فراموش نکن که هرچه در اختیار داری، امانتی از جانب خداست. تو موظفی که از بدن، روح، اطرافیان و هر آنچه در مسئولیت توست، خوب مراقبت کنی. باید بدانی هر نتیجهای که به دست خواهی آورد، از قبل تعیین شده است و هر مسئلهٔ بهظاهر منفیای برای تو بسیار پرخیر خواهد بود. سالها بعد برای موضوعی که اکنون به خاطر اتفاق نیفتادنش گریه میکنی، بسیار شکرگزار خواهی بود. گذر زمان صلاح و خیر را نمایان میکند، اما افسوس که انسان در صبر پیشه کردن ناتوان است. بدان که در هر موضوعی که خود را در برابر خدا تسلیم نکنی، آزموده خواهی شد. باید کسانی که دوستشان داری، خودت را، انتخابهایت و مسیر زندگیات را به خداوند بسپاری. ما با توانایی ذهن خودمان میتوانیم تا حدودی پیشبینی کنیم، درحالیکه واقعیت مدام در حال تغییر است. احساسی زیباتر از تسلیم شدن به نیروی مطلق و آگاهی برتر، اعتماد کردن به او و اطمینان حاصل کردن به عشق او وجود ندارد. این عشق باعث میشود طمع انسان و نفرتی که قلبش را تیرهوتار کرده است، از بین برود. باید بپذیریم که موجوداتی ناتوان هستیم و دوست داشتن را یاد بگیریم.