کتاب شکل گیری جنگ سرد و تاثیر آن بر ایران و منطقه خاورمیانه

کتاب شکل گیری جنگ سرد و تاثیر آن بر ایران و منطقه خاورمیانه نوشته بابک مصطفوی است. این کتاب به دوره جنگ سرد به‌عنوان یکی از مهم‌ترین دوران تاریخ معاصر بشر می‌پردازد.

درباره کتاب شکل گیری جنگ سرد و تاثیر آن بر ایران و منطقه خاورمیانه

در اوایل دهه ۸۰ میلادی تغییراتی بزرگ در جهان به خصوص در منطقه خاورمیانه اتفاق افتاد. خاوَرِمیانه یک منطقه جغرافیایی در غرب آسیا است که از تنگه باب‌المندب در جنوب‌غربی تا تنگه داردانل در شمال‌غربی و از شرق تا رشته کوه‌های هیمالیا و بندر کراچی امتداد دارد. خاورمیانه از نخستین خاستگاه‌های تمدن جهان است. بسیاری از باورها و آیین‌های جهان از این منطقه برخاسته‌اند.

در اوایل دهه ۸۰ میلادی بسیاری ازحاکمان موافق با سیاست‌های شوروی سابق از سلطنت خلع شده و یا توسط کودتای نظامیان برکنار شدند و یا در عملیاتی تروریستی، ترور شدند. در همان دوران زمینه‌های فروپاشی شوروی نیز فراهم شد. این چنین تغییرات عمیقی در جهان، در ایران نیز بازتاب وسیعی داشت.

در اواخر حکومت پهلوی مصاحبه‌ها و یا رفتارهای ضد و نقیض و دوگانه کشورهای حامی ایران و عدم حمایت آنان از حکومت پهلوی و همچنین موضع‌گیری‌های سنگین درباریان بر علیه کشورهای غربی و یا تمجید و وابستگی آنان به آمریکا، بسیاری از تاریخ‌نگاران را دچار سردرگمی کرد. تحولات این دوران چنان پیچیده شد که بسیاری از کارشناسان در بهت و حیرت فرو رفتند. این کتاب با نگاهی صرفا تاریخی بدون دید سیاسی به اتفاقات این دوره می‌پردازد. این کتاب سعی کرده است از شخصیت‌های تاریخی به صورتی بی‌طرفانه نام ببرد و از هرگونه اتهام و توهین به آنها بپرهیزد. 

خواندن کتاب شکل گیری جنگ سرد و تاثیر آن بر ایران و منطقه خاورمیانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ جهان پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب شکل گیری جنگ سرد و تاثیر آن بر ایران و منطقه خاورمیانه

بیش از ده هزار سال است که انسان در قاره آمریکا زندگی می‌کند. قاره آمریکا توسط کریستف کلمب و در سال ۱۴۹۲ کشف شد اما او به اشتباه فکر کرد که آنجا هندوستان است اما مدت‌ها بعد آمریگو وسپوچی اعلام کرد که این قاره جدیدی است. اما تاریخ آمریکا به عنوان یک کشور مستقل به سال ۱۷۸۳ میلادی باز می‌گردد که در آن آمریکا بر طبق معاهده پاریس به رسمیت شناخته گردید.

قبل از اعلام استقلال آمریکا در سال ۱۷۷۶، آمریکا مجموعه‌ای از مستعمرات اروپایی بود. بطور مثال، اسپانیایی‌ها در منطقه فلوریدای امروزی ساکن شدند، بریتانیایی‌ها شهر جیمز تاون در ویرجینیای امروزی را آباد کردند، هلندی‌ها نیو آمستردام را که اکنون نیویورک خوانده می‌شود ساختند، و فرانسوی‌ها نیز در ایالت جنوبی لوئیزیانا و اطراف رودخانه میسیسیپی ساکن شدند.

فرانسویان، گذشته از گویان چندین جزیره از آنتیل های کوچک (مارتی تیک، گوادلوپ) و جزیره ارض جدید را گرفته سپس کوچ نشین هائی در کانادا دایر کردند و شهر کبک را بنا نهاده با وجود دشمنی و مقاومت سرخ پوستان بطرف مغرب پیش رفتند. روحانیان در این نواحی هم مانند مستعمرات اسپانیائی قدرت و ثروتی به هم زدند. سیاحان و مکتشفین بی باک اروپائی، می سی سی پی و لوئی زیان را کشف کردند و جنگ با سرخ پوستان معروف به ایروکوا با شدت از سر گرفته شد.

انگلیسی ها کار استعمار را از قرن هفدهم و با تصرف ویرژینی در سال ۱۶۰۷ شروع کردند. مهاجران و کوچ نشین های این مستعمره که آزادی کامل داشتند بجنگ با سرخ پوستان مجبور شدند و عده ای غلام سیاه به این سرزمین وارد کردند. کاتولیک های انگلیسی که از سختگیری های مذهبی در کشور خود ناراضی بودند دومین کوچ نشین را به نام مری لند تاسیس کردند. مهاجران و کوچ نشین ها بکشاورزی و بازرگانی مشغول بودند و در برابر حملات سرخ پوستان از خود دفاع می کردند.