کتاب مرگ شناسی و آثار تربیتی آن در مثنوی مولانا

کتاب مرگ شناسی و آثار تربیتی آن در مثنوی مولانا نوشتهٔ زهرا قنبرپور و محمدحسین یارمحمدیان است. انتشارات پادینا این کتاب را با مشارکت دانشگاه آزاد (واحد اصفهان، خوراسگان) روانهٔ بازار کرده است.

درباره کتاب مرگ شناسی و آثار تربیتی آن در مثنوی مولانا

زهرا قنبرپور با همکاری محمد حسین یارمحمدیان، کتاب مرگ شناسی و آثار تربیتی آن در مثنوی مولانا را نوشته است. این اثر حاوی ۳ فصل است؛ «زندگی‌نامه و انسان‌شناسی مولانا» و «هدف از آفرینش و حقیقت انسان» و «مرگ‌شناسی مولانا و آثار تربیتی مرگ». نویسنده‌ها پس از بررسی‌های انجام‌شده در مثنوی نوشتهٔ مولانا، مسئلهٔ مرگ را بعد از خدا اساسی‌ترین محور اندیشهٔ بشری در طول تاریخ دانسته‌اند و اعتقاد دارند که مولانا انسان را با همهٔ ظرافت و پیچیدگی‌های منحصربه‌فرد خودش بیان کرده است. در اشعار این عارف نامدار، ۳ معما همیشه برای بشر سؤال‌برانگیز بوده است؛ مرگ و عشق و خدا. مولانا از ۳ جنبه به مسئلهٔ مرگ می‌پردازد؛ نگاه به جهان و  نگاه به انسان و نگاه به خدا. او جهان هستی ما را به ۳ عالم تقسیم می‌کند؛ عالم عدم و  عالم خیال و عالم ماده. این شاعر بزرگ ایرانی، عموماً جهان را از چشم خدا نگاه می‌کند و از این جهت جز زیبایی در پدیده‌های عالم و جز امتحان الهی در وقایع مربوط به انسان‌ها، چیزی احساس نمی‌کند. او انسان را ترکیبی از روح و جسم می‌داند که با رسیدن زمان مرگ، به‌سوی اصل خود که عالم مجردات است، باز می‌گردد. در مثنوی معنوی، مولانا بیشتر به اخلاق و تربیت نظر دارد و مثل یک شیخ تربیت می‌کوشد که خواننده را از خود بیرون آورد و از او چیز تازه‌ای بسازد. نگاه مولانا به مرگ، سازمان‌دهی‌شده و دارای طرح و اندیشهٔ قبلی همراه با ارائهٔ نظریات و بیانات کلامی و عقیدتی است. مرگ در کلام او در مثنوی، با نگاه مثبت نگریسته شده و پدیده‌ای محبوب و خواستنی است.

خواندن کتاب مرگ شناسی و آثار تربیتی آن در مثنوی مولانا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد مرگ و آثار تربیتی آن در مثنوی معنوی به قلم مولانا پیشنهاد می‌کنیم.