کتاب راهنمای درمان مشکلات روان شناختی بر مبنای DSM-5

کتاب راهنمای درمان مشکلات روان شناختی بر مبنای DSM-5 نوشتهٔ آرتور ای جانگسما و ترجمهٔ مینا سلیمی است. انتشارات ابن سینا این کتاب را منتشر کرده است.

درباره کتاب راهنمای درمان مشکلات روان شناختی بر مبنای DSM-5

کتاب راهنمای درمان مشکلات روان شناختی بر مبنای DSM-5 به قلم یکی از فعال‌ترین و معروف‌ترین نویسندگان و درمانگران معاصر در حوزهٔ درمان‌های شناختی - رفتاری نوشته شده است. این کتاب بر مبنای DSM V و ICD ۱۰ نوشته شده و در برخی موارد جهت مقایسه، از ICD ۹ نیز استفاده شده است. این اثر در ۴۲ فصل به رشتهٔ تحریر درآمده است. هر فصل به‌صورت جداگانه تنها به یک اختلال پرداخته است. گفته شده است که نویسنده، با ظرافت، تقریباً تمام اختلالات شایع روان‌شناختی را پوشش داده و هیچ اختلال مهمی را از قلم نینداخته است. متن اصلی اثر به زبانی تخصصی به نگارش درآمده و مخاطب آن، فعالان حوزهٔ درمان‌های روان‌شناختی و به‌ویژه روان‌شناسان بالینی و دیگر متخصصانی هستند که از پیش، با اصول و اصطلاحات روان‌درمانی آشنا و در جست‌وجوی مرجعی برای دسته‌بندی اطلاعات خود و جلوگیری از هرج‌ومرج فکری هستند. حالت خودآموز کتاب به خواننده یاری داده تا بدون گمراه‌شدن در پیپچیدگی‌های تکنیک‌های درمان شناختی - رفتاری و شمار روزافزون آن‌ها، به‌راحتی تکنیک و روش اجرای طرح درمانی موردنیاز خود را یافته و آن را در طرح درمانی کلی خود ادغام کند. هر فصل به ۵ بخش اصلی تقسیم شده است؛ تعاریف رفتاری، اهداف بلندمدت، مقاصد کوتاه‌مدت، مداخلات درمانی و در نهایت پیشنهادات تشخیصی.

خواندن کتاب راهنمای درمان مشکلات روان شناختی بر مبنای DSM-5 را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به فعالان حوزهٔ درمان‌های روان‌شناختی و به‌ویژه روان‌شناسان بالینی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب راهنمای درمان مشکلات روان شناختی بر مبنای DSM-5

«۱. استفاده مکرر از الکل یا سایر داروهای تغییردهندهٔ خلق تا رسیدن به نشئگی، به وجد آمدن یا ازحال رفتن.

۲. ناتوانی در متوقف کردن یا کاهش مصرف داروی تغییردهندهٔ خلق از زمان شروع به مصرف، علیرغم به کلام درآوردن چنین خواسته‌ای و پیامدهای منفی ادامهٔ مصرف.

۳. داشتن نتیجهٔ آزمایش خونی که حاکی از یک الگوی مصرف سنگین مواد است (برای مثال بالا بودن آنزیم‌های کبدی).

۴. تکذیب مشکل‌ساز بودن وابستگی شیمیائی علیرغم این بازخورد مستقیم از جانب همسر، وابستگان، دوستان و کارفرما که مصرف مواد تأثیر منفی بر او و دیگران داشته است.

۵. یادزدودگی بیهوشی که هنگام سوء مصرف الکل ایجاد می‌شود.

۶. ادامهٔ مصرف دارو و/یا الکل علیرغم تجربهٔ مزمن یا تکراری مشکلات جسمی، قانونی، حرفه‌ای، ارتباطی، اجتماعی که به‌طور مستقیم به دلیل مصرف مواد ایجاد شده‌اند.

۷. افزایش تحمل در برابر دارو با این علامت که برای به وجد آمدن یا به دست‌آوردن تأثیر مطلوب نیاز به مصرف بیشتر وجود دارد.

۸. بروز علائم جسمی (برای مثال لرزش، حمله، تهوع، سردرد، تعریق، اضطراب، بی‌خوابی، افسردگی) در زمان استفاده نکردن مواد.

۹. به تعویق انداختن فعالیت‌های حرفه‌ای، تفریحی، اجتماعی به دلیل تداخل آنها با مصرف داروهای تغییردهندهٔ خلق.

۱۰. صرف وقت زیاد برای به دست‌آوردن مواد، مصرف یا رهایی از تأثیرات آن.

۱۱. مصرف مواد تغییردهندهٔ خلق به مقدار زیاد و برای مدت زمانی بیش از آنچه که شخص قصد دارد.

۱۲. ادامهٔ مصرف مواد شیمیائی تغییردهندهٔ خلق پس از هشدار پزشک مبنی بر اینکه این مواد عامل بروز مشکلات سلامتی هستند.»