کتاب صوتی زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع

کتاب صوتی زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع، گفتگوی کریم فیضی و جلال رفیع، پیرامون موضوعاتی مانند زندگی، هدف از زندگی و زیبایی آن است. 

نسخه صوتی کتاب زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع، با صدای محمدحسن قائمی در اختیار شما قرار دارد. 

درباره‌ی کتاب صوتی زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع

اگر به زندگی از دریچه‌ی تجربیاتی که کسب کرده‌ایم نگاه کنیم، معنای آن متفاوت با زمانی می‌شود که صرفا چیزی را می‌خوانیم یا می‌شنویم. به همین دلیل است که نشستن پای صحبت‌های مردمانی که تجربه‌های متفاوتی در زندگی دارند، درک جدیدی از زندگی به ما می‌دهد. در حقیقت این عمل کمک می‌کند تا زندگی را از دریچه‌ی چشم دیگران ببینیم. کتاب زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع، شرح گفتگوی کریم فیضی و جلال رفیع درباره‌ی زندگی است. مردی که به واسطه‌ی کارهایی که انجام داده، تجربیات متنوعی دارد که بینش خاص او را نسبت به زندگی نشان می‌دهد.

کتاب صوتی زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع که نام زندگی... خیلی دور، خیلی نزدیک را برایش انتخاب کرده‌اند دو بخش دارد: بخش اول شامل زندگینامه‌ی جلال رفیع است. بخش دوم کتاب گفتگو و پرسش و پاسخ کریم فیضی با جلال رفیع درباره‌ی مفهوم زندگی و هدف حیات و هستی است.

کتاب صوتی زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع برای دوست‌داران طنز و طنزنویسی و دوست‌داران جلال رفیع، کتابی جذاب و خواندنی است.

درباره‌ی کریم فیضی

کریم فیضی در سال ۱۳۵۸ تبریز متولد شد. او در سال ۱۳۸۰ از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. اولین اثرش با نام عرفان شیعی را در ۱۷سالگی نوشت و در سال ۱۳۸۰ منتشر کرد که به سرعت نایاب شد و کمی بعد خودش نسخه اصلی آن را از بین برد. در سال ۱۳۸۵ از رشته‌ی فلسفه فارغ‌التحصیل می‌شود. از میان آثار او می‌توان به مجموعه‌ی زندگی و بس، صدها سال تنهایی و هوشنگ دوم (گفتگو با هوشنگ مرادی کرمانی)‌ اشاره کرد. کریم فیضی سال‌ها است که به تدریس و تحقیق مشغول است.

جملاتی از کتاب صوتی زندگی و بس؛ استاد جلال رفیع 

وقت ما هم جزو انفال است؛ یعنی در مالکیت خصوصی قرار نمی گیرد از یک طرف و دوم اینکه نفله شدنی است و باید نفله شود. ما هر دو در یک جا هستیم. این کار به این می‌ماند که برای خودمان کارت پستال بفرستیم، برای خودمان نوشابه باز کنیم و در مقابل خودمان قرارش بدهیم و بگوییم: بفرمایید! بعدش هم از من خواسته شده و من قول داده‌ام، قول دوستانه و وجدانی به آقای دعایی، که هر روز، ستون دریچه را در روزنامه بنویسم. دریچه‌ای است برای نفس کشیدن! من نمی‌خواهم نفس بکشم! این دریچه‌ای است برای همین زندگی، برای زندگی و به روی زندگی، ممکن است من از دریچه اصلی‌ام بمانم. الآن هم که می‌بینی دارم روزنامه می‌خوانم، به خاطر این است که ممکن است در آن‌ها خبری، مطلبی چیزی باشد که به درد همان دریچه بخورد.

فهرست 

• مقدمه
• زندگی و بس