کتاب ژنتیک ملکولی پیشرفته ۱

کتاب ژنتیک ملکولی پیشرفته ۱ به کوشش مجید متولی باشی و زهره حجتی و احسان حبیبی در انتشارات دانشگاه اصفهان چاپ شده است. با توجه به اینكه منابع فارسی پاسخگوی نیاز دانشجویان نیست و از طرفی به‌دلیل پیشرفت سریع و تصاعدی یافته‌های ژنتیك به‌ویژه در سطح ملكولی و از آنجایی كه بیشترین نیاز دانشجویان عزیز در اولویت نخست همانندسازی و ساختار ملكول DNA است، در نوشتار حاضر با تكیه بر آخرین یافته‌های علمی سعی شده است كه این مباحث با زبانی ساده و براساس اصول طبقه‌بندی منطقی مطالب به‌نحوی مطلوب، قابل درك و روان بیان شود.

درباره کتاب ژنتیک ملکولی پیشرفته ۱ 

کتاب حاضر اطلاعات مفیدی در رابطه با ساختار مولکول DNA و استقرار آن در سلول‌های های پروکاریوتی و یوکاریوتی در اختیار خوانندگان قرار می‌دهد. علاوه بر آن یکی از عملکردهای حیاتی مولکول DNA در ارتباط با همانندسازی مادۀ وراثتی را در سلول‌های پروکاریوتی به صورت مبسوط و کامل و همچنین در همانندسازی سلول‌های یوکاریوتی به صورت مروری به علاقه‌مندان معرفی می‌کند.

کتاب ژنتیک ملکولی پیشرفته ۱ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به دانشجویان رشتهٔ ژنتیک پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب ژنتیک ملکولی پیشرفته ۱

آمین با هیبرید sp2 ، حفظ می‌گردد. گروه‌های هیدروكسیل پنتوز، بازهای كاملاً ضعیفی هستند و تنها در pH‏های بسیار بالا ‏(12 > ) به میزان قابل ملاحظه‌ای پروتون خود را از دست می‌دهند. در صورت فسفریل‌دار شدن نوكلئوزیدها، انحلال پذیری آبی آن‌ها افزایش پیدا می‌كند. pKa فسفات منواستر و فسفات دی استر حدوداً برابر یك (1 ~) است، بنابراین فسفات‌ها در pH‏های فیزیولوژیك حامل یك بار منفی هستند. pKa ثانویه فسفات مونواستر حدوداً برابر 5/6 (5/6 ~) است بنابراین تعادلی میان مونوآنیون و دی آنیون در مقادیر pH خنثی وجود دارد. از این رو، نوكلئوتیدهای دی- و تری- فسفاته حامل چندین بار منفی هستند. قابل ذكر است كه وجود گروه‌های فسفات باردار در نوكلئوتیدها، موقعیت‌هایی به منظور برهم كنش‌های الكتروستاتیك با جایگاه‌های دارای بار مثبت بر روی پروتئین‌ها و یون‌های فلزی فراهم می‌كند.

نوكلئوتیدها و نوكلئوزیدها در دامنه وسیعی از مقادیر pH پایدار هستند. تحت شرایط شدیداً بازی، فسفات استر هیدرولیز می‌گردد. با این‌وجود، هیدرولیز به دلیل دافعه الكتروستاتیك بین فسفات‌‌ها و یون‌های هیدروكسیل دارای بار منفی با سرعت كمتری انجام می‌گیرد. در این شرایط، پیوندهای -Nگلیكوزیدی نوكلئوزیدها و نوكلئوتیدها پایدارند ولی تحت شرایط اسیدی این پیوندها به‌میزان قابل ملاحظه‌ای ناپایدار می‌گردند.

‌به علاوه، پروتون‌دار شدن بازهای پورینی (A و G ) در شرایط اسیدی، كمك می‌كند تا در دما‌های بالا پیوند میان قند و باز سریعاً شكسته ‌شود. نوكلئوتیدها و نوكلئوزیدهای پیریمیدینی (C، T و U) نسبت به محیط اسیدی بسیار مقاوم‌تر از نوع پورینی هستند. همان شرایطی كه منجر به شكستن پیوند گلیكوزیدی می‌گردد (برای مثال اسید پركلریك 60% در دمای C°100)، ساختار قند را نیز تخریب می‌كند.