کتاب مغولان در مصر و تاثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری

کتاب «مغولان در مصر و تاثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری» نوشتۀ صلاح الدین محمد نوار‬‌‫، ترجمۀ ساجده موسوی و ویراستۀ لیلا بخت‌آور است و  انتشارات کتیبه میراث شیعه آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب مغولان در مصر و تاثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری

واژۀ مغول معمولاً یادآور وحشیگری، خشونت و خونریزی بوده است و تصاویری از صحنه‌های ویرانی و خونریزی را در جریان حمله‌هاي مغولان جلوی چشم خواننده می‌آورد؛ اما کتاب مغولان در مصر و تأثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری، با کتاب‌های دیگر دربارۀ مغول و چنگیزخان متفاوت است و مغولانی را نشان می‌دهد که هرچند در آغاز فتوحات بی‌رحم و خشمگین بودند؛ اما پس از استقرار حکومت دست به آبادانی و عمران می‌زدند. این کتاب معماری زیبای مغول را توصیف می‌کند و درآمیختن فرهنگ زندگی این مردم را با فرهنگ‌های جدید بیان می‌کند. کتاب مغولان در مصر و تأثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری ابتدا دلایل مهاجرت مغولان به مصر مخصوصاً در دوران سلطان بیبرس اول را بیان کرده سپس میزان تأثیر مغولان، به‌ویژه مغولان قپچاق و اوبراتی یا فارس بر جامعۀ مصر مملوکی و در حوزه‌های نظامی سیاسی‌اجتماعی و عمرانی را نشان می‌دهد.

 کتاب مغولان در مصر و تأثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری از عربی به فارسی ترجمه و در ۳ فصل تنظیم شده است؛ عناوین فصل‌های کتاب عبارت است از: «فصل اول: عوامل مؤثر بر مهاجرت مغولان به مصر از زمان ظاهر بیبرس اول بندقداری»، «فصل دوم: مهاجرت مغولان به مصر و ساکن شدن در آنجا در دورۀ سلطان ظاهر بیبرس اول» و «فصل سوم: تأثیرات مغولان بر مصر در دوران ممالیک بحری»

خواندن کتاب مغولان در مصر و تاثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به تاریخ‌دوستان، محققان و علاقه مندان به تاریخ مغول پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مغولان در مصر و تاثیرات نظامی، سیاسی، اجتماعی، زبانی و عمرانی در عصر ممالیک بحری

«قرن هفتم هجری (سیزدهم میلادی) شاهد گسترش جذب گروه‌های بسیار از مغول قپچاق یا فارس یا اوبراتی یا نژادهای دیگر به مصر در اواخر عصر ایوبی و زمان عصر مملوکی، به‌ویژه دورۀ دولت ممالیک بحری بود. این گروه‌ها از دوراه وارد می‌شدند: اول به‌صورت بردگانی که خریدوفروش می‌شدند و به آنان جلبان یا اجلاب می‌گفتند. از دوران ایوبیان و زمانی که شاهزادگان به استفاده از این بردگان در ارتش و جنگ‌های داخلی روي آوردند جنگ خانوادگی که میان فرزندانِ خاندان ایوبی درگرفته بود به‌ویژه صالح نجم‌الدین ایوب بن کامل بیشترین تعداد از این بردگان را به خدمت گرفت. در میان این بردگان، مغولان قپچاق جایگاه دیگری داشتند، خاصه که فساد و خیانت خوارزمیان بر شاهزاده آشکار شده و اعتمادش را به آنان ازدست‌داده بود. وی از میان این بردگان، گروه ممالیک بحری را تشکیل داد که بعدها دولت ممالیک و به طور خاص ممالیک اول را تشکیل دادند.»