کتاب هنر جنگ

کتاب هنر جنگ نوشتهٔ سون تزو و ترجمهٔ فاطمه باغستانی است و انتشارات نسل نواندیش آن را منتشر کرده است. این کتاب کهن‌ترین رسالهٔ نظامی جهان است.

درباره کتاب هنر جنگ

کتاب هنر جنگ یکی از کهن‌ترین و محبوب‌ترین کتاب‌ها در حوزهٔ جنگ و آموزش استراتژی‌های جنگی است که با استناد به متون کهن چینی و پژوهش‌های بسیاری از مورخان، قدمت آن تا چهارصد سال پیش از میلاد مسیح تخمین زده شده است.

با توجه به پندها، سخن‌ها و استراتژی‌های عمیق سون تزو، نویسندهٔ کتاب هنر جنگ، بسیاری از مشاهیر و چهره‌های بزرگ سیاسی از این آموزه‌ها استفاده یا به آن اشاره کرده‌اند. برای مثال، می‌توان از ناپلئون بناپارت، مائو رهبر و بنیان‌گذار جمهوری خلق چین، مارشال شاپوشنیکوف، رئیس ستاد کل ارتش سرخ شوروی و بسیاری از فرماندهان ارتش امریکا نام برد.

ازجمله نویسندگان عصر حاضر که در آثار خود همواره کوشیده‌اند با استناد به متون کهن و آموزه‌های باستانی به تحلیل قدرت و استراتژی‌های جنگی بپردازند، نام رابرت گرین به چشم می‌خورد که در کتاب‌های ۴۸ قانون قدرت و ۳۳ استراتژی جنگ، بخش‌هایی از پندهای سون تزو را ذکر کرده است.

سون تزو معتقد بود که یک استراتژیست جنگی، باید قادر باشد ارتش دشمن را بدون درگیری نظامی شکست دهد، شهرها را بدون محاصره به تصرف درآورد و یک حکومت را بدون خون‌ریزی سرنگون کند. او همواره معتقد بود که جنگ طولانی‌مدت هیچ‌گاه به نفع هیچ کشوری نخواهد بود. ازاین‌رو متذکر شده است، چنانچه جنگیدن سه شرط: (۱) کوتاه‌ترین زمان؛ (۲) حداقل زیان و تلفات انسانی و (۳) وارد آوردن حداقل زیان‌های ممکن به دشمن را برآورده کند، پیروزی مسلم و قطعی خواهد بود.

خواندن کتاب هنر جنگ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران تاریخ جهان و تاریخ جنگ پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب هنر جنگ

«۱. سون تزو می‌گوید: «در زمان نبرد فرمانده باید فرمان بسیج ارتش و متمرکز شدن بر دشمن را از سوی حاکم وقت دریافت کند.»

۲. هرگاه موقعیت استراتژیک سرزمینی نابسامان باشد، نباید در آنجا اردو زد. در تقاطع مسیرهای طولانی باید به متحدان خود ملحق شوید و در موقعیت‌های خطرناکی که از نیروهای دیگر جدا افتاده‌اید، نمانید. وقتی در چنین موقعیتی قرار گرفتید، باید به خدعه‌های جنگی روی بیاورید و حتی در هنگام ناامیدی و استیصال باید به نبرد ادامه دهید.

چانگ یو این موقعیت را رودررو یا به‌عبارتی، حضور در منطقهٔ دشمن می‌نامد. لی چوآن این شرایط را وضعیت نامساعد می‌نامد که در آن، امکانات رفاهی مانند گیاهان، رمه و باروبنه‌ای وجود ندارد.

۳. جاده‌ها و مسیرهایی وجود دارند که نباید به سمت آن‌ها رفت.

به‌ویژه باید به مسیرهایی توجه داشته باشید که به تنگنا ختم می‌شوند. لی چوآن دراین‌باره می‌گوید: «نباید به فضایی نزدیک شوید که کمینگاه دارد.»

همچنین ارتش‌هایی هستند که نباید به آن‌ها حمله کرد.

منظور موقعیت‌هایی است که در آن‌ها نباید به ارتشی حمله کرد. چن هائو می‌گوید: «هرگاه مطمئن هستید که درصورت حمله، امتیازی کسب خواهید کرد، اما شرایط و وضعیت سربازانتان نامساعد است و درگیری ممکن است به شکست منتهی شود، باید از جنگ خودداری کنید.»

همچنین شهرهایی هستند که نباید محاصره شوند.»