کتاب اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در کودکان و بزرگسالان

کتاب «اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در کودکان و بزرگسالان» نوشتۀ مصطفی کریمی و فرشید رحمانیان است و انتشارات رشد فرهنگ آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در کودکان و بزرگسالان

اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی یکی از شایع‌ترین ناهنجاری‌های روانی در کودکان است که کارکردهای فردی و اجتماعی را در سطوح مختلف دچار اختلال می‌کند. در گذشته تصور می‌شد که این اختلال مختص دوران کودکی است اما پژوهش‌های جدید نشان داده‌اند که علائم این اختلال در بزرگسالی هم وجود دارد. پژوهشگران همچنین این نوع اختلال را نورولوژیک و اختلال در حوزۀ کنش‌های اجرایی می‌دانند.

مصطفی کریمی و فرشید رحمانیان کتاب اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی در کودکان و بزرگسالان را باتوجه‌به پژوهش‌های انجام شده در حوزۀ ADHD با الوات رویکرد عصب‌شناسانه و کنش‌های اجرایی نوشته‌اند. نکتۀ دیگر دربارۀ کتاب اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی در کودکان و بزرگسالان این است که باتوجه‌به تأکید محتوا بر سبب‌شناسی عصب‌شناختی اختلال، در فصل آخر شیوه‌های پژوهشی مرتبط، باریشه‌های عصبی اختلال توضیح داده شده است.

کتاب اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی در کودکان و بزرگسالان در ۵ فصل تنظیم شده است. در فصل اول یعنی کلیات، ابتدا سیر تاریخی این اختلال، تعریف آن، نشانه‌ها و ویژگی‌ها معرفی می‌شود، سپس سبب‌شناسی، عوامل نورولوژیک، وراثتی، عصبی شیمی و محیطی رفتاری به همراه درمان‌های دارویی و غیردارویی بررسی می‌شوند. در فصل دوم، سطوح آسیب در اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی، مشکلات اجتماعی، خانوادگی، گروه همسالان و عملکرد ضعیف بیماران تحلیل می‌شود. فصل سوم دربارۀ مؤلفه‌های کنش‌های اجرایی است و فصل چهارم پژوهش‌های صورت‌گرفته در ایران و جهان را توضیح می‌دهد. فصل پنجم کتاب هم مربوط به سنجش عصبی در اختلال نارسایی توجه/ فزون‌کنشی می‌شود.

 خواندن کتاب اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در کودکان و بزرگسالان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را دانشجویان روان‌شناسی و همچنین مشاوران و درمانگران پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب اختلال نارسایی توجه/فزون کنشی در کودکان و بزرگسالان

«اصطلاح ADHD اصطلاحی نسبتاً جدید است اما توصیف الگوهاي فزون کنشی و رفتارهای مهار نشده در کودکان به بیش از ۱۰۰ سال قبل بازمی‌گردد در سال ۱۸۴۵ عصب‌شناسی آلمانی به نام هافمن برای نخستین‌بار فزون کنشی در کودکان را توصیف کرد و در ۱۰۰ سال گذشته توضیحات فراوانی درباره رفتار مشکل‌ساز در ADHD عنوان شده است. جرج استیل پزشک انگلیسی در سال ۱۹۰۲ نشانه‌های این اختلال را برای اولین‌بار در آغاز این قرن، توصیف کرد؛ او معتقد بود این نشانه‌ها به دلیل ضعف در اراده بازدارنده و ناهنجاری در کنترل اخلاقی جلوه‌گر می‌شوند. دیدگاه دیگر دربارهٔ این اختلال و علل آن که در سال ۱۹۱۷ و ۱۹۱۸ شکل گرفت به شیوع بیماري همه‌گیر آنسفالیت (التهاب مغزی) در این سال‌ها مربوط می‌شود که در اثر آن، بسیاری از کودکان مبتلا، مشکلات رفتاری زیادی نظیر بی‌قراری، لجاجت، نقص توجه، کنترل ضعیف حرکتی و فزون کنشی نشان می‌دادند»