کتاب چرا همش باید از خودت بگی؟!

کتاب چرا همش باید از خودت بگی؟! نوشتهٔ سندی هاچکیس و ترجمهٔ سحر صالحی است. انتشارات راوشید این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر از ۷ گناه مهلک خودشیفتگی سخن گفته است.

درباره کتاب چرا همش باید از خودت بگی؟!

کتاب چرا همش باید از خودت بگی؟! نوشتهٔ یک مددکار بالینی و روانکاو است. سندی هاچکیس در این اثر به ما نشان داده است که چطور با آدم‌های سلطه‌طلب و خودمحور برخورد کنیم. این گونه آدم‌های پیرامون ما قادر نیستند بده‌بستان‌های بنیادی در روابط میان‌فردی سالم را به‌درستی انجام دهند؛ بنابراین نویسندهٔ کتاب حاضر در این کتاب روان‌شناسی به کندوکاو دربارهٔ کاستی‌ها و عیب‌های خودشیفتگی انسان پرداخته و توصیف کرده است که ما چطور جذب مدار پرمخاطرۀ این گونه افراد می‌شویم و برای رهایی باید چه اقدام‌هایی انجام دهیم. نویسنده در بخش اول با تشریح ۷ گناه نابخشودنیِ خودشیفتگی آغاز کرده و همچنین ریشه‌های هر کدام را زیر ذره‌بین برده است. در اینجا می‌آموزیم که چطور مرزهای ناسالم خودشیفتگی را در محیط خانه و کار تشخیص دهیم؛ از جمله بی‌شرمی، تفکر جادویی، خودبزرگ‌بینی، حسادت، استحقاق، بهره‌برداری شخصی و مرزهای ناسالم. سندی هاچکیس در ادامهٔ این کتاب، نقش‌هایی را شرح داده است که فرزندپروری و فرهنگ خانواده در ایجاد خودشیفتگی ایفا می‌کنند. خودشیفتۀ کنار ما خواه همکارمان باشد، همسر، پدر و مادر یا فرزند، کتاب حاضر سرشار از توصیه‌ها و راهکاری عملی برای هر کسی است که تلاش می‌کند در زندگی روزمره از انتقال این همه‌گیری خودشیفتگی به نسل‌های بعدی جلوگیری کند.

خواندن کتاب چرا همش باید از خودت بگی؟! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران روان‌شناسی عمومی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب چرا همش باید از خودت بگی؟!

«وجود رفتارهای ضد و نقیض در افرادی که دچار اختلال شخصیتی خودشیفته هستند، به رغم نیازهای پنهان خودشیفتگیِ همیشگی و ثابتشان اغلب کسانی را که با این افراد درگیری شغلی و یا ارتباط زناشویی دارند گیج و مبهوت می‌کند.

این نیازها به شکل جستجوی بلندپروازانه‌شان برای تحسین مداوم اظهار می‌شوند که در زیر آن آسیب‌پذیری شدید نسبت به کوچکترین مخالفتی که به دنبال خود شرم ویرانگر را برمی‌انگیزاند، نهفته است.

رفتارشان می‌تواند یک لحظه جذاب و فریبنده و لحظه‌ای دیگر سرد و حساب‌گر باشد، یا گاهی اوقات به خشم‌های غیر‌قابل‌پیش‌بینی بدل شود.

من اغلب شاهد این سرگردانی در والدین، همسران و فرزندان بیماران تحت درمان بوده‌ام. آنها نمی‌توانند آنچه را كه احساسشان به آنها می‌گوید باور کنند: اینكه بیمار در چرخۀ بی‌ثبات آسیب‌پذیری و دفاعی خودشیفته گرفتار شده است.»