کتاب سه سال زندگی

«سه سال زندگی» نوشته هانا فالادا(۱۹۴۷-۱۸۹۳)، نویسنده آلمانی است و ۲ داستان کوتاه از وی را در خود دارد. داستان‌های وی در این کتاب پیرامون اعتیاد و تاثیر روانی آن بر زندگی فردی و اجتماعی قهرمان داستان است. در بریده‌ای از کتاب می‌خوانیم: «به ‌عنوان یک اصل‌، کسی که برای اولین‌بار به زندان می‌آید‌، تنها آرزویش این است که تنهایش بگذارند. دیری نمی‌پاید که متوجه می‌شود هر آرزویی که بیان می‌کند - حتا ساده و واضح‌ترین آن‌ها- باعث می‌شود که او را به‌عنوان دردسرساز پیش مقامات رسمی - چه کوچک و چه بزرگ- ببرند. بعد سعی می‌کند قوانین را رعایت کند و آن‌چه را که از او خواستند‌، انجام دهد و روابط‌اش را با گارد، گارد اعظم یا هر رتبه‌یی بالاتر از آن مانند هر مقام بلندپایه‌ی عظیم دیگری‌، هر سرکار‌، مباشر‌، منشی و کارآگاه‌، کارآگاه‌های بلندپایه و فرمانداران در حداقل نگه دارد. ولی مواقعی می‌رسد که او نیازی داشته باشد. ناگهانی دستگیر می‌شود و می‌خواهد نامه‌یی به خانه بنویسد‌، وکیلی برای خود پیدا کند یا تقاضا کند که چیزی برایش بفرستند. خب پس‌، تقاضای مرخصی می‌کند و می‌خواهد آن را در نامه‌یی بنویسد؛ اولین چیزی‌که به او می‌گویند این است که تنها زمانی‌که می‌تواند چنین درخواستی را بکند‌، هنگام بازکردن قفل‌هاست. روی کم‌صبری‌اش کار می‌کند و صبح روز بعد درخواست می‌کند که اجازه دهند او نامه بنویسد. درخواست‌اش مورد توجه قرار گرفته‌، اگر خوش‌شانس باشد‌، نامه‌یی پرینت‌شده به او می‌دهند که در آن نام‌، شماره‌ی سلول‌، جزییات و اسم‌اش ثبت شده: زندانی تأدیبی. او می‌خواهد که ورقه‌ی نامه‌یی بدون چنین عناوین مطولی دریافت کند، چیزهایی مانند آدرس که قبل از این‌که حکم‌اش صادر شود‌، او را مجرم می‌دانند‌، ولی برای گرفتن چنین ورقه‌یی باید به‌طور خاص درخواست کند. اگر با درخواست‌اش موافقت شود‌، اگر پول داشته باشد‌، باید از طرف خودش اقدام به خرید آن کند‌، وگرنه‌، باید از همان نامه‌ی کذایی برای نامه‌نگاری به دوستان‌اش استفاده کند و از او بخواهد که برایش مقداری ورقه‌ی مناسب بفرستد‌، بعد در عرض دو هفته‌، اگر همه‌چیز به خوبی پیش رود‌، در موقعیتی خواهد بود که نامه‌ی ضروری‌اش را بنویسد.»