کتاب خانه رویاها

کتاب خانه رویاها نوشتهٔ لیز روزنبرگ و ترجمهٔ فاطمه یگانه است. انتشارات قدیانی این ناداستان در قالب زندگی‌نامهٔ یک نویسنده را روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب خانه رویاها

کتاب خانه رویاها (House of dreams) یک ناداستان در قالب زندگی‌نامه را در بر گرفته است. این کتاب زندگی خالق شخصیت و داستان «آنی شرلی» را در بر گرفته است؛ نویسنده‌ای به نام «ال. ام. مونتگمری» (L. M. Montgomery). این اثر که ۲۱ فصل دارد، با گاه‌شمار زندگی مونتگمری به پایان رسیده است. مونتگمری با نام کامل «لوسی ماد مونتگمری» در ۳۰ نوامبر ۱۸۷۴ در جزیرهٔ پرنس ادوارد به دنیا آمد. این نویسندهٔ کانادایی ۲۰ رمان منتشر کرده که بسیاری از آن‌ها هنوز در سراسر جهان خوانده می‌شود. محبوب‌ترین اثر او مجموعهٔ «آنی شرلی در گرین گیبلز» است که موفقیتی بزرگ برای او به همراه داشت. ماجرای نوشتن «آنی شرلی» نیز از این قرار است که یک روز مونتگمری مشغول مرور یک روزنامه بود و نوشته‌ای را پیدا کرد که یک دهه قبل از آن نوشته شده بود. در آن آمده بود که زوج سالخورده‌ای درخواست حضانت و نگهداری یک پسر یتیم را داشتند که به‌اشتباه دختری برای آن‌ها فرستاده شده است؛ پس از آن او شروع به نوشتن داستانی دربارهٔ دختر یتیمی با موهای قرمز کرد. مونتگمری ۲۰ رمان، بیش از ۵۰۰ داستان کوتاه، ۳۰ مقاله، زندگی‌نامه و یک کتاب شعر منتشر کرده است. او را بیشتر بشناسید.

در یک تقسیم‌بندی می‌توان ادبیات را به دو گونهٔ داستانی و غیرداستانی تقسیم کرد. ناداستان (nonfiction) معمولاً به مجموعه نوشته‌هایی که باید جزو ادبیات غیرداستانی قرار بگیرد، اطلاق می‌شود. در این گونه، نویسنده با نیت خیر، برای توسعهٔ حقیقت، تشریح وقایع، معرفی اشخاص یا ارائهٔ اطلاعات و به‌دلایلی دیگر شروع به نوشتن می‌کند. در مقابل، در نوشته‌های غیرواقعیت‌محور (داستان)، خالق اثر صریحاً یا تلویحاً از واقعیت سر باز می‌زند و این گونه به‌عنوان ادبیات داستانی (غیرواقعیت‌محور) طبقه‌بندی می‌شود. هدف ادبیات غیرداستانی تعلیم هم‌نوعان است (البته نه به‌معنای آموزش کلاسیک و کاملاً علمی و تخصصی که عاری از ملاحظات زیباشناختی است)؛ همچنین تغییر و اصلاح نگرش، رشد افکار، ترغیب یا بیان تجارب و واقعیات از طریق مکاشفهٔ مبتنی بر واقعیت، از هدف‌های دیگر ناداستان‌نویسی است. ژانر ادبیات غیرداستانی به مضمون‌های بی‌شماری می‌پردازد و فرم‌های گوناگونی دارد. انواع ادبی غیرداستانی می‌تواند شامل این‌ها باشند: جستارها، زندگی‌نامه‌ها، کتاب‌های تاریخی، کتاب‌های علمی - آموزشی، گزارش‌های ویژه، یادداشت‌ها، گفت‌وگوها، یادداشت‌های روزانه، سفرنامه‌ها، نامه‌ها، سندها، خاطره‌ها و نقدهای ادبی.

خواندن کتاب خانه رویاها را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ناداستان و قالب زندگی‌نامه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب خانه رویاها

«کریسمس سال ۱۹۱۸ ماد هدیهٔ غیرمنتظره‌ای دریافت کرد. کتابچهٔ راهنمای گردشگری نفیسی که ازطرف ناشر سابقش ال. سی. پیج به او اهدا شده بود، "کریسمس مبارک و سال نوی خوبی داشته باشید. ال. سی. پیج." دریافت هدیه ازاین‌رو تعجب‌برانگیز بود که ماد وسط دادخواهی علیه شرکت نشر پیج قرار داشت، دعوایی حقوقی که آینده ثابت کرد قرار است بیش از یک دهه به طول بینجامد.

ماد پیشتر بر سر سرقت ادبی علیه شاعری اقامهٔ دعوی کرده بود. و از شرکت پیج نیز به دلیل کم‌کردن یک فصل از "کیلمنی بانوی باغ" شکایت کرده بود. و در هر دوی این موارد پیروز شده بود، و اینک خود را برای حضور دوباره در دادگاه آماده می‌کرد. این کار شهامت می‌خواست. شرکت پیج، و به طور خاص شخص لوئیس پیج حریفی قدر به حساب می‌آمد. بسیاری از نویسندگان، به‌خصوص نویسندگان زن، در مقابله با مخالفت سبعانهٔ او به‌راحتی عقب می‌نشستند. پیج چه به لحاظ مالی و چه شخصی حریف قدرتمندی محسوب می‌شد، و ماد معترف بود که از او می‌ترسد. لوئیس پیج عادت داشت که نویسندگان زنش را به‌نوبت با اظهار عشق، ملایمت و تهدید کنترل کند. اما همان‌طور که ماد می‌نویسد، او زنی بود که شرکت پیج دریافت "نمی‌توانند او را مجبور کنند، بترسانند یا فریب دهند."

لوئیس پیج فارغ‌التحصیل دانشگاه هاروارد بود. ماد پیشتر او را "یکی از جذاب‌ترین مردانی که تابه‌حال دیده‌ام" توصیف کرده بود. به نظر می‌آمد او از آن مردهای پرجاذبه‌ای بود که ماد در مقابلشان آسیب‌پذیر است. لوئیس پیج چشمانی سبز و مژه‌های بلند و تیره داشت که به نحو احسن از آنها استفاده می‌کرد. ماد در ابتدا تحت تأثیر "ظاهر موقر و رفتار دلربای او" قرار گرفته و در دفتر خاطراتش دربارهٔ او نوشت که "از خانوادهٔ اصیلی" است. نویسندهٔ جوان مبهوت مقبولیت آقای ناشر شده بود. با وجود این در دفتر خاطراتش این را هم نوشت که "حقیقت این است که به او اعتماد ندارم" و آینده ثابت کرد که حسش درست می‌گفته.»