کتاب مبارزه ای برای مهربانی

کتاب مبارزه ای برای مهربانی نوشتهٔ جمیل زکی و ترجمهٔ محمدحامد فتاحیان است. انتشارات سایه سخن این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر در باب بنانهادن همدلی در دنیای چند پاره است.

درباره کتاب مبارزه ای برای مهربانی

کتاب مبارزه ای برای مهربانی از تحقیقات کلاسیک و جدید (که شامل تحقیقات آزمایشگاهی در آزمایشگاه نویسنده نیز می‌شود) استفاده کرده است تا نشان دهد که چگونه می‌توانیم از رویکردی جدید برای غلبه بر اختلافاتِ فرهنگیِ مسموم استفاده کنیم. نگارش شفاف و جذاب جمیل زکی، دعوتی الهام‌بخش برای اقدام است. ممکن است آیندۀ ما به پذیرشِ این پدیده بستگی داشته باشد. با نویسنده همراه شوید. این اثر در باب بنانهادن همدلی در دنیای چند پاره است.

خواندن کتاب مبارزه ای برای مهربانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب همدلی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مبارزه ای برای مهربانی

«اگرچه می‌توانیم دیگران را در فضای مجازی ببینیم، اغلب از این قابلیت برای محدودترکردن دیدگاه‌های خود استفاده می‌کنیم، نه گسترش‌دادن آن. ما با غرق‌شدن در داستان‌ها و آمارهایی که قادر به پردازش دقیقشان نیستیم، باید انتخاب کنیم که توجهمان به چه‌چیز باشد. این فرصت، به تنبل‌ترین تکانه‌های روان‌شناختی ما خوراک می‌دهد. ما به‌دنبال حقایقی هستیم که از قبل به آن باور داریم و خودمان را در دایرهٔ ذهن‌های هم‌فکرانمان می‌گذاریم و جذب داستان‌هایی می‌شویم که از نظر احساسی تحت‌تأثیر قرارمان می‌دهد؛ به‌این‌ترتیب، از همدلی برای اثبات حقانیت خود استفاده می‌کنیم.

برای مشاهدهٔ عملیِ این مسئله، پژوهش «بازخورد آبی، بازخورد قرمز» مجلهٔ وال‌استری ت را امتحان کنید. در این پروهش، گرایش‌های سیاسی چپی‌ها و راستی‌ها را درپست‌های فیس‌بوکی جمع‌آوری کرده‌اند. خوانندگان می‌توانند یک مسئلهٔ سیاسی را انتخاب کنند و ببینند هر دو گروه سیاسی، وقتی آن مسئله را در فضای مجازی جست‌وجو می‌کنند، به چه مطالبی دست می‌یابند. نتایج به‌وضوح سوگیری را نشان می‌دهد: حقایق و آمارها به‌شدت در بازخوردهای آبی و قرمز متفاوت‌اند. حتی بیش‌تر از آن، هر بازخوردی احساسات خواننده را به‌سمت مخالف می‌کشاند. مثلاً، در موضوع سقط «بازخورد آبی، بازخورد قرمز» دو جهان متفاوت از قربانیان را نشان می‌دهد. در سمت چپ، موافقان سقط‌جنین اعتقاد دارند که حقوق زنان پایمال شده است. یک زن در ال‌سالوادور، بعد از سقط جنین، به خاطر ممنوعیت سقط در این کشور، به سی سال زندان محکوم شده بود. در سمت راست، مخالفان سقط جنین، اعتقاد دارند که پزشکان اجزای بدن کودکان را برمی‌دارند. در موضوع مهاجرت، سمت چپی‌ها باور دارند که کودکان از خانواده‌هایشان جدا می‌شوند و سمت‌راستی‌ها اعتراض می‌کنند که چرا جنایت‌کاری که غیرقانونی مهاجرت کرده است، تبرئه می‌شود.

اثرگذاری در هر دو سمت به‌صورت عجیبی یکسان است. خواننده احساس ناخوشی و اندوه و خشم می‌کند به‌خاطر همدلی با قربانیان، اما قربانیانِ هر طرف، از نظر طرف دیگر، مرتکب جرم می‌شوند. شایان ذکر است که برای ایجاد این اثر به اینترنت نیاز نداریم. در جیم کلاو جنوبی، عده‌ای اوباش که خودسرانه قصد اجرای عدالت داشتند، این کار را با اظهار تأسف برای زنی سفیدپوست که ظاهراً مردی سیاه‌پوس ت به او تجاوز کرده بود گرچه درواقع چنین نبود، شروع کردند؛ اما بازخوردهای تنفرآمیز در فضای مجازی مانند نفت بر آتش عمل می‌کند. در یک نظرسنجی، پرسش‌شوندگان گفتند وقتی در اینترنت به جست‌وجو می‌پردازند، در مقایسه با زمانی که روزنامه می‌خوانند یا تلویزیون می‌بینند یا با یک زندانی صحبت می‌کنند، بیش‌تر احساس خشم می‌کنند.»