کتاب در انجمن مرغان

کتاب در انجمن مرغان نوشتهٔ نعمت الله قاضی (شکیب) و حاصل کوشش غلامرضا لایقی است. نشر اطلاع این مجموعه داستان کهن را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی جلد اول از مجموعهٔ «هفت شهر عشق» است.

درباره کتاب در انجمن مرغان

کتاب در انجمن مرغان بر اساس منطق الطیر عطار نیشابوری نوشته شده است. این کتاب یک مجموعه داستان را در بر گرفته است که شما را با شخصیت‌ها و مفاهیم و داستان‌های منطق الطیر آشنا می‌کند. می‌دانیم که شیخ فرید الدین عطار نیشابوری ملقب به عطار (۵۴۰ – ۶۱۸) یکی از شاعران بزرگ ایران است که او را به‌سبب آثار عرفانی‌اش می‌شناسند. منطق الطیر عطار یکی از بزرگ‌ترین آثار عرفانی و ادبی ایران است که در سراسر دنیا شناخته شده است. در شرح زندگی عطار داستان‌ها و افسانه‌های بسیاری ساخته‌اند؛ افسانه‌هایی که هر چند حقیقی نیستند، خواندنشان خالی از لطف نیست و جایگاه بزرگ آنان را نشان می‌دهد.

خواندن کتاب در انجمن مرغان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر ایران و قالب داستان کهن پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب در انجمن مرغان

«سال ها از پی هم می دویدند، به کنار هم می نشستند، روزگاری به سر می آوردند، سپس از پای می افتادند و جای خود را به سال نو می دادند و با از پا افتادن هر سالی، عددی بر عمر دراز گیتی افزوده می شد. در همان گیر و دار که گردش چرخ سال ۵۴۰ را از پرده غیب بیرون می کشید و بر صفحه تاریخ جای می داد. خداوند به ابی بکر ابراهیم، پسری کرامت فرمود. ابی بکر ابراهیم، مردی بیدار دل، خداشناس و طریقت دان بود. در نیشابور به دارو فروشی می پرداخت، محترم و معزز می زیست. همسر ابراهیم، زنی پاک نهاد، خدا پرست، زهد پیشه و زاهد منش بود که بیست و چند سال آخر عمر را به خلوت نشست. در، بر هر کس و ناکس بست و تنها به پرستش خدای یگانه پرداخت. اگر چه رابعه، صد تهمتن بود ولیکن ثانیه این نیک زن بود عجب آه سحر گاهیش بودی ز هر آهی به حق راهیش بودی چو سالی بیست هست، اکنون زیادت که نه چادر، نه موزه داشت عادت ز دنیا فارغ و خلوت گزیده گزیده گوشه و عزلت گزیده این زن و شوهر دیندار به دامن عنایت پیامبر گرامی اسلام دست زدند و به شرف نام عزیزش پسر را «محمد» نامیدند و «ابو حامد» کنیه اش کردند.»

*

«هدهد پیک خجستۀ سرزمین سبا، انجمن آراست و مرغان را به انجمن فرا خواند؛ همه گرد هم بنشستند؛ مرغ سپید پُرنَوا خوان، طوطی خوش سخن نکته پرداز، کبک خوش خرام عشوه گر، باز بلند پروازِ فتنه جو، دُراج زرینِ تاجِ نغمه پرداز، بلبل داستانسرای دلباخته، طاووس طناز آشوبگر، تَذَروِ تیز تَکِ ره پیما، قُمری بادپای خونین دل، فاختۀ سر در گریبان آزرده جان، شاهین آسمان پیمای تیزچنگال و مرغ زرین پر آتشین بال، همه در آن انجمن بودند.»