کتاب تیم سازی موفق

کتاب تیم سازی موفق نوشتهٔ غلامرضا مقدم و رضا عسکری مقدم در انتشارات همشهری چاپ شده است. این کتاب راهنمای ارزیابی و تاسیس تیم‌های موفق در کسب و کار است.

درباره کتاب تیم سازی موفق

کتاب حاضر ضمن روشن ساختن مفهوم تیم و بیان تمایز آن از دیگر اَشکال فعالیت جمعی، رویکردی کاربردی و راهکاری عملی و مناسب را برای ارزیابی و تأسیس تیم‌های موفق و نحوه انجام درست کارتیمی و تیم‌سازی، در اختیار خواننده قرار می‌دهد.

الگوی پیشنهادی مطرح شده در کتاب به خواننده کمک می‌کند در هنگام استفاده از ابزارهای سنجش فعالیت‌های تیمی، نسبت به ماهیت ارزیابی، ابعاد مورد بررسی، شیوه تفسیر و کاربست نتایج آن آگاهی کافی داشته باشد.

خواننده علاقه‌مند با مطالعه‌ این کتاب، به‌راحتی می‌تواند به سنجش و ارزیابی تیم پرداخته و از وضعیت تیم خود آگاه شود.

کتاب تیم سازی موفق را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به گفتهٔ نویسنده خواندن این کتاب به تمامی کسانی که در حوزهٔ مدیریت رفتار سازمانی، روان‌شناس و جامعه‌شناسی صنعتی و سازمانی به تحصیل، تدریس، تحقیق و یا فعالیت حرفه‌ای مشغول‌اند و نیز به تمامی آنانی که قصد کارآفرینی و ایجاد یک کسب‌وکار جدید را دارند، به تمامی مدیران منابع انسانی و کارشناسان و ارزیابان مراکز و کانون‌های ارزیابی و توسعه و به همهٔ آنانی که به‌نوعی با فرایند جذب و نگهداری نیروی انسانی درگیر هستند، به تمامی صاحبان مشاغل و بنگاه‌های کوچک و متوسط، شرکت‌های دانش‌بنیان، استارت‌آپ‌ها، به تمامی کسانی که به مهارت‌های مدیریتی علاقه‌مند بوده و همچنین به تمامی افرادی که در حرفهٔ مذاکره و به‌ویژه مذاکرات گروهی مشغول به فعالیت هستند توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب تیم سازی موفق

منظور دورکیم از مراحل تکاملی در جمله بالا تأکید بر تراکم اخلاقی است، چراکه در دنباله آن می‌نویسد: "همین‌طور، اگرچه رقم واحدهای اجتماعی بر تقسیم کار موثر است، اما این تأثیر خود به خود و الزامی نیست، بلکه به دلیل آن است که با تعدد واحدها و افراد معمولاً بر تعداد مناسبات اجتماعی افزوده می‌شود. آری، برای آنکه چنین نتیجه‌ای به دست آید تنها داشتن تعداد بیشتری از افراد کافی نیست، بلکه لازم است که این افراد با یکدیگر تماس بیشتری داشته باشند تا بتوانند به طور متقابل بر هم تأثیر بگذارند. پس رشد حجم اجتماعی همواره به تندتر شدن پیشرفت تقسیم کار کمک نمی‌کند و فقط هنگامی این نتیجه را دارد که تودهٔ اجتماعی در ضمن و به همان اندازه متراکم شود. بنابراین افزایش حجم چیزی جز به اصطلاح یک عامل تسهیلگر نیست، به طوری که این عامل اگر به عامل نخست افزوده شود، بر اثر تأثیری که خاص خود اوست، آثار و نتایج حاصل از عامل نخست را تشدید می‌کند و به همین دلیل می‌بایست در این صورت جدا از عامل نخست در نظر گرفته شود. دورکیم در تکمیل مباحث خود، با استناد به نظرات هربرت اسپنسر می‌نویسد: "به عقیده اسپنسر، افزایش حجم اجتماعی گرچه بر پیشرفت‌های تقسیم‌کار تأثیر دارد اما عامل تعیین کننده‌ی آنها نیست؛ فقط عاملی در تسریع آنها است. یعنی فقط از شرایط کمکی پدیده است.