کتاب تفسیر موضوعی قرآن کریم

کتاب تفسیر موضوعی قرآن کریم نوشتهٔ محسن پورمحمد است و میراث ماندگار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب تفسیر موضوعی قرآن کریم

این کتاب برای دانشجویان تنظیم شده است. درس تفسیر موضوعی یا متون اسلامی، فرصت مناسبی است که دانشجویان با برخی از موضوعات مهم و مورد علاقه خود در قرآن کریم آشنا شوند. این کتاب علاوه بر موضوعاتی که باید مطابق سرفصل‌های مصوب این درس باشد، موضوعاتی را در بر دارد که مورد سؤال و درخواست دانشجویان بوده است. بنابراین سه درس اول به عنوان مقدمات شناخت قرآن نوشته شد که عبارت‌اند از ضرورت شناخت و عمل به قرآن، اصول آموزش و زبان قرآن، و اقسام تفاسیر و روش‌های تفسیر قرآن. این مباحث برای آشنایی با خود قرآن کریم در این کتاب آورده شده است. در سه درس بعدی به مباحث اعتقادی پرداخته شده است که عبارت‌اند از خدا در قرآن، نبوت در قرآن و امامت در قرآن. در درس هفتم به اهداف آفرینش انسان و جهان پرداخته و توجه ویژه‌ای به بحث دنیانگری و دنیاگِروی در قرآن کرده است. در درس هشتم به بحث بهداشت و درمان انسان در قرآن اشاره کرده و درس نهم را به حکومت الهی و درس دهم را به حکومت استکباری اختصاص داده و در چهار درس پایانی به چهار موضوع مهم کار و فعالیت های اقتصادی؛ ایران و ایرانیان؛ جن، شیطان و فرشتگان و بنی اسرائیل در قرآن پرداخته است. 

خواندن کتاب تفسیر موضوعی قرآن کریم را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دانشجویانی که این واحد درسی را می‌گذرانند و همچنین کسانی که می‌خواهند دربارهٔ تفسیر موضوعی قرآن بیشتر مطالعه کنند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب تفسیر موضوعی قرآن کریم

کفاردر دین مسلمانان، یعنی” اسلام“ طمع داشتند و امیدوار بودند که پس از مدتی، به نحوی از بین برود. این طمع و امید، اسلام را هر زمان تهدید می‌کرد و دین، از طرف آنان در معرض خطر بود، و مسلمانان حق داشتند و بجا بود که از این مطلب بترسند و حذر داشته باشند. پس عبارت «از آنان مترسید» از طرف خدای سبحان، مؤمنین را از آن خطری که متوجه آنان بود و از رخنهٔ نهانی آن ترس داشتند، امان می‌دهد.

مشرکین سعی داشتند این شجرهٔ طیبه را از ریشه قطع کنند و این بنیان رفیع را با فریب دادن مؤمنین و اشاعهٔ نفاق در جماعت آنان و منتشر کردن شبهات و خرافات به منظور فاسد کردن دین مسلمین، از پایه و شالوده خراب کنند. در ابتدا شروع کردند تصمیم و همت پیغمبر رادردعوت دینی، با مال و جاه سست کنند و تصمیم حضرت را از بین ببرند. سپس کوشیدند بر اثر آمیزش و مداهنه پیغمبر را سست کنند. بعد تا توانستند جنگیدند. آخرین چیزی که کفار امید بدان داشتند و امیدوار بودند که با آن دین از بین برود و دعوت حق پیغمبر بمیرد این بود که عنقریب دین با وفات این شخصی که امر دین را بپا داشته و فرزند ذکوری در پی ندارد، می‌میرد. لذا تمام ناامیدی کفار هنگامی محقق می‌شود که خدای سبحان برای این دین کسی را منصوب کند که درپاسداری و تدبیر امر دین و ارشادوهدایت امتی که براثر دین سرپا ایستاده‌اند، قائم مقام پیغمبر باشد.دنبالهٔ این کار، نا امیدی کفار از دین مسلمانان است، زیرا مشاهده می‌کردندکه دین از مرحلهٔ خطر خارج شده و به مرحله‌ای رسیده که عهده‌دار«شخصی» آن را به عهده‌دار «نوعی» تحویل داده است و این کامل ساختن دین است که دین را از حالت زوال‌پذیری به حالت دوام و بقاء برگرداند و این تمام کردن نعمت دین است.