کتاب شاهد اعدام

کتاب شاهد اعدام نوشتهٔ آمبروز بیرس و ترجمهٔ دیبا داودی است. انتشارات روزنه این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی ۱۰ داستان امریکایی است.

درباره کتاب شاهد اعدام

کتاب شاهد اعدام ۱۰ داستان کوتاه امریکایی را در بر گرفته است. کتاب حاضر شامل زندگی‌نامه‌هایی مختصر از نویسنده‌های این داستان‌ها نیز هست؛ با هدف آشناشدن مخاطبان ادبیات داستانی جهان با این نویسنده‌های کمترشناخته‌شدهٔ امریکایی. دیبا داودی این مجموعه را گردآوری و ترجمه کرده است.

داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

خواندن کتاب شاهد اعدام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر امریکا و قالب داستان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شاهد اعدام

«مدت‌ها می‌شد که چند تن از ما دوست‌مان کولبی را به‌خاطر نوع رفتارش تهدید می‌کردیم. او زیاده‌روی کرده بود و ما متعاقباً تصمیم گرفتیم اعدام‌اش کنیم. کولبی معترض بود که صرف زیاده‌روی نباید منجر به عقوبتی همچون اعدام شود (البته کولبی منکر افراط و تفریطش نمی‌شد.) او بر این باور بود که زیاده‌روی کاری است که بسیاری از مردمان گه‌گاه مرتکبش می‌شوند. ما چندان توجهی به اعتراض کولبی نشان ندادیم. از او پرسیدیم ترجیح می‌دهد طی اجرای مراسم اعدام چه نوع موسیقی‌ای پخش شود که در جواب گفت برای پاسخ دادن به این پرسش به چند روزی فرصت احتیاج دارد.»