کتاب چشم‌های سگ آبی‌رنگ

«چشم‌های سگ آبی‌رنگ» نوشته‌ی گابریل گارسیا مارکز(۲۰۱۴-۱۹۲۷)، نویسنده برجسته کلمبیایی و برنده‌ی جایزه نوبل ادبیات است. این کتاب نخستین اثر مارکز است. این کتاب شامل ۱۱ داستان است که از سال ۱۹۴۷ تا سال ۱۹۵۵ نوشته شده‌اند و مرگ درون‌مایه اصلی همه آن‌هاست. در بخشی از داستان «چشم‌های سگ آبی‌رنگ» می‌خوانیم: آن وقت نگاهم کرد. خیال می‌کردم اولین بار است که نگاهم می‌کند. ولی بعد وقتی دور چراغ چرخید من از پشت سر، نگاه چربش را حس می‌کردم که داشت روغن مالی‌ام می‌کرد. فهمیدم این منم که برای اولین بار نگاهش می‌کنم. سیگار آتش زدم و قبل از آن‌که صندلی را بچرخانم تعادلم را روی یک پایه حفظ کردم و دود تند و تلخ را فرو دادم. آن وقت بود که دمش را دیدم. همان‌طور که هر شب کنار چراغ ایستاده و نگاهم کرده بود. برای چند دقیقه کار دیگری نکردم. به یکدیگر خیره مانده بودیم. من تعادلم را روی پایه عقبی صندلی حفظ کرده بودم و نگاهش می‌کردم. او هم ایستاده بود و دست بلند و آرام خود را بالای چراغ نگه داشته بود و نگاهم می‌کرد. مثل هر شب پلک‌های نورانی‌اش را می‌دیدم. آن وقت بود که گفته همیشگی‌اش را به خاطر آوردم. گفتم: «چشم‌های سگ آبی‌رنگ». از آن دایره نورانی عقب کشید. آه می‌کشید. گفت: «چشم‌های سگ آبی‌رنگ. این را در همه‌جا نوشته‌ام.»

درباره نویسنده کتاب

نام گابریل گارسیا مارکز همواره با رئالیسم جادویی و رمان صد سال تنهایی گره خورده است. او در سال ۱۹۲۷ در کلمبیا متولد شد و با ورود به حرفه روزنامه‌نگاری، تجربه‌های ارزشمندی کسب کرد. همین تجربه‌ها بعدها در خلق آثار داستانی‌اش تاثیر بسزایی گذاشت. صد سال تنهایی در سال ۱۹۶۷ منتشر شد و به‌سرعت به شاهکاری بی‌بدیل بدل گردید. این رمان با تلفیق واقعیت و خیال، توانست ادبیات آمریکای لاتین را جهانی کند. پس از آن، مارکز کتاب‌هایی مانند عشق سال‌های وبا و ژنرال در هزارتوی خود را نوشت که بازتاب‌دهنده دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی بودند. او در ۱۹۸۲ نوبل ادبیات را دریافت کرد و در ۲۰۱۴ چشم از جهان فروبست.