کتاب چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟

کتاب چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟ نوشتهٔ اسپنسر جانسون و ترجمهٔ زینب سادات موسوی معلم است. انتشارات آستان مهر این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر بینشی به شما هدیه می‌کند که در پیشرفت شما در زندگی مؤثر است.

درباره کتاب چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟

اسپنسر جانسون در کتاب چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟ روشی شگفت‌انگیز برای متحول‌ساختن کار و زندگی ارائه کرده است. در ابتدای این داستان، گروهی از همکلاسی‌های قدیمی را می‌بینیم که بعد از سال‌ها گرد هم آمدند و با هم دربارهٔ زندگی و کارهایشان صحبت می‌کنند. آن‌ها گرم صحبت هستند که یکی از بچه‌ها از داستانی می‌گوید که معتقد است مسیر زندگی‌اش را تغییر داده است و این داستان را برای دیگران هم تعریف می‌کند: داستان دربارهٔ ۲ موش و ۲ انسان است که در یک هزارتو قرار گرفته‌اند و باید به‌دنبال پنیری بگردند. این شخصیت‌ها هر کدام ابعاد پیچیده و سادهٔ ما را گذشته از سن، جنسیت، نژاد و... نشان می‌دهند. اسپنسر جانسون با این تمثیل مفهومی را بیان می‌کند: ما از هر بعد وجودی خود که استفاده کنیم، باز هم اشتراکاتی با دیگران داریم و نیاز داریم تا راه خود را از همهٔ پیچ‌وخم‌های زندگی پیدا کنیم و زمان‌های حساس تغییر را در زندگی‌مان بشناسیم.

خواندن کتاب چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

تمام علاقه‌مندان به کتاب‌های حوزهٔ موفقیت و خودیاری و کسانی را که به سیر پیشرفت در زندگی‌شان اهمیت می‌دهند، به خواندن این کتاب دعوت می‌کنیم. اگر از خواندن آثاری مثل کتاب راز (راندا برن)، بیندیشید و ثروتمند شوید (ناپلئون هیل) و از خوب به عالی (جیم کالینز) لذت بردید، این اثر را نیز دوست خواهید داشت.

درباره اسپنسر جانسون

اسپنسر جانسون یک نویسنده‌ٔ آمریکایی است که احتمالاً کتابش از خودش شهرت بیشتری دارد! جانسون در سال ۱۹۹۸ کتابی به نام «چه کسی پنیر مرا جابه‌جا کرد؟» را در آمریکا منتشر کرد که در بدبینانه‌ترین حالت ۲۸ میلیون نسخه از این کتاب در جهان فروش رفت و به ۲۵ زبان دنیا ترجمه شد. این اتفاق برای کتابی که کمتر از ۱۰۰ صفحه دارد، در هر زمانه‌ای تحسین‌برانگیز است. اسپنسر جانسون در ۲۴ نوامبر ۱۹۳۸ به دنیا آمد. او در رشتهٔ روان‌شناسی تحصیل کرد و تا مقطع دکتری این رشته را ادامه داد. او با کتاب‌های ساده و سرراستی که می‌نوشت، به میلیون‌ها مخاطبش در سراسر جهان کمک کرد تا کشف کنند که چه چیز زندگی آن‌ها را به وجد می‌آورد، چه چیزهایی زندگی آن‌ها را غنی‌تر می‌کند و توجه به چه چیزهایی است که سرمایه و ثروت در زندگی‌شان محسوب می‌شود. از این جهت یکی از تأثیرگذارترین و محبوب‌ترین نویسندگان به‌شمار می‌رود که کتاب‌هایش هنوز پرفروش و برای مخاطبان جالب هستند.

برخی از کتاب های اسپنسر جانسون عبارتند از: «بیرون از گذر پیچیده» (یا «بیرون از گذر ماز»)، «مدیر یک‌دقیقه‌ای»، «قله‌ها و دره‌ها» و «یک دقیقه با فرزندم».

اسپنسر جانسون در تاریخ ۳ جولای ۲۰۱۷ از دنیا رفت.

بخش‌هایی از کتاب چه کسی پنیر مرا جابجا کرد؟

«موش‌ها و آدم کوتوله‌ها هر روز در این هزارتو برای پیدا کردن پنیر مخصوص خود کوشش می‌کردند. موش‌ها «اسنیف» و «اسکاری» با استفاده از مغز ساده جونده خود درست مثل دیگر موش‌ها از غریزه خوبی برخوردار بودند و به دنبال پنیر سفتی که دوستش داشتند می‌گشتند تا آن را ذره ذره بجوند، اما دو آدم کوتوله «هم» و «هاو» از مغز خود که پر از اعتقادات و عواطف مختلف بود برای پیدا کردن پنیر دیگر که معروف به پنیر C بود استفاده می‌کردند و معتقد بودند که آن‌ها را خوشحال و سعادتمند می‌کند با این که آدم کوتوله‌ها و موش‌ها با هم تفاوت داشتند اما در یک مسأله شبیه هم بودند و آن این بود صبح همه آن‌ها لباس‌ها و کفش‌های دویدن خود را می‌پوشیدند و به سرعت از خانه‌هایشان بیرون می‌آمدند و در هزارتو به دنبال پنیر مورد علاقه خود می‌دویدند.

هزارتو پر پیچ و خم و با راهروها و اتاق‌های تو در تو که در بعضی از آن‌ها پنیر خوشمزه‌ای پیدا می‌شد، اما در این هزارتو کوچه‌های بن‌بست فراوان بود که راه به هیچ کجا نمی‌برد، به طوری که ممکن بود هر کدام به راحتی راه خود را گم کنند، اما هزارتو برای آن‌ها که راه خود را پیدا می‌کردند رازی را به ارمغان می‌آورد که به آن‌ها امکان می‌داد تا از زندگی خود لذت بهتری را ببرند.

دو موش «اسنیف» و «اسکاری» از یک روش ساده آزمایش و خطا برای یافتن پنیر استفاده می‌کردند، آن‌ها پس از جست‌وجو وارد یک راهرو می‌شدند و اگر خالی بود برمی‌گشتند و وارد راهرویی دیگر می‌شدند. آن‌ها راهروهایی را که بدون پنیر بود به خاطر می‌سپردند و پس از جستجوی یک منطقه به سرعت به سمت جدیدی می‌دویدند، اما «اسنیف» با استفاده از بینی بزرگش جهت کلی پنیر را بو می‌کشید و «اسکاری» به آن سمت به سرعت می‌دوید. همان طور که انتظار می‌رود آن‌ها گاهی گم می‌شدند و جهت را اشتباه می‌رفتند و بعضی مواقع به دیوارها برخورد می‌کردند ولی بعد از مدتی دوباره راهشان را پیدا می‌کردند.»