کتاب انسان در اسلام

کتاب انسان در اسلام نوشتهٔ محسن پورمحمد است و میراث ماندگار آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب انسان در اسلام

کتاب انسان در اسلام به مباحثی چون اهمیت و ضرورت انسان‌شناسی می‌پردازد. در این فصل، حوزه‌هایی چون خودشناسی، علوم تربیتی، علوم اجتماعی و... مورد بررسی قرار گرفته‌اند. در فصل دوم مبحث انسان‌شناسی قرآنی و دینی تحلیل شده است؛ مسائلی چون امتیازات انسان بر حیوان، قرآن و خدامحوری و... . فصل سوم درخصوص انسان و مسئلهٔ شناخت است. علم و عالم و امکان شناخت از مباحث مطرح‌شده در این فصل است. فصل چهارم به مسئلهٔ ابزار و منابع شناخت می‌پردازد. در این فصل حواس انسان بررسی می‌شود و مباحثی چون انکار توحید و انکار جهان آخرت و تکذیب پیامبران الهی، غریزه‌های انسان، عقل، دل و... . فصل پنجم دربارهٔ گرایش‌های درونی انسان و فصل ششم درخصوص هدف شناخت و موانع شناخت و فصل هفتم درمورد آفرینش انسان از منظر قرآن است. نویسنده در فصل هشتم به منشأ حیات و مهندسی آفرینش و در فصل نهم به حقیقت انسان می‌پردازد. فصل دهم دربارهٔ آزادی، اختیار و مسئولیت انسان است و فصل یازدهم به بهداشت انسان از منظر قرآن کریم پرداخته است. فصل دوازدهم درمان انسان از منظر قرآن کریم و فصل سیزدهم منزلت انسان در قرآن نام دارد. فصل چهاردهم درمورد مبحث سیر الی الله یا صیر الی الله است. در نهایت، فصل پانزدهم به صیر الی الله از عبودیت تا ربوبیت می‌پردازد.

خواندن کتاب انسان در اسلام را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام پژوهشگران حوزهٔ علوم اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب انسان در اسلام

«قُلْ أَؤُنَبِّئُکُم بِخَیْرٍ مِّن ذَلِکُمْ لِلَّذِینَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِیرٌ بِالْعِبَادِ. سوره آل عمران آیه ۱۵/ بگو آیا شما را از چیزی آگاه کنیم که از این سرمایه های مادی و شهوات دنیای بهتر و از نظر دوام و خوبی هیچ بطلانی در آن نباشد؟ برای افرادی که تقوی پیشه کرده اند در نزد پروردگارشان باغهایی است که نهرها از زیر درختان آنها جاری می گردد و همیشه در آن باغها خواهند بود و همسرانی پاکیزه و خشنودی خدا برای آنها است و خدا به امور بندگان بینا است. در واقع می فرماید اگر شما در دنیا از لذتهای نا مشروع و هوسهای گناه آلود صرفنظر کنید بمعنای این نیست که از انواع لذتها محروم می مانید بلکه علاوه بر استفاده از لذتهای مشروع در این عالم در آخرت نیز از لذاتی عالی تر بهره خواهید برد مانند بهشت و خشنودی پروردگار چون خدا آگاه به حال بندگانش هست و می داند که جسم و جان انسان در آخرت چه نیازهایی دارد. لذا آنها را به نحو احسن تأمین می کند به علاوه چون از حال مؤمنین و کفار خبر دارد پس مواهب اخروی را به مؤمنین اختصاص میدهد و کفار از آنها بی بهره هستند که در تعبیر کلمه رحیم و رحمن در سوره حمد به همین معنا اشاره شده است. سعدی در گلستان نعمت خدا را در دنیا برای دشمنان هم بیان می کند.»