کتاب تهران، ۱۳۹۰ خورشیدی

«تهران، ۱۳۹۰ خورشیدی» نمایشنامه‌ای از سلما سلامتی( -۱۳۵۹)، نویسنده ایرانی است. در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «آپارتمان مینو و سهیل. (گوهر نشسته است. مینو کیسه‌ی یخی را روی چشمش می‌گذارد.) مینو: بهتره؟ گوهر: تا پشت سرم داره تیر می‌کشه. مینو: این جور وقت‌ها جوابش رو نده؛ برو تو اتاق در رو ببند. گوهر: چیزی نگفتم! عین دیوونه‌ها اومد تو، شروع کرد به داد و بیداد. مینو: تقصیر منه؛ اعصابش از من خُرد بوده. گوهر: مقدمه داشته. (مینو با تعجب به گوهر نگاه می‌کند.) گوهر: بله. داییش بهش زنگ زده. مینو: دایی؟! گوهر: بله. آخ، آخ! برش دار، می‌سوزه. بشکنه دستت. مینو: باز به دایی زنگ زدی؟ گوهر: مگه جز اون از کس دیگه حساب می‌بره؟! مینو: از اون پیرمرد چه کاری برمیاد؟! تا حالا صدبار باهاش حرف زده؛ چی شده؟! گوهر: بالاخره دایی شه. مینو: حالا چی بهش گفته؟ گوهر: درد دل من رو. مینو: تو که کاری به کارش نداری؛ برای چی حرص می‌خوری؟! گوهر: اگه پس فردا بره این زنیکه رو عقد کنه، یه توله هم پس بندازه، یه عمر زندگی من بر باد می‌ره. مینو: از این عُرضه‌ها نداره مامان؛ فقط حرفش رو می‌زنه. گوهر: این طوری نبینش؛ یه دروغگوی بی‌همه چیزیه که دومی نداره. مینو: کافیه دیگه؟ برش دارم؟ گوهر: خوبه مادر. (مینو کیسه‌ی یخ را به آشپزخانه می‌برد.)»