کتاب تاریخ آموزش و پرورش در ایران

«تاریخ آموزش و پرورش در ایران» نوشته حسن ملک(-۱۳۳۲)، نگاهی دارد به تاریخ و پیشینه آموزش و پرورش در ایران و سیر تحول آن تا دوران معاصر.

در بریده‌ای از مقدمه کتاب می‌خوانیم:

«آموزش و پرورش یک انسان ریشه در گذشته‌های دور دارد. از این رو نهادی اجتماعی به شمار می‌رود. در طول تاریخ حکومت‌ها، خانواده‌ها و هم اقشار و گروه‌های تشکیل‌دهنده جوامع در سرنوشت آموزش و پرورش مداخله داشته و دل‌نگران محصولات و عمل کرد این نهاد بوده‌اند.

این کتاب به تاریخچه آموزش و پرورش از عصر مادها تا دوران حاضر می‌پردازد. نویسنده در این کتاب با بررسی گذرای تاریخ سیاسی اقتصادی و اجتماعی هر دوره تاریخی، به ویژگی‌ها و اهداف آموزش و پرورش آن عصر پرداخته است و بخش‌هایی را به انواع آموزش خط و زبان، آموزش اقشار مختلف جامعه، آموزگاران و روش‌های آموزش و مکان آموزشی هر دوره اختصاص داده است. هم چنین دیدگاه متفکران هر دوره تاریخی را در زمینه تعلیم و تربیت یادآور شده است.

برخی از عنوان‌های آمده در کتاب عبارت اند از: اوضاع اقتصادی و اجتماعی هخامنشیان، آموزش و پرورش بعد از رواج دین اسلام، نخستین تلاش در جهت تعلیمات عمومی، انتشار کتاب زکریای رازی و شیوه تدریس و تعلیم او، نظام الملک و تاسیس مدارس نظامیه مرکز علمی ـ آموزشی ربع رشیدی، تعلیم و تربیت فرزندان طبقات ممتاز در عصر تیموری، دارالفنون، اعزام محصل به خارج، دوره پهلوی و آموزش و پرورش پس از انقلاب اسلامی.