کتاب سبک زندگی توحیدی از نگاه امام رضا (ع)

کتاب سبک زندگی توحیدی از نگاه امام رضا (ع) نوشته استاد شیخ محمدحسن وکیلی است که موسسه خدمات مشاوره ای و پژوهش های اجتماعی آستان قدس رضوی منتشر کرده است.

درباره کتاب سبک زندگی توحیدی از نگاه امام رضا (ع)

وجود انسان معجونی است از گرایش‌های مثبت و منفی که هرکدام، صفات پسندیده و یا صفات ناپسند را در وجود او رقم می‌زند. انسان‌ خردمند به دنبال راه‌حلی است که صفات ناپسند را از وجود خویش پاک نموده و جان و دلش را به سلامتی و خوشی برسانند و زندگی پسندیده را برای خویش فراهم سازد.

برخی کتاب‌های اخلاقی و تربیتی، درمان‌های گوناگونی را برای صفات ناپسند و راهکارهای مختلفی را برای دستیابی به صفات پسندیده مطرح می‌سازند اما در بسیاری از موارد، این درمان‌ها و راهکارها، ریشه‌ای و اساسی نیست. به همین سبب انسان‌هایی که از این روش‌ها استفاده می‌کنند، همیشه در مبارزه طولانی برای حل مشکلات روحی و یا تقویت روحی به سر خواهند برد.

چه باید کرد؟

بهترین راه آن است که از کسانی که تجربه زندگی سالم و رها از صفات ناپسند و آکنده از صفات پسندیده را دارا هستند کمک بگیریم و زندگی ایشان را به نظاره کنیم.  بدون شک امام رضا علیه‌السلام از کسانی است که این‌گونه بودند و این‌گونه زندگی کردند. وقتی به زندگی امام رضا علیه‌السلام توجه می‌کنیم تصویری از زندگی مطلوب را مشاهده می‌کنیم که در آن خبری از صفات ناپسند نیست و تنها پسندیدگی به چشم می‌خورد. بدیهی است که توجه به زندگی امام می‌تواند راهی روشن را در مقابل دیدگان ما ترسیم نماید به شرط اینکه رفتارهای امام را نه ظاهربینانه بلکه با دقت دریابیم و منشأ رفتارهای الهی این امام بزرگوار را دریابیم. امام رضا علیه‌السلام مروج قرآن است و قرآن بهترین و اولین مکتب تربیتی است که راه اساسی برای درمان صفات ناپسند و دستیابی به صفات پسندیده را نشان داده است.

خواندن کتاب سبک زندگی توحیدی از نگاه امام رضا (ع) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام مسلمانانی که به دنبال رستگاری هستند پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب سبک زندگی توحیدی از نگاه امام رضا (ع)

نماز اول وقت

امام رضا علیه‌السلام هیچگاه نماز اول وقت را ترک نکرده و بر انجام آن تأکید داشتند.

***

کسی که با چشمی توحیدی به دنیا مینگرد، قلب و روح خود را متوجه خدا میسازد و تمام اولویتهای زندگی او با خداوند تعیین میگردد. بدیهی است که چنین فردی، هیچ چیز را بر ملاقات خاص با خداوند ترجیح نخواهد داد؛ ملاقاتی که در نماز صورت میپذیرد.

امام رضا علیه‌السلام نماز را راه کاستن فاصله روحی و ادراکی میان بنده و خداوند میدانست.

از نگاه توحیدی امام، «نماز، اقرار و توجه به کمال مطلق و کمال‌آفرین و تکامل‌بخش حقیقی و کنار گذاشتن هرچیزی است که بخواهد در کنار خدا مطرح گردد.

نماز، حضوری است همراه با تواضع و تسلیم و پذیرش در برابر کسی که قدرتش آشکار است. در برابر او به کوتاهی خود اعتراف نموده و عذرخواهیم. صورت بر خاک میگذاریم تا مفهوم بزرگی او را بر خود تکرار کنیم و او را فراموش نسازیم.»

از نگاه توحیدی امام، «نماز، اقرار و توجه به کمال مطلق و کمال‌آفرین و تکامل‌بخش حقیقی و کنار گذاشتن هرچیزی است که بخواهد در کنار خدا مطرح گردد.

نماز، حضوری است همراه با تواضع و تسلیم و پذیرش در برابر کسی که قدرتش آشکار است. در برابر او به کوتاهی خود اعتراف نموده و عذرخواهیم. صورت بر خاک میگذاریم تا مفهوم بزرگی او را بر خود تکرار کنیم و او را فراموش نسازیم.»