کتاب لغتنامه بشرویه

کتاب «لغتنامه بشرویه» نوشتۀ فرزانه عارفیان و علیرضا عارفیان است و انتشارات کتیبه میراث شیعه آن را منتشر کرده است. این کتاب، فرهنگ لغات به لهجۀ بشرویه است. 

درباره کتاب لغتنامه بشرویه

شهرستان بشرویه یکی از شهرستان‌های استان خراسان جنوبی است. فرزانه عارفیان در کتاب لغت‌نامۀ بشرویه تلاش کرده است تا کلمات و واژه‌هایی که درگذشته و حال توسط اهالی بشرویه به کار برده می‌شود را جمع‌آوری کند تا فرهنگ و رسوم نیک گذشتگان به فراموشی سپرده نشود، نسل جدید و آینده بتوانند از آن بهره بگیرند و در گفتگو و محاورۀ خود بیشتر از لغات و ادبیات اجداد و گذشتگان استفاده کنند.

کتاب لغت‌نامهٔ بشرویه نخست به معرفی شهرستان بشرویه و جاذبه‌های گردشگری آن می‌پردازد، مکان‌هایی مانند قلعه دختر بشرویه، خانۀ مستوفی، آسیاب‌های بشرویه، کویر بشرویه، رباط اصفاک و نیگنان، خانۀ استاد فروزانفر، باغ خان، پل آب بر، موزۀ خصوصی بشرویه، حوض انبار میان ده، مسجد جامع میان‌ده، امامزاده هوگند و سرای سکه. در مرحلۀ بعد کلمات و واژه‌ها را به ترتیب حروف الفبا آورده و هریک از آن‌ها را بررسی کرده است. برخی از کلمات کتاب لغت‌نامۀ بشرویه در گویش محلی توسط اکثر اهالی به کار برده می‌شود و تلفظ بعضی از آن‌ها ممکن است در هریک از محله‌های مختلف شهر به‌صورت متفاوت و با لهجۀ خاص همان محله بیان شود.

خواندن کتاب لغتنامه بشرویه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به علاقه‌مندان به ادبیات عامیانه و محلی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب لغتنامه بشرویه

«این شهرستان از دو قسمت کم وسعت کوهستانی در غرب و پهنه وسیع شمال جنوب و شرق کویر و بیابان و ریگزار تشکیل شده است. بلندترین نقطۀ آن روی قله جمال در غرب حوضه یا ۲۴۴۵ متر ارتفاع از سطح دریا و پست‌ترین نقطه آن در کویر نمک با ۷۶۹ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد. رشته‌کوه شتري در غرب، این شهرستان را از شهرستان طبس جدا می‌کند. دیگر ارتفاعات این منطقه عبارت‌اند از: علی جمال، سرهنگی، کوه سفید، قلعه دختر و دوشاخ. در شرق منطقه ریگزارهایی وجود دارد که ارتفاع آنها به ۴۰ تا ۵۰ متر می‌رسد. کویر بشرویه (کویر نمک) با وسعت بیش از ۲۵۰هزار هکتار در شمال این منطقه قرار دارد. بیشتر آب‌های سطحی منطقه در فصل بارندگی به این کویر میری زند. حوضه آبریز دشت بشرویه در حدفاصل بین توده لوت در شرق و کوه‌های شتري (حوضه آبریز دشت طبس) در غرب واقع شده است. قدیمی‌ترین سازند شناخته شده در این حوزه از آهک و دولومیت دوران دوم زمین‌شناسی تشکیل شده و در ارتفاعات شمال تا شمال شرق آن رخنمون دارد.»