کتاب معجزه واقعی خودباوری است

کتاب معجزه واقعی خودباوری است نوشتهٔ اتهم امین نموتلو و ترجمهٔ فائزه پورعلی و ویراستهٔ سمانه عباسی است و انتشارات نسل نواندیش آن را منتشر کرده است. با خواندن این کتاب متوجه می‌شوید: زندگی فقط یک روز است و آن امروز.

درباره کتاب معجزه واقعی خودباوری است

در این زندگی فانی بیشترین چیزی که از آن شکایت می‌کنیم این است که باورمان را نسبت به هر چیزی که می‌خواهیم قدمی برایش برداریم، خیلی زود از دست می‌دهیم. بزرگ‌ترین علت این مسئله این است که به جای خواستن آن در دنیای درون، در دنیای بیرون به دنبالش هستیم.

با خود نمی‌گوییم که آیا واقعاً این را دوست دارم یا نه، مسئله این است که بعد از انجام دادن آن مورد پسند دیگران قرار می‌گیرم، دوست داشته می‌شوم و از این کار خوششان می‌آید.

به‌طور خلاصه، در تلاشیم برای دیگران زندگی کنیم؛ اگر نشد یا به میانهٔ راه رسیدیم، نمی‌توانیم با دنیای احساسی درونی‌مان حرکت کنیم. درنتیجه صرف‌نظر می‌کنیم و تسلیم می‌شویم!

اما وقتی به خودباوری برسیم برای دیگران زندگی نخواهیم کرد. کتاب معجزه واقعی خودباوری است به شما کمک می‌کند تنها برای خودتان تلاش کنید و راه درست رسیدن به موفقیت را بیابید.

خواندن کتاب معجزه واقعی خودباوری است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران کتاب‌های موفقیت و خودیاری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب معجزه واقعی خودباوری است

«باید همیشه به خانواده گوش سپرد؛ زیرا خانواده همه چیز است...

می‌گویم بهتر است قبل از اینکه با خانواده مطرح کنی،

به موفقیت کسانی که با آن‌ها مشورت می‌کنی، نگاهی بیندازی،

قطعاً به‌منظور توسعهٔ جنبه‌های مورد اطمینانشان برای اینکه دچار حادثه‌های بد نشوند، با قدم‌های کوچک پیشروی کرده‌اند.

علاوه‌براین اگرچه از لحاظ ژنتیکی به یکدیگر شبیه هستیم، از حیث تجربه به میزان زیادی متفاوت از یکدیگریم.

حتی افرادی که شرایط مشابهی دارند و حتی انسان‌هایی که در جای مشابهی قرار دارند، از راه‌های متفاوتی به آنجا رسیده‌اند.

اگر مسیر هم یکی باشد، راه هر کسی متفاوت است.

چون چیزی که تعیین‌کنندهٔ استقامت است - منظور از استقامت سرنوشت ماست - اتفاقاتی که برایمان می‌افتد نیست، بلکه راه‌هایی است که برای واکنش نشان دادن به این اتفاقات انتخاب می‌کنیم.

زندگی فضای کنش و واکنش است،

با هر نفسی که هر ثانیه می‌کشیم، در معرض کنش‌های بسیاری قرار می‌گیریم،

ممکن است این حتی اشاره‌ای از پروردگارت باشد و ما با گزینش راه‌هایی برای واکنش نشان دادن به مواردی که با آن‌ها برخورد می‌کنیم، تقدیرمان یعنی راهمان را تعیین می‌کنیم...

و دوست من فراموش نکن:

هیچ‌کس را با خودت یکی ندان، پنج انگشت یک دست هم یکسان نیستند!»