کتاب ماه کرم ابریشم

کتاب ماه کرم ابریشم سرودهٔ زوفی آنا رایر و ترجمهٔ عباسعلی صالحی است. انتشارات گابه این مجموعه شعر دوزبانه (پارسی و اتریشی‬) را منتشر کرده است.

درباره کتاب ماه کرم ابریشم

کتاب دوزبانهٔ ماه کرم ابریشم (Im Monat der Seidenrau) یک مجموعه شعر معاصر اتریشی‬ را در بر گرفته است. عنوان بخش‌های اصلی کتاب حاضر عبارت است از «دفترِ اول: ماهِ کرمِ ابریشم، از پیله‌برون‌آمدنی شاعرانه، سالِ انتشار: ۲۰۱۷»، «دفترِ دوم: در خوابِ برفدانه‌ها، سالِ انتشار: ۲۰۱۷»، «دفترِ سوم: برزخ، سالِ انتشار: ۲۰۱۷» و «دفترِ چهارم : تهران ،سالِ انتشار: ۲۰۱۸». این ترجمه، گلچینی از چهار مجموعهٔ شعر به قلم زوفی آنا رایر است. مترجم در ابتدای کتاب حاضر، اشعار این شاعر اتریشی را معرفی و واکاوی کرده است. «ریحانه مشکلانی» مقدمهٔ این اثر را نوشته است.

می‌دانیم که شعر جهان عرصه‌های گوناگونی را درنوردیده است. در طول قرن‌ها هر کسی از ظن خود یار شعر شده است و بر گمان خود تعریفی از شعر به‌دست داده است. حضور شعر در همهٔ عرصه‌ها از رزم و بزم گرفته تا مدرسه و مسجد و خانقاه و دیر و مجلس وعظ، همه و همه گویای این مطلب است که شعر، بی‌محابا، زمان، مکان و جغرافیا را درنوردیده و در هفت‌اقلیم جان و جهان به دلبری پرداخته است. آمیختگی شعر با فرهنگ مردم و اندیشه‌های اجتماعی، این هنر را زبان گویای جوامع بشری ساخته است؛ بدان‌گونه که هیچ جامعه‌ای از این زبان بارز، برای انتقال اندیشه‌هایش بی‌نیاز نبوده است. گاهی شعری انقلابی به پا کرده است و گاه انقلابی، شعری پویا را سامان داده است.

خواندن کتاب ماه کرم ابریشم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران شعر معاصر اتریش پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ماه کرم ابریشم

«بازگشت به ریشه‌ها

چشم‌انتظارت می‌مانم، هزار سال

پس می‌رانم چرخِ روزگار را

که خورشید بار دیگر به مغرب باز گردد

و

(و وقتی خوشبخت است آدمی

مردن

چرا که

همیشه برای یکی‌شدن زمان

باقی است)

:

back to the roots

wart ich auf dich tausend Jahr

dreh alle Himmelsgewölbe zurück

dass die Sonne wieder im Westen

und

(und sterben dann

wenn man glücklich

ist weil zum einen

immer noch Zeit

bleibt)

:

بذرها

هنوز هم

زیرِ خاک در خوابند

اما

روزی با پاهایم پس می‌زنم

پوششِ گرمِ خاک را:

جوانه‌زدن، همیشه

پنهان است.

:

Saatgut

noch unter

der Erde schlafend aber

heb ich irgendwann mit meinen Beinen

deren warmes Dach:

Keimen ist immer

Geheim

:

به تن کرده‌ام پوست تو را

تنم از بیداری، از هم گسیخته، آه

و به کالبدِ تو ریخته‌اند مرا

کیست که مرا اینگونه

با تو درآمیخت:

اینجا

:

hab deine Haut angezogen

aufgelöst der Körper vom Wachen ach

und in deine Form gegossen

wer hat mich bloss umgeschmolzen

in dich:

hier

:

در طلب تو پرواز می‌کنم

آنجا که خیابان‌ها به‌سختی نفس می‌کشند

و خورشیدماهی۲۳ در گودیِ دستانت

بگو آیا هنوز می‌ستایند ما را

مردگان؟

:

Bin Flug deines Willens

wo Strassen flach atmen

Mondfisch in deiner hohlen Hand

sag loben uns noch

die Toten?»