کتاب زن در اجتماع

کتاب زن در اجتماع نوشتۀ سیدجعفر حق شناس است. این کتاب را انتشارات پژوهشکده تبلیغ و مطالعات اسلامی باقرالعلوم (ع) منتشر کرده است.

درباره کتاب زن در اجتماع

پرسش‌های مطرح شده در کتاب زن در اجتماع همان سؤالاتی است که از سوی مخاطبان مطرح شده‌اند البته گاه اندکی ویرایش و بازسازی در آنها صورت‌گرفته است. در ارائۀ پاسخ‌ها ضمن توجه به‌اختصار و روانی کوشش شده است پاسخ‌ها مستدل و مستند بوده و تفکر اسلامی محور اساسی پاسخ‌ها باشد؛ هرچند که تکیه بر دانش‌های عقلی و تجربی بشر نیز موردتوجه بوده است.

اعتقاد ما بر این است که در پاسخ به سؤالات دینی باید صریح شفاف و شجاعانه، پاسخ‌های صحیح را با زبانی ساده اما با منطقی محکم و مستدل در اختیار مخاطبان گذاشت. از مجمل گویی قلم‌فرسایی و عبارت‌های شعارگونه خودداری کرد.

درست است که نوشتن و سخن‌گفتن با زبان احساس معمولاً به‌سرعت در مخاطب اثر می‌گذارد؛ اما به اعتقاد ما بیان محکم، منطقی و مبتنی بر آموزه‌های دینی بسیار ماندگار و تأثیرگذار است و روح و اندیشۀ مخاطب را به ساحل آرامش رسانده او را سیراب می‌سازد.

خواندن کتاب زن در اجتماع را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به کتاب‌های دینی و مذهبی می‌توانند از مخاطبان این کتاب باشند.

بخشی از کتاب زن در اجتماع

«زنان و نقش غیرمستقیم در جامعه

زنان چگونه می‌توانند در سرنوشت جامعه اسلامی مشارکت داشته و نقش‌آفرینی کنند؟

قبل از هر چیز باید توجه داشت که مشارکت در سرنوشت جامعه اگر در مسیر عدالت و گسترش ارزش‌های اسلامی و الهی باشد ارزشمند و مطلوب است؛ ازاین‌رو هرگونه حضور و نقش اجتماعی بدون ضوابط و شاخصه‌های ارزشی الهی را نمی‌توان مطلوب و مثبت ارزیابی کرد. مشارکت سازنده و مثبت در سرنوشت جامعۀ اسلامی در معنای حقیقی خود زمانی تحقق می‌یابد که انسان بتواند در ایجاد تغییرات و تحولات اجتماعی مؤثر و مفید باشد. میزان مشارکت اجتماعی هرکس در جامعۀ اسلامی، وابسته به میزان تأثیرگذاری او در رشد و تعالی جامعه است؛ از همین‌جا معلوم می‌شود که میزان تأثیر اجتماعی انسان در جامعه، وابسته به کمیت و مقدار حضور او در خارج از خانه هرچند در سطح جامعه نیست چه بسیار زنان و مردانی بوده‌اند که در پشت‌صحنه تحولات اجتماعی، تأثیرات شگرفی داشته‌اند؛ اما در ظاهر، ظهور و بروز چندانی نداشته‌اند. حضور یک انسان خودساخته و وارسته تأثیر بسیار عمیقی در دیگران پدید می‌آورد، بی‌آنکه این شخصیت پست سازمانی و مسئولیت اجتماعی داشته باشد.

بسیاری از رهبران الهی بیشتر یا همۀ عمر خویش را در خانه‌ای محقر و یا در زندان به سر برده‌اند؛ اما توانسته‌اند آثار شگرفی را در مردم و جامعۀ خویش پدیدآورند. امام خمینی بنیان‌گذار انقلاب اسلامی مردم ایران در سال‌های پیش از انقلاب اسلامی سال‌ها در شهر مقدس نجف اشرف و دور از مردم ایران بود؛ اما مردم از وجود او تأثیر پذیرفته و با رهبری او توانستند انقلاب کرده و زمینۀ بازگشت ایشان به کشور را فراهم آورند. ایشان پس از پیروزی انقلاب اسلامی تا زمان رحلت‌شان یعنی در سال‌های سخت آغازین انقلاب و سپس جنگ تحمیل شده بر ملت ایران با این که حضور خارجی و فیزیکی چندانی در جامعه نداشتند و در خانه‌ای کوچک در جماران به سر می‌بردند توانستند انقلاب را در آن طوفان‌های سهمگین اداره کنند.»