کتاب بی اشتهایی عصبی

کتاب الکترونیکی بی اشتهایی عصبی نوشتهٔ ساری‌فاین شفرد با ترجمهٔ بهزاد رحمتی در انتشارات نقش‌و‌نگار چاپ شده است. کتاب حاضر موسوم به «صد پرسش و پاسخ دربارهٔ بی‌اشتهایی عصبی» با زبانی ساده و قابل فهم به یکصد سؤال مرتبط با این بیماری پاسخ داده می‌شود. این کتاب توسط یکی از برجسته‌ترین صاحب‌نظران امور تغذیه یعنی دکتر ساری شفرد به رشته تحریر درآمده است و راه‌کارهای درمانی ارائه‌شده در این کتاب مبتنی بر اصول علمی و یافته‌های پژوهشی است. بی‌اشتهایی عصبی بیماری مزمن و آزاردهنده‌ای است است که اگر به موقع تشخیص داده نشود یا برای درمان آن اقدام نشود می‌تواند بسیار خطرناک باشد.

درباره کتاب بی اشتهایی عصبی

بی‌اشتهایی عصبی (اختلال تغذیه) یک بیماری پیچیده و نوظهور است؛ بنابراین، طبیعی است که شما نیز مانند من برای فهم و درک بهتر این عارضهٔ نوظهور درگیر پرسش‌های بی‌شماری مانند این باشید که: اساساً منظور از اصطلاح بی‌اشتهایی عصبی چیست و در صورتی که نوجوانی به این عارضه و اختلال مبتلا شود، مادر او چگونه می‌تواند فرزندش را از این بیماری برهاند؟ همچنین، آیا منشا و خاستگاه این بیماری نارسایی‌های شخصیتی، روانی و خودپذیرانه است و در صورتی که فرد به هر دلیلی به این بیماری مرگبار مبتلا شود، چگونه می‌تواند خود را از این باتلاق فنا رهایی بخشد؟ 

کتاب بی اشتهایی عصبی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که خود یا خانواده‌ و نزدیکانشان از این بیماری رنج می برند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب بی اشتهایی عصبی

۱۳ ـ مقصود از سندرم «گرسنگی کشیدن» چیست؟

پاسخ: به زبان ساده، سندرم «گرسنگی کشیدن» دلالت بر عوارض و اثرات سوء این رفتار بر کیفیات رفتاری، جسمی و روان‌شناختی فرد دارد. در واقع بخش عمده عوارض بی‌اشتهایی عصبی حاصل گرسنگی کشیدن و محدود کردن ارادی غذاهای مصرفی است. در این رابطه نتایج پژوهش اصولی و خطی پژوهش‌گرانی از دانشگاه مینه‌سوتا یعنی آنسل کیز و همکارانش نیز قابل توجه است. این پژوهشگران از بین مردان داوطلب این مطالعه، سی‌وشش مرد سالم و طبیعی از هر حیث را انتخاب کردند و با تحمیل کردن یک رژیم غذایی سفت و سخت به این آزمودنی‌ها چگونگی بازتاب و عوارض این رژیم سخت را طی زمان در این آزمودنی‌ها مورد مطالعه قرار دادند. که نتایج این مطالعهٔ عملی حاکی از این بود که این مردان طبیعی طی این مقطع زمانی تقریباً ۲۵% وزن اولیه خود را از دست دادند و در عین حال به‌طور نسبی نیز درگیر عوارض و نارسایی‌هایی چون پایش مرضی غذا، افسردگی، اضطراب، تحریک‌پذیری، درخودفرورفتگی، اختلال تمرکز، کاستی‌های دارومحور، اختلال خواب، کاهش میل جنسی، بی‌زاری و بی‌تفاوتی حاد و اختلال‌های شخصیتی نیز شده بودند. نکتهٔ بارز این پژوهش عملی و خطی این بود که مردان مورد آزمایش به‌طور آشکاری نگران مسایل غذایی از جمله آگاهی علمی از ویژگی‌های غذایی، رویاپردازی دربارهٔ غذا و استفاده از دستورالعمل‌های تهیهٔ غذا بودند. این در حالی بود که پیش از این آزمایش این مردان برخورد راحتی با غذا داشتند. همچنین، برخی از عوارض روانی پیش‌گفته نیز از جمله گوشه‌گیری، پرخاش‌گری، پایش و حساسیت میزان وزن بدن و نگرانی از وضعیت بدن نیز در این آزمودنی‌ها به چشم می‌خورد. به‌طور کلی از عوارض روانی «گرسنگی کشیدن» می‌توان به افسردگی، اضطراب، تحریک‌پذیری، خشم‌نمایی، تجارب و دوره‌های روان‌پریشانه، دگرگونی شخصیتی، نارسایی حرمت‌نفس وگرایش به گوشه‌گیری و از عوارض فیزیکی این سندرم می‌توان به اختلالات خواب، ضعف عمومی، اختلالات معده ـ روده‌ای، حساسیت مرضی نسبت به نور و صدا، احتباس و انباشت آب در بدن، حس سرما به‌طور غیرطبیعی، ریزش مو و کاهش میزان سوخت و ساز بدن اشاره کرد. از جمله عوارض شناختی (فکری) نیز نارسایی تمرکز، نارسایی قدرت داوری و بی‌تفاوتی است.

چنان‌چه خوب به یافته‌های پژوهشی کیز و همکارانش در دانشگاه مینه‌سوتا دقت کنیم، به‌راحتی درمی‌یابیم که عوارض و پیامدهای «گرسنگی کشیدن» شباهت آشکاری با عوارض بیماری بی‌اشتهایی عصبی دارد. بر اساس این واقعیت، می‌توان به این نتیجه رسید که بخش بزرگ عوارض حاصل از این اختلال نتیجهٔ محدودسازی ارادی غذاهای مصرفی است و این نتیجه‌گیری در مورد عوارض روحی نیز صدق می‌کند؛ به این معنی که مشکلات روانی نیز برخاسته از محدودیت و کنترل غذاهای مصرفی است.