کتاب بودا در اتاق زیر شیروانی

بودا در اتاق زیرشیروانی نوشته‌ی جولی اتسکا ترجمه‌ی فریده اشرفی است. کتاب بودا در اتاق زیرشیروانی کتاب کوچکی ا‌ست که دنیای بزرگی را در خود جای داده است. رمان بودا در اتاق زیرشیروانی به زندگی مهاجران ژاپنی در ایالات متحده پرداخته است. زندگی گروهی از زنان ژاپنی که به‌عنوان «عروس پستی»، برای ازدواج با مردانی که قبل از آن هرگز آنها را ندیده‌اند، به ایالات متحده فرستاده می‌شوند.

درباره کتاب بودا در اتاق زیرشیروانی

اتسکا در بودا در اتاق زیرشیروانی، داستان‌های به‌هم‌پیوسته‌ای را تعریف می‌کند که طول برخی از آنها به بیش از یک پاراگراف هم نمی‌رسد. با اینکه در این کتاب مشخص است که شخصیت‌ها در فاصله‌ای رسمی و خشک نگه داشته می‌شوند، این کم‌حرفی و استفادة بسیار کم آن‌ها از کلمات، باعث شده که داستان‌ها پر از احساس نوشته شوند.

این داستان‌ها از زبان گروهی از زنان روایت می‌شود، اما گاهی خواننده مسائلی را از دیدگاه مردان، فرزندان آنها و تعداد کمی از همسایه‌هایشان نیز می‌شنویم. داستان این کتاب بی‌نظیر است. اتسکا برای نوشتن این کتاب، به اصطلاح خودش، چندین تُن تحقیق دربارة تاریخ شفاهی ژاپن انجام داده و کتاب‌های تاریخی و روزنامه‌های قدیمی را مطالعه کرده است. اتسکا عقیده دارد که این کتاب یک شخصیت اصلی و مهم دارد و آن «همه» هستند، یعنی گروه «ما»، نه یک «من» تنها.

خواندن کتاب بودا در اتاق زیرشیروانی را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

کتاب بودا در اتاق زیرشیروانی برای دوست‌داران رمان‌هایی با رنگ و بوی تاریخی مناسب است.

درباره جولی اتسکا

جولی اتسکا در سال 1962 متولد شد. او نویسندة امریکایی ژاپنی‌تباری ا‌ست که در کالیفرنیا به دنیا آمده و در فرهنگ و آداب و رسوم غربی بزرگ شده است. پدرش مهندس هوا ـ فضا و مادرش تا قبل از تولد جولی تکنسین آزمایشگاه بود و هر دو ژاپنی اصیل هستند.

اتسکا پس از پایان دبیرستان، وارد دانشگاه ییل شد و در سال ۱۹۸۴ از این دانشگاه مدرک کارشناسی در رشتة هنر و در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه کلمبیا، مدرک کارشناسی ارشد در رشتة هنرهای زیبا را دریافت کرد و چند سالی به نقاشی پرداخت. اما سرانجام از ده سال پیش به نویسندگی روی آورد.

جولی اتسکا به‌خاطر نوشتن رمان‌هایی تاریخی که در آنها به زندگی امریکایی‌های ژاپنی‌تبار پرداخته، شهرت یافته است. هم کتاب اول او به اسم وقتی امپراتور آسمانی بود و هم کتاب دوم او بودا در اتاق زیرشیروانی جوایزی ادبی، از جمله، جایزة ادبی امریکاییان آسیایی‌تبار، جایزة داستان‌نویسی تاریخی ایالات متحده و جایزة ادبی پن/ فالکنر را دریافت نموده‌اند.

بخش‌ هایی از کتاب بودا در اتاق زیرشیروانی

اولین کاری که در کشتی انجام دادیم ـ پیش از آنکه تصمیم بگیریم از چه کسی خوش‌مان می‌آید و از چه کسی خوش‌مان نمی‌آید، پیش از آنکه به هم بگوییم اهل کدام جزیره هستیم، و چرا جزیره‌مان را ترک می‌کنیم، حتی پیش از آنکه به خودمان زحمت یادگرفتن اسم یکدیگر را بدهیم ـ مقایسة عکس شوهران‌مان بود. آنها مردانی جوان و خوش‌قیافه بودند، با چشمان تیره و سری پر از مو و پوستی صاف و بی‌عیب و نقص. چانه‌هایی قوی. حالت و ژست خیلی خوب. بینی‌هایی صاف و کشیده. آنها به پدر و برادران خودمان شباهت داشتند که در خانه مانده بودند، فقط لباس‌شان بهتر بود، فراک خاکستری و کت و شلوار و جلیقة زیبای غربی. بعضی از آنها در پیاده‌روی جلوی خانه‌های چوبی با نردة سفید و چمن‌های تمیز و مرتب و کوتاه، ایستاده و بعضی‌ها در راه ورودی خانه به ماشین‌های فورد مدل T تکیه داده بودند. بعضی از آنها در استودیوهای عکاسی روی صندلی پشت‌بلند سنگین نشسته و دست‌شان را با دقت روی هم گذاشته بودند و مستقیم به دوربین نگاه می‌کردند، انگار آمادة به عهده گرفتن مسئولیت همة دنیا بودند. همة آنها قول داده بودند همانجا منتظر ما بمانند؛ وقتی قایق ما در سن فرنسیسکو به بندر برسد.