کتاب مجموعه‌ مقالات زبان شناسی و ایران شناسی (جلد دوم)

کتاب مجموعه‌ مقالات زبان شناسی و ایران شناسی (جلد دوم) نوشته سعید عریان و مریم حاتمی است. این کتاب را نشر برسم منتشر کرده است.

درباره کتاب مجموعه مقالات زبان شناسی و ایران شناسی (جلد دوم)

هر یک از مقالات این کتاب بنا بر دلایل خاصی نوشته شده و تاحدی‌که امکان دارد و دغدغه‌ای را برطرف می‌سازد. در مورد گفت‌وگوها نیز مسئله کاملاً روشن است. بی‌تردید مسئله خاصی سبب انجام آنها بوده است کمااینکه در آغاز پا در میان گفت‌وگو به آن اشاره رفته است. در مورد گفت‌وگوها ذکر این مطلب ضروری است که عنوان آنها پس از انجام گفت‌وگو، در هنگام انتشار از سوی مصاحبه‌کننده یا مدیران نشریه انتخاب شده و نگارنده نقشی در آن نداشته است و طبعاً این امر نیز از مصالحی پیروی می‌کرده است. برخی از مقالات نیز دارای تحریر دیگری نیز هست همانند "پسر دانشنامه " که باری دیگر با آوانویسی متن با عنوان "چم کستی" در جشن‌نامه دکتر محسن ابوالقاسمی تحت عنوان پشت فرزانگی در سال ۱۳۸۴ منتشر شده است.

بررسی و پژوهش در مورد اعلام جغرافیای اسطوره‌ای، حماسی و تاریخی ایران آن هم بر مبنای اثری همانند شاهنامه فردوسی مسئله بسیار پیچیده و مهمی است که تا کنون به‌گونه‌ای انسجام‌یافته به آن نپرداخته‌اند. علت اساسی این امر تنوع و گونه گونی بسیار زیادی است که این اعلام در طول تاریخ به دلایل گوناگون به خود پذیرفته‌اند. به کلامی دیگر این تنوع در اسامی و نیز فراموشی و یا تغییر آن در دوره‌های تاریخی بعد سبب می‌شود که پیوسته گذشته جغرافیایی این مرزوبوم ناشناخته باقی بماند. البته با اینکه علت گوناگونی، دگرگونی و یا فراموشی این اسامی در حوزه‌های سه‌گانه جغرافیایی اسطوره‌ای، حماسی و تاریخی به‌گونه‌ای ماهوی متفاوت است، ولی به‌هرحال نتیجه همانا عدم دستیابی به یک منبع مسجل در جغرافیای دوره‌های گذشته است.

خواندن کتاب مجموعه مقالات زبان شناسی و ایران شناسی (جلد دوم) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

علاقه‌مندان به مبحث زبان و زبان‌شناسی می‌توانند این کتاب را مطالعه کنند.

بخشی از کتاب مجموعه مقالات زبان شناسی و ایران شناسی (جلد دوم)

«نخست: در دوره اساطیری، هیچ‌گاه مناطق جغرافیایی به طور دقیق و قابل شناختی مطرح نمی‌گردند، بلکه نهایتاً به‌گونه‌ای سیال از آنها نام‌برده می‌شود. به طور مثال، زمانی که در متون اوستایی به دو رود «ارنگ» و «وه» اشاره می‌شود، واقعاً معلوم نیست که این دو رود در کجا واقع بوده و یا نام کدام یک از رودهای امروزی است و یا هنگامی که از «البرز» نام می‌رود، فقط کوهی بلند منظور نظر است. پس از دوره اساطیری، به‌ویژه در دوره میانه، برخی از این اسامی به مکان‌های شناخته شده‌ای اطلاق گردیده است. از آن جمله نام ارنگ وهرود بر رود سند و دجله، و البرز بر بلندترین رشته‌کوه ایران نهاده شده، و چیچست در اورمیه، آذرگشسب به کناره چیچست آذر برزین مهر در ریوند نیشابور و آذرفرنبغ در کاریان فارس قرار گرفته‌اند.

در قرن چهارم که شاهنامه به نظم درآمده، طبیعتاً می‌بایست تمامی این وقایع در بستر معینی از جغرافیا صورت پذیرد، از این روی پای تعداد بیشتری از امکنه جغرافیایی به این بخش از حماسه ملی راه یافت که با این امر در واقع مقدمات ابهام و آشفتگی جغرافیایی نیز فراهم گشت. به طور مثال مسیر رفت‌وبرگشت و نیز سفرهای جنگی برخی از پادشاهان به‌قدری نامأنوس و پراکنده از هم است که به‌هیچ‌وجه نمی‌توان روی نقشه‌ای این مسیر را نمایش داد.»