کتاب خاطرات و اسناد سپهبد حاجعلی رزم آرا

کتاب الکترونیکی خاطرات و اسناد سپهبد حاجعلی رزم آرا نوشتۀ کامبیز رزم آرا و کاوه بیات است و انتشارات شیرازه کتاب ما آن را منتشر کرده است. کتاب خاطرات و اسناد سپهبد حاجعلی رزم آرا به بررسی جزئیات مهمی از سیره و سوانح زندگی این سپهبد بزرگ ارتش ایران از زمان دورهٔ حاکمیت قاجار تا پایان دههٔ ۱۳۲۰ شمسی می‌پردازد. در این کتاب گذشته از خاطرات مزبور مجموعه‌ای از اسناد و تصاویر ذیربط نیز در دسترس قرار گرفته است.

درباره کتاب خاطرات و اسناد سپهبد حاجعلی رزم آرا

برای سپهبد حاج علی رزم‌آرا که از سال‌های پایانی دورۀ قاجار و به‌ویژه در خلال تشکیل ارتش نوین ایران در سال‌های نخست دهۀ ۱۳۰۰ شمسی تا توسعۀ اقتدار و گسترۀ سازمانی آن در دو دهه بعد به صورتی پیوسته درگیر خدمات نظامی بود، پیش آمد یک دوره کوتاه از برکناری و خانه‌نشینی در سال 1324، فرصتی فراهم آورد تا پیش از درگیری مجدد در مجموعه‌ای از دیگر خدمات نظامی و فعالیت‌های سیاسی به ثبت گوشه‌هایی از سرگذشت خود اقدام کند. کتاب خاطرات سپهبد حاج علی رزم‌آرا علاوه بر اسناد و تصاویر تاریخی مرتبط، با شرح زندگانی و تجربیات حاجعلی رزم‌آرا از آغاز تحصیلات ابتدایی تا خدمت نظامی در دوران قاجار، تشکیل ارتش نوین ایران، مشارکت در رویدادهای تاریخی از جمله کودتای ۱۲۹۹ شمسی و تأسیس قشون متحدالشکل تا تحصیل در دانشگاه جنگ و مسائل سیاست بعدی می‌پردازد. این خاطرات به چهار بخش نظام قدیم، صفحات غربی، دانشگاه جنگ و بعد از شهریور ۱۳۲۰ تقسیم شده‌اند و هر بخش با یک مقدمه گوناگون به توضیح ویژگی‌های آنها همراه شده است. به علاوه، کتاب شامل یادداشت‌هایی از دوران تحصیل در مدارس نظامی فرانسه تحت عنوان خاطرات سفر به اروپا و مجموعه‌ای از اسناد و عکس‌ها است که به عنوان پیوست در پایان کتاب آمده است.

درباره کاوه بیات

کاوه بیات متولد ۱۳۳۳ در تهران، تاریخ‌نگار، پژوهشگر ایرانی و نوۀ دختری صولت‌الدوله قشقایی است. وی مقالاتی در فصلنامه گفتگو و ماهنامه جهان کتاب و ماهنامهٔ اندیشهٔ پویا دارد. بیات دبیر مجموعه‌های «تاریخ معاصر ایران» و «آسیای میانه و قفقاز» در شرکت نشر و پژوهش شیرازه کتاب (انتشارات شیرازه کتاب ما) است.

خواندن کتاب خاطرات و اسناد سپهبد حاجعلی رزم آرا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای علاقه‌مندان به تاریخ ایران مناسب است.

بخشی از کتاب خاطرات و اسناد سپهبد حاجعلی رزم آرا

«بایستی اذعان کرد که مدرسه نظام مشیر‌الدوله در نوع خود و در موقع تشکیل با یک فداکاری کاملی تشکیل و توانست مشغول کار شود و با آنکه کوچکتری وسایل و لوازمی در اختیار این مدرسه نبود، توانست یک عده افسران فهمیده، مطلع و علاقمند تهیه و تسلیم ارتش نماید به‌طوری که شاید نظیر این افسران در دوره‌های قبل کمتر دیده شده است. در صورتی‌که در همان موقع ادارۀ ژاندارمری افسرانی با هزاران ناز و نعمت پرورش داده، تهیه می‌نمودند ولی افسران این مدرسه دارای ارزش افسران دانشکده مشیرالدوله نشدند و حتی در اواخر سال دوم هیئتی از افسران انگلیسی تحت ریاست ژنرال اسمایس به طهران آمده بودند که این هیئت مدرسه نظام را کراراً بازدید کرده و از وضعیت آن خیلی اظهار رضایت نمودند. حتی یک مرتبه یک مسابقه شمشیربازی در مدرسۀ نظام اجرا و طبق نظر آنها قرار شد که این مسابقه با افسران مدرسۀ ژاندارمری انجام گردد. در این مسابقه به‌طور مشهود رجحان و مزیت افسران دانشکدۀ مشیرالدوله مشهود بود. در این مسابقه من شاگرد اول شده و از ژاندارمری حسن‌خان نمرۀ هفت اول بود که در ضمن مسابقه من او را زدم. از طرف ژنرال اسمایس یک دوربین کوچک به من و یک هفت‌تیر به آن افسر داده شد....»