کتاب دیزاین + انسان شناسی

کتاب دیزاین + انسان شناسی اثری از کریستین میلر، پژوهشگر و دانشیار نوآوری در دانشکدهٔ بازرگانی استوارت آمریکا است که هادی آقاجانزاده، آرش حسن پور و محمد افتخاری آن را ترجمه کرده‌اند. این اثر در نشر مشکی منتشر شده است. علایق کریستین میلر بیشتر پژوهش در حوزهٔ تأثیر اجتماعی و فرهنگی بر طراحی و انتشار محصول و فرایندها و تکنولوژی‌های جدید است. 

 درباره کتاب دیزاین + انسان شناسی

شاید در نگاه اول به نظر بیاید که دیزاین و انسان‌شناسی در ۲ قلمروی بسیار متفاوت قرار دارند. دیزاین یعنی طراحی و انسان‌شناسی، علم مطالعهٔ رفتارهای انسانی است؛ اما اگر با دقت بیشتری به اسم کتاب و ۲ قلمروی یادشده نگاهی بیاندازید، خیلی زود متوجه خواهید شد که طراحی به‌عنوان یک رفتار انسانی، کاملاً در حوزهٔ انسان‌شناسی قرار دارد.

انسان‌شناسی دیزاین در دهه‌های اخیر بسیار رشد کرده است و کریستین میلر در این کتاب برای شما چگونگی تلاقی و درهم‌‌آمیزی این ۲ حیطه را نشان می‌دهد. او در کتابش توضیح می‌دهد که چه شرایطی باعث پیدایش انسان‌شناسی دیزاین شد و به آن کمک کرد. روایت او از این ۲ رشته به‌گونه‌ای است که می‌توانید نقطهٔ آمیزش آن‌ها را در عرصهٔ اقتصاد، تجارت، علوم اجتماعی و سازمانی به روشنی ببینید و دربارهٔ این موضوع که چگونه هر کدام از این عرصه‌ها برای رسیدن به هم‌گرایی میان دیزاین و انسان‌شناسی، حدود و امکانات نظری خود را بازبینی کرده‌اند، مطالب جالبی بخوانید؛ در واقع میلر در کتاب دیزاین + انسان شناسی نوآوری‌ها و زمینه‌سازی‌هایی را تشریح کرده که آمیزش میان دیزاین و انسان‌شناسی را آسان می‌کنند. او در این اثر کوشیده است، امکاناتی را برای رسمیت‌دادن به حوزهٔ انسان‌شناسی دیزاین فراهم کند و پیش‌بینی کرده که این حوزهٔ جدید در آینده، ضرورت و اهمیتی چندین‌برابر خواهد یافت.

خواندن کتاب دیزاین + انسان شناسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

همهٔ پژوهشگران و علاقه‌مندان به ۲ حوزهٔ انسان‌شناسی و هنر را به خواندن کتاب دیزاین + انسان شناسی دعوت می‌کنیم.

بخشی از کتاب دیزاین + انسان شناسی

«در جهانی که زمین زیرپای ما پیوسته در حال تغییر و دگرگونی است، پذیرش روند «به چالش‌کشیدن مرزها» آسان است؛ به‌ویژه به چالش کشیدن مرزهای رشته‌ای. با این همه، رشته‌ها، پدیدارهایی غیرطبیعی در جهان اجتماعی ما هستند.آن‌ها در جهان طبیعی وجود ندارند. آن‌ها از این نظر که برای تعیین حدود یک میدان تخصص و کار حرفه‌ای طرح‌ریزی می‌شوند، «برساخته‌هایی اجتماعی» هستند که درکی مشترک از معانی و مفاهیمی که درون یک گروه مطرح می‌شود، به وجود می‌آورند (برگر و لاکمن، ۱۹۶۷). در بسیاری از حوزه‌ها، انبوهه‌ای از کردارهای رشته‌ای، شروع به واپس‌روی می‌کنند و مرزهای [رشته‌ای] رسوخ‌پذیری به وجود می‌آورند که امکانی برای مواجهات میان‌رشته‌ای است. این همان جایی است که قلمروهای دانش تخصصی ظهور و بروز یافته و گسترش می‌یابند. شاهد مثالی از این [قلمروهای دانش تخصصی]، مهندسی بیوشیمی یا انسان‌شناسی کسب‌وکار و دیزاین است. زوال مرزهای رشته‌ای که سابقا به‌روشنی تعریف شده بودند، نیاز به تبیین این رشته‌های درآمیخته‌ای را که به نظر دور از ذهن و بعید می‌نمایند، یادآور می‌شود، ما با یک امر اگزوتیک جدید روبه‌رو هستیم: غریب، نامتعارف و حتی به جهاتی شگفت‌انگیز.

قلمروهای آمیخته‌ای که از این شرایط منتج می‌شوند این چالش را به وجود می‌آورند که [با این اوصاف] ما چگونه می‌توانیم هویت خود را شناسایی و عرضه کنیم؟ درون فضاهای حرفه‌ای، مسئله شناسایی و عرضه هویتی، بسته به زمینه و موقعیت، خاص‌بودگی‌های خود را دارد. اگر من در جمع انسان‌شناسان هستم محتملا خود را انسان‌شناس دیزاین یا کسب‌وکار معرفی می‌کنم. اگر در میان گروهی از دیزاینرها هستم نتیجتا خود را به عنوان انسان‌شناس معرفی می‌کنم. اگر در آن جمع تصمیم بگیرم خود را انسان‌شناس دیزاین معرفی کنم، مسائل به سرعت بغرنج می‌شوند، در حلقه‌های انسان‌شناسی، این شکل از معرفی برخوردهای گوناگونی را به همراه دارد. دیزاینرها ممکن است تمایل بیشتری به پذیرش این هویت داشته باشند اما نسبت به این‌که من واقعا یک دیزاینر هستم یا خیر، بسیار ظنین خواهند بود.آدم‌های حوزه کسب‌وکار، در ابتدای امر، با شگفتی از این‌که یک انسان‌شناس در آن حوزه چه می‌کند، محتملا دچار سردرگمی می‌شوند اما معرفی خود به عنوان انسان‌شناس دیزاین در چنین جمعی؟ نه! این دیگر خیلی دور از ذهن می‌نماید؛ به‌ویژه در ایالات متحده‌ای که انسان‌شناسی دیزاین در معنای دقیق کلمه در دنیای کسب‌وکار و تجارت چندان شناخته شده نیست. حتی اوضاع در خود انسان‌شناسی آمریکا نیز از این بابت، چندان بهتر نیست.»