کتاب کاوش هایی در ارتباطات و تاریخ

کتاب کاوش هایی در ارتباطات و تاریخ نوشتهٔ باربی زلایزر و ترجمهٔ مریم کیانی است و به‌همت نشر ساقی منتشر شده است. این کتاب حاوی مجموعه مقالاتی است از نویسندگان و پژوهشگران حوزه‌های تاریخ و ارتباطات که به بررسی رابطه و مرزهای مشترک این دو حوزه می‌پردازد.

درباره کتاب کاوش هایی در ارتباطات و تاریخ

هر رشتهٔ دانشگاهی باتوجه‌به اهدافی که دنبال می‌کند، ویژگی‌ها و ابزار و اقتضائات خاص خود را دارد و از این طریق می‌کوشد در حیطهٔ اثرگذاری خود ارزش‌آفرین و مفید باشد، اما با درنظرگرفتن گستردگی مرزهای دانش و درهم‌تنیدگی مسائل و معضلات زندگی بشر در عصر حاضر و کندوکاو برای یافتن پرسش‌هایی درخور به سؤالات اساسی انسان این عصر و نیز افزودن بر عمق و غنا و کاربردی‌شدن علوم، نیاز است تا مطالعات بینارشته‌ای صورت گیرد و صاحب‌نظران هر حوزه این امکان را داشته باشند تا از طریق بحث و تبادل‌نظر به جست‌وجو و یافتن مرزهای مشترک هر حوزه‌ای از دانش برسند و از این رهگذر عطش ذهن پرسش‌گر انسان امروزی را تا حدی فرو بنشانند. کتاب کاوش هایی در ارتباطات و تاریخ که با همت باربی لایزر گردآوری شده است، کوشیده تا با ارائهٔ مجموعه مقالات نویسندگان و محققان حوزه‌های تاریخ و ارتباطات و رسانه به چرایی و چگونگی اتصال و پیوند تاریخ و ارتباطات بپردازد و به این سؤال پاسخ دهد که با تلاقی این دو حوزه چه اتفاقی می‌افتد. این کتاب در ۴ فصل می‌کوشد تا تأثیر و رابطهٔ متقابل بین دو حوزهٔ تاریخ و ارتباطات را از نظر نقش مخاطبان، تکنولوژی و ژورنالیسم (روزنامه‌نگاری) بررسی کند و نیز به مروری کلی دربارهٔ ارتباط میان این دو بپردازد.

خواندن کتاب کاوش هایی در ارتباطات و تاریخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

دانشجویان و محققان رشته‌های تاریخ، ارتباطات و فعالان رسانه‌ای در سطوح مختلف از مطالعهٔ این کتاب سود خواهند برد.

بخشی از کتاب کاوش هایی در ارتباطات و تاریخ

«پیترز تاریخ‌نگاری گران‌بهایی از ارتباطات به دست می‌دهد که هم مفاهیم قراردادی تاریخ رسانه را گسترش می‌دهد و هم تاریخ رسانه را در مرکز پژوهش تاریخی قرار می‌دهد. او معتقد است پژوهش تاریخی شباهت جالبی به ارتباطات دارد. درواقع وظیفهٔ تاریخ‌نگار در لایه‌های بنیادین، تغییر شرایط برای برقراری ارتباط کامل با دیگرانی است که از زمانهٔ ما دور هستند؛ یعنی با کسانی که در گذشته‌اند. ابزار تاریخ‌نگار ثبت گذشته است. او مجموعهٔ مدارک و اسناد را از زیر خاک بیرون می‌آورد، کنار یک‌دیگر قرارشان می‌دهد، تفسیرشان می‌کند و از خلال آن‌ها درگذشتگان را دوباره بازنمایی می‌کند. فناوری‌های جدید روش‌شناسی‌های تازه و علایق تاریخی مورخان است که مدارک مربوط به گذشته (همچنین نقاط ابهام آن‌ها را) قابل‌فهم کرده است. پیترز به‌شکل تناقض‌آمیزی می‌نویسد که پیشرفت‌های تکنولوژیک ممکن است تنها به‌لحاظ اسمی مربوط به آینده باشند؛ مثلاً پیشرفت‌های اخیر در زمینهٔ تحلیل دی‌ان‌ای به مردگان دوباره اجازه سخن گفتن می‌دهد. گاهی ممکن است پیشرفت روبه‌عقب و به‌صورت تجدید حیات گذشته باشد. دیدگاه رادیکال پیترز نگرانی‌های موجود دربارهٔ تاریخ و ارتباطات را روشن می‌کند؛ نگرانی‌هایی که در مفاهیم مشترکی مانند ثبت، انتقال و تفسیر وقایع می‌توان آن‌ها را یافت.»