کتاب درمانگری فراشناختی (فراشناخت درمانی)

کتاب درمانگری فراشناختی (فراشناخت درمانی) نوشتهٔ پیتر فیشر و آدرین ولز و ترجمهٔ مژگان آگاه هریس و مسعود جان بزرگی است و انتشارات ارجمند آن را منتشر کرده است. این کتاب از مجموعه تندآموز رفتاردرمانی شناختی است.

درباره کتاب درمانگری فراشناختی (فراشناخت درمانی)

مطالعۀ تندآموز درمانگری فراشناختی (MCT) برای آن دسته از درمانگران، مشاوران و روان‌شناسان (با هر گرایشی) که خواهان یادگیری نکات بیشتری در مورد رویکردهای شناختی- رفتاری جدید و در حال گسترش هستند، ضروری است. در MCT، شیوه‌های تفکر ناسازگارانه به برتری فعالیت مبتنی بر مفهوم کلامی اشاره دارند که کنترل آن دشوار است و به شکل نگرانی و نشخوارگری فکری روی می‌دهند. این سبک‌ها می‌توانند به طور مستقل از محتوای خود، به صورت اشکال گسترش‌یافته‌ای از اطلاعات اضطراب‌آور، دل‌مشغولی و تحلیل‌گری شناسایی شوند. هدف MCT تغییر دادن شیوه‌ها و باورهایی است که بواسطۀ آنها افراد به کنترل فکرشان می‌پردازند.

کتاب درمانگری فراشناختی (فراشناخت درمانی) را دکتر مژگان آگاه‌هریس، استادیار روان‌شناسی سلامت دانشگاه پیام نور و دکتر مسعود جان‌بزرگی، دانشیار روان‌شناسی بالینی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه ترجمه کرده‌اند و دکتر احمد علی‌پور، استاد روان‌شناسی دانشگاه پیام نور ویرایش کرده است.

خواندن کتاب درمانگری فراشناختی (فراشناخت درمانی) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به درمانگران، مشاوران و روان‌شناسان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب درمانگری فراشناختی (فراشناخت درمانی)

«معمولا از واژه فراشناخت، برای اشاره به طبقه خاصی از تفکر و شناخت استفاده می‌شود. فراشناخت، ضرورتاً شناختی است که برای شناختن به کار می‌رود. فکر کردن مستلزم کاربرد عوامل فراشناختی است که نظارت و کنترل فکر را برعهده دارند. به عنوان مثال، فرایند حفظ کردن یک شماره تلفن جدید، به دانستن راهبردهایی بستگی دارد که می‌توان از آنها برای تغییر حافظه استفاده کرد (به‌عنوان مثال مرور ذهنی طوطی‌وار). این کار مستلزم شروع و نظم‌دهی

راهبرد مرور ذهنی است و مستلزم نظارت روی مرور ذهنی تا زمان متوقف‌سازی آن است. علاوه بر این، چنین کاری مستلزم دسترسی متوالی به اطلاعاتی است که بازیابی شماره را به هنگام لزوم هدایت می‌کنند. در این مثال ساده از شناخت، عمل حفظ کردن نیازمند جنبه‌های متعدد فراشناختی است که آن را امکان‌پذیر می‌سازند. در ورای این مثال، فراشناخت شامل توقف، تداوم و اصلاح تفکری می‌شود که زیربنای تفکر ناکارآمدی است که آن تفکر باعث ماندگاری اختلال روانی شده است.

درمان‌های سنتی متمرکز بر شناخت نظیردرمانگری شناختی ـ رفتاری، (CBT، بک، ۱۹۷۶) و درمانگری عقلانی، هیجانی ـ رفتاری (REBT، الیس، ۱۹۶۲) برروی نقش سوگیری و تحریف شناختی یاباورهای غیرمنطقی به جای کنترل فکر تأکید دارند. علاوه بر این، آنها بر مواردی چون باورهای درباره دنیا، اجتماع و خودفیزیکی تأکید می‌کنند که خارج از حوزه فراشناخت قرار دارند. به عنوان مثال، بک (۱۹۷۶) به توصیف تحریف‌های شناختی نظیر استنباط دلبخواهی (نتیجه‌گیری شتابزده)، فاجعه‌آمیزسازی و شخصی‌سازی می‌پردازد که اینها به عنوان تحریف‌های شناختی تعبیر می‌شوند و شواهدی برای افکار اتوماتیک منفی هستند. این موارد با آن دسته از شیوه‌های فکر کردن که در درمانگری فراشناختی بسیار حائز اهمیت، متفاوتند (MC، ولز، ۲۰۰۰). در MCT، شیوه‌های تفکر ناسازگارانه، به برتری فعالیت مبتنی بر مفهوم کلامی اشاره دارد که کنترل آن دشوار است و به شکل نگرانی و نشخوارگری فکری ظاهر می‌شود. این سبک‌ها می‌توانند به طور مستقل از محتوایشان، به صورت اشکال گسترش یافته‌ای از اطلاعات اضطراب‌آور، دل‌مشغولی و تحلیل‌گری شناسایی شوند.»