کتاب از باد بهار بهره بردار

کتاب از باد بهار بهره بردار اثری از زهرا سمیعی نسب است که در باب فرهنگ عامیانه دامغان در اننتشارات تیرگان به چاپ رسیده است. در این کتاب تقریبا تمام عناصر ادبی فرهنگ عامه دامغان بررسی می‌شود.

درباره کتاب از باد بهار بهره بردار

فرهنگ عامه و محلی هر منطقه، باید مانند گنجینه‌ای ضبط و حفظ شود. چراکه ارزش آن بسیار بالا است و می‌تواند نشانی از سیر تحول افکار و اندیشه‌ها باشد. فرهنگ عامه یا فولکلور عموما شامل افسانه‌ها، داستان‌ها، موسیقی، تاریخ شفاهی، ضرب‌المثل‌ها، هزلیات، پزشکی، باورهای مردمی درباره بخت و شگون و چشم زخم، لالایی مادران، پایکوبی بومی، آیین‌ها، شیوه‌ها و سنّت‌ها است.

اما عناصر زبانی فرهنگ عامه را می‌توان نمودی از تمام مواردی دانست که در بالا ذکر شد. زبان‌شناسان اهمیت بسیاری به فرهنگ عامه می‌دهند چه که تحولات زبانی را می‌توان از فرهنگ عامه دنبال کرد و پاسخ بسیاری از سوالات را گرفت.

کتاب از باد بهار بهره بردار، کتابی از زهرا سمیعی نسب است که سعی در بررسی فرهنگ عامیانه مردم دامغان دارد. دامغان یکی از شهرهای باستانی ایران است که در حدود ۳۳۴ کیلومتری شمال شرق تهران در استان سمنان قرار دارد. شهر دامغان که در گذشته به نام ده مغان و صد دروازه خوانده می‌شد، اولین پایتخت اشکانیان در ایران بوده است. شهر دامغان آثار باستانی بسیاری دارد که تاریخانه، یکی از آن‌ها به شمار می‌آید. همچنین مردم آن به زبان فارسی صحبت می‌کنند اما لهجه و گویش آن‌ها به فارسی خراسانی شباهت‌هایی دارد.

او در این کتاب به بررسی عناصر مختلفی پرداخته است که در فرهنگ عامه به شدت تاثیرگذارند و به چشم می‌آیند. ضرب‌المثل‌ها، آداب و رسوم، لالایی‌ها، چیستان‌ها و ترانه‌ها، صلوات‌نامه‌ها، چاوشی‌ها و تصنیف‌های عروسی بخشی از مواردی هستند که در این کتاب به آن‌ها می‌پردازیم.

کتاب از باد بهار بهره بردار را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

از باد بهار بهره بردار، اثری است برای تمام علاقه‌مندان و پژوهشگران فرهنگ فولکلور و محلی. 

بخشی از کتاب از باد بهار بهره بردار

برخی از اعتقادات مردم دامغان

اگر چوب درخت سنجد در دست کسی باشد جنگ بر پا می شود.

اگر دو لنگه کفش شخصی روی هم قرار بگیرد، صاحب آن کفش به مسافرت می رود.

اگر صورت کسی بخارد، با کسی روبوسی خواهد کرد.

اگر روغن از ظرف سرازیر شده و بریزد، کار صاحبش با رونق می شود.

اگر در شب کلاغ قار قار کند، یکی از مجتهدین می میرد.

اگر پلک چشم کسی بپرد، خبر خوشی به او می رسد.

اگر کف دست راست کسی بخارد پول به دستش می آید و اگر کف دست چپ کسی بخارد پول از دست او بیرون می رود.

اگر گونه کسی قرمز شود در همان موقع یک نفر به یاد او افتاده است.

ناخن گرفته را باید در پاشنه در ریخت تا در موقع ظهور رجال موجب نجات صاحبش شود.

اگر کسی در شب سوت بزند، شیطان را صدا کرده است.

شب به آینه نگاه کردن خوب نیست.

اگر در خانه‌ای هفت دانه اسپند گم شود، در آن خانه جنگ می شود.

در شب و روز چهارشنبه ناخن گرفتن خوب نیست.

دوختن لباسی که به تن اشخاص است موجب فقر است.