کتاب روایت دنیای زنان

کتاب روایت دنیای زنان؛ داستان‌های زنان بادیه‌نشین نوشتهٔ لیلا ابولغد و ترجمهٔ منیژه مقصودی و رامین بیات و مهدیه (آرتا) غنی زاده نیگجه و ویراستهٔ ونوس بهنود است و انتشارات اندیشه احسان آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب روایت دنیای زنان

هدف کتاب روایت دنیای زنان ارائه داستان‌ها و گفت‌وگوهای زنان در قالب یک قوم‌شناسی روایتی و انتقاد کلی از روش متداول قوم‌شناسی است. لیلا ابولغد، انسان‌شناس، به دنبال یافتن شیوهٔ جدیدی از قوم‌شناسی است؛ همچنین مجذوب بینش‌ها و نظرهایی شده که از نظریه‌های فمینیستی شنیده است.

او دربارهٔ داستان‌های فوق‌العاده پیچیده افرادی که در این جامعه مصری با آن‌ها آشنا شده کاوش کرده تا شاید قابلیت‌های عمومی انسان‌شناسی به چالش کشیده شوند و موجب بهتر شدن زندگی آن‌ها و دیگران شوند. مجموعهٔ این داستان‌ها بر اساس پنج موضوع اصلی انسان‌شناسی سازمان‌دهی شده‌اند که با مطالعات دربارهٔ زنان در جهان عرب پیوند دارند و عبارت‌اند از: پدرتباری، چندزنی، زادوولد، ازدواج‌های موازی (با عموزادگان)، شرم و شرف. بااین‌حال، به جای آن‌که عناوین فصل‌ها، داستان‌ها را توضیح دهند، داستان‌ها، عناوین هر فصل را بازگو می‌کنند.

اگر در نیمه قرن بیستم فقط یک در صد از جمعیت خاورمیانه دامداری می‌کرد، اکنون ارزش آن‌ها و راه‌های سازمان‌دهی زندگی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی حتی کوچک‌تر هم شده است. این وضعیت در مورد زنان گویاتر است. در اغلب مناطق مصر زنان شاغل در دهه ۸۰ برای کسب موقعیت شغلی و خانوادگی مبارزه می‌کردند؛ اداره کردن مزارع خانوادگی هنگامی که همسران آن‌ها به عنوان کارگران روزمزد مهاجر در عربستان سعودی کار می‌کردند، خیاطی، دستفروشی در خیابان‌ها و جدال با جمعیت برای این‌که بتوانند سوار وسایل نقلیه عمومی شوند و در ادارات یا منزل اشخاص ثروتمند سر کار بروند یا یافتن حرفه‌های تخصصی مانند سیاستمداران، زنان بازرگان، آموزگاران، پزشکان، حتی ممکن است بعضی از آن‌ها رهبر جنبش‌های فمینیستی یا فعالان اسلام‌گرا باشند. 

با درنظرگرفتن تفاوت‌های زنان بادیه‌نشین با اکثریت زنان خاورمیانه، لیلا ابولغد داستان‌های زنان بادیه‌نشین را بازگو کرده است.

در ابتدای هر فصل مقدمه‌ای در قالب متون متداول دانشگاهی نوشته شده است که این اثر را در زمینه‌های مناسب نظری و سیاسی قرار می‌دهد. فصل‌ها، صرفاً سرگرم‌کننده یا نشان‌دهنده زندگی بادیه‌نشین‌ها در دهه ۸۰ نیست؛ این روایت‌ها حاوی تفسیرهای انتقادی از مدل‌های انسان‌شناسی برای درک وجود انسان نیز است. 

خواندن کتاب روایت دنیای زنان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به پژوهشگران حوزه‌های خاورمیانه، مطالعات زنان، انسان‌شناسی و جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب روایت دنیای زنان

«در روزی آرام از اواخر سال ۱۹۷۹ میلادی، دومین سالی که در آن جامعه می‌گذراندم، از میگدیم پرسیدم آیا داستان زندگی خود را برای من تعریف می‌کند یا خیر؟ او گفت: «وقتی پیر شدی فقط به خدا، به عبادت و به یگانگی خدا می‌اندیشی. آنچه رخ‌داده، گذشته است و تو دیگر به آن فکر نمی‌کنی. به چیزی جز خدا نمی‌اندیشی» و از حرف‌زدن امتناع ورزید. تنها تزئین روی دیوارهای خانه یک‌اتاقه او، عکسی سیاه‌وسفید و محو در پشت شیشه‌ای بود که اثر انگشت روی آن فراوان بود. این عکس نشان می‌داد که او به عنوان یک زن جوان و استوار باافتخار در کنار پسر بزرگش ایستاده است که اکنون حاج صغار نامیده می‌شود. هر دو لباس متمایز سفید حجاج مکی را پوشیده‌اند. اگرچه او اکنون تقریباً دو برابر خم‌شده بود و فقط با کمک چوب راه می‌رفت، اما همچنان وظایف اجتماعی بسیاری در این جهان داشت که دیدارهای متقابل اقوام و دوستان جزء اصلی روابط اجتماعی است. او به عنوان مادربزرگ یک خانواده بسیار بزرگ و خواهر بزرگ‌تر خانواده، در عروسی و عزا و مریضی و همچنین مراسم افرادی که از زندان آزاد شده‌اند یا از زیارت مکه برگشته بودند، از همه پذیرایی می‌کرد. او حتی در خانه، همیشه به کاری مشغول بود؛ مانند نخ‌ریسی، سیم‌پیچی، دوخت پارچه کیسه‌ای برای وصله چادر تابستانی قدیمی، سر زدن به بزها، نصیحت دیگران یا وقت گذراندن با نوه‌ها.»