نکردن حسین بن علی با او بود. در مقابل حسین بن علی حکومت و زمام‌داری یزید بن معاویه را غیرشرعی و غیرقانونی می‌دانست؛ حکومتی که برخلاف پیمان صلح «امام حسن مجتبی» و «معاویه بن ابی‌سفیان» بود و به‌شکلی مورثی به یزید رسیده بود. امام حسین (ع) حکومت اموی را ظالم و گمراه می‌دانست و برای تغییر جهت جامعهٔ اسلامی به‌سوی مسیری دیگر قیام کرد.

به‌گفتهٔ دانشنامهٔ اسلام، از ویژگی‌های اخلاقی امام حسین (ع) بردباری، تواضع، فصاحت و در نهایت صفاتی است که از رفتارهای وی می‌توان برداشت کرد؛ مانند خوارشمردن مرگ، بیزاری از زندگی ننگین، غرور و مانند این‌ها. در بسیاری از روایات، به شباهت امام حسین (ع) به حضرت محمد (ص) اشاره شده است. امام حسین (ع) در مدینه به بخشندگی معروف بود و غلامان و کنیزانش را در صورت مشاهدهٔ خوش‌رفتاری آزاد می‌کرد. گفته شده است که امام حسین (ع) به معلم فرزندانش مال و پوشاک فراوان هدیه داد و دهانشان را پر از دُر کرد؛ درحالی‌که اذعان می‌داشت که این، جبران‌کنندهٔ ارزش کار معلم نیست. مردی شامی، یک بار به امام حسین (ع) و امام علی (ع) ناسزا گفت، اما حسین (ع) از او درگذشت و او را مورد مهربانی و لطف خود قرار داد. امام حسین (ع) امام سوم شیعیان و شخصیتی تاریخی و جهانی است.

خواندن کتاب در طلب کوی دوست را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب ۱۱۰ فضیلت زیارت امام حسین (ع) پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب در طلب کوی دوست

«حدیث صدم

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْکانَ قَالَ: شَهِدْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ علیهِ‌السَّلام وَ قَدْ أَتَاهُ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ. فَسَأَلُوهُ عَنْ إِتْیانِ قَبْرِ الْحُسَینِ علیهِ‌السَّلام وَ مَا فِیهِ مِنَ الْفَضْلِ. قَالَ: حَدَّثَنِی أَبِی علیهِ‌السَّلام عَنْ جَدِّی علیهِ‌السَّلام أَنَّهُ کانَ یقُولُ: مَنْ زَارَهُ یرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ أَخْرَجَهُ اللَّهُ مِنْ ذُنُوبِهِ کمَوْلُودٍ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَ شَیعَتْهُ الْمَلَائِکةُ فِی مَسِیرِهِ. فَرَفْرَفَتْ عَلَی رَأْسِهِ قَدْ صَفُّوا بِأَجْنِحَتِهِمْ عَلَیهِ حَتَّی یرْجِعَ إِلَی أَهْلِهِ وَ سَأَلَتِ الْمَلَائِکةُ الْمَغْفِرَةَ لَهُ مِنْ رَبِّهِ وَ غَشِیتْهُ الرَّحْمَةُ مِنْ أَعْنَانِ السَّمَاءِ وَ نَادَتْهُ الْمَلَائِکةُ: طِبْتَ وَ طَابَ مَنْ زُرْتَ، وَ حُفِظَ فِی أَهْلِهِ.۱۰۳

از عبدالله بن مسکان نقل شده است: شاهد بودم که گروهی از اهالی خراسان خدمت امام صادق علیهِ‌السَّلام رسیدند و از ایشان در مورد رفتن به مزار حسین علیهِ‌السَّلام و فضیلت آن سؤال کردند. حضرت علیهِ‌السَّلام فرمود: پدرم امام باقر علیهِ‌السَّلام از جدّم امام سجّاد علیهِ‌السَّلام نقل کرد: هر کس حسین علیهِ‌السَّلام را به خاطر خدا زیارت کند، خداوند او را مثل نوزادی که تازه از مادر متولّد شده است از گناهانش خارج می‌کند و ملائکه در مسیر همراهی‌اش می‌کنند. بالای سرش پرواز می‌کنند و بال به بال هم صفّ می‌کشند تا وقتی که پیش خانواده‌اش برگردد و از پروردگارشان برای او درخواست آمرزش می‌کنند. رحمت از کرانه‌های آسمان، او را می‌پوشاند. ملائکه صدایش می‌زنند [و می‌گویند]: تو و کسی که زیارتش کردی، پاک هستید. زائر در میان خانواده‌اش حفظ می‌شود.»