کتاب صوتی سکوت دختران

کتاب صوتی سکوت دختران نوشته پت بارکر، جنگ تروا را از چشم زنی روایت می‌کند که شکوه قهرمانان برایش معنایی جز ویرانی خانه و ازدست‌دادن اختیار ندارد. بریسئیس، ملکه‌ی لیرنسوس، در آستانه‌ی سقوط شهرش با آینده‌ای روبه‌رو می‌شود که جایگاه پیشین او نمی‌تواند مانعش شود. این داستان میان آوازهای پیروزی مردان و خاطرات زنانی فاصله می‌اندازد که خود بخشی از غنیمت جنگ شده‌اند. پریسا اسکندری ترجمه این رمان را بر عهده داشته است. نشر صوتی پویا هنر ماندگار این کتاب صوتی را با گویندگی الهام ولی الله منتشر کرده است؛ روایتی درباره‌ی اسارت، حافظه و کوشش برای حفظ هویت در دل خشونت.

درباره کتاب صوتی سکوت دختران

کتاب صوتی سکوت دختران نوشته پت بارکر، رمانی با زمینه‌ی اساطیری و جنگی است که مرکز توجه را از میدان نبرد به زندگی زنان گرفتار در جنگ می‌برد. بریسئیس، راوی داستان، آشیل را نه از خلال القاب باشکوهش، بلکه از جایگاه کسانی معرفی می‌کند که قربانی قدرت او شده‌اند. روایت اول‌شخص باعث می‌شود فاصله‌ی میان شهرت یک جنگجو و تجربه‌ی مردم مغلوب، از همان آغاز آشکار باشد. پت بارکر فضای محاصره را از راه جزئیات جسمانی می‌سازد: گرمای اتاق، تشنگی، گریه‌ی کودکان و صداهایی که لحظه‌به‌لحظه نزدیک‌تر می‌شوند. جنگ در چنین فضایی فقط برخورد سپر و شمشیر نیست؛ جنگ نظم خانه، امنیت بدن و پیوندهای آشنا را نیز از هم می‌پاشد. بریسئیس زنی است که گذشته‌اش را نیز بی‌پرسش نمی‌پذیرد. او هنگام نگاه‌کردن به برده‌ی خانه‌اش، مهربانی خود را زیر سؤال می‌برد. این تردید، مسئله‌ی قدرت را از تقابل ساده‌ی دشمن و دوست فراتر می‌برد و به رابطه‌ی مالک و برده می‌رساند.
کتاب صوتی سکوت دختران روابط میان زنان را نیز یکدست و بی‌تنش نشان نمی‌دهد. اختلاف بریسئیس و مادرشوهرش، نگرانی برای فرزندآوری و تفاوت جایگاه زنان اشرافی و بردگان، زندگی پیش از اسارت را پیچیده‌تر از تصویری سراسر آرام می‌کند. سقوط شهر این تفاوت‌ها را در معرض دگرگونی قرار می‌دهد، اما خاطره‌ی آن‌ها همچنان در قضاوت راوی حضور دارد. روایت میان مشاهده‌ی بیرون و یادآوری گذشته حرکت می‌کند؛ اشیا، بوها و صداها بارها خاطره‌ای را زنده می‌کنند. پارچه‌ی نفیس در اقامتگاه فاتحان نشانی از خانه‌ای غارت‌شده است و بوی گل می‌تواند اندوه یک شهر ازدست‌رفته را بازگرداند. شخصیت‌هایی مانند پاتروکلوس و ایفیث نیز امکان‌های متفاوت رفتار در محیط اردوگاه را نشان می‌دهند، بی‌آنکه حضورشان اصل اسارت را تغییر دهد. شنونده با فضایی تلخ روبه‌رو می‌شود که خشونت را پنهان نمی‌کند. درعین‌حال، توجه راوی به مراقبت، همدلی و به‌خاطرسپردن، جایی برای دیدن واکنش‌های انسانی در شرایط تحقیرآمیز باقی می‌گذارد.

خلاصه داستان سکوت دختران

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
بریسئیس همراه زنان و کودکان لیرنسوس به دژ پناه می‌برد. صدای نبرد نزدیک می‌شود، اما باور فروریختن دیوارهایی که همیشه پناهشان بوده‌اند آسان نیست. کتاب صوتی سکوت دختران او را در فاصله‌ی کوتاه میان زندگی در قصر و اسارت دنبال می‌کند. نیروهای یونانی شهر را می‌گیرند و زنان بازمانده را به اردوگاه خود می‌برند. بریسئیس از دیگران جدا می‌شود و به اقامتگاه آشیل راه می‌یابد؛ مردی که برای سپاهش مایه‌ی افتخار است و برای او یادآور نابودی خانواده‌اش. بریسئیس میان شوک، ترس و خشم می‌کوشد محیط تازه و انتظارات صاحبانش را بشناسد. فرمان فراموش‌کردن گذشته در ذهن او نتیجه‌ای وارونه دارد: او تصمیم می‌گیرد به خاطر بسپارد. خاطره‌ی شهر و تماس با زنان دیگر، بخشی از کشمکش او برای حفظ نام و هویتش می‌شود.

چرا باید کتاب صوتی سکوت دختران را بشنویم؟

دلایل خواندن کتاب صوتی سکوت دختران را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روایت بریسئیس فاصله‌ی میان افتخار نظامی فاتحان و رنج مردم مغلوب را آشکار می‌کند.
• داستان، رابطه‌ی مراقبت و سلطه را در مناسبات مالک و برده به پرسش می‌کشد.
• جزئیات حسی، تأثیر جنگ بر ادراک و خاطره را ملموس می‌کنند.
• حضور زنان گوناگون، تفاوت تجربه‌های آنان از ناامنی را نشان می‌دهد.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی سکوت دختران به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به بازگویی اسطوره‌های یونانی از چشم شخصیت‌های حاشیه‌ای.
• مخاطبان رمان‌های جنگی که پیامدهای نبرد برای غیرنظامیان دغدغه‌ی آن‌هاست.
• شنوندگان داستان‌های زن‌محور درباره‌ی اسارت، نابرابری و حفظ هویت.
• علاقه‌مندان به روایت‌های اول‌شخص تلخ و جزئی‌نگر.

بخشی از کتاب صوتی سکوت دختران

«در تمام کوچه‌های باریک شهر، گروه‌های کوچک زنان که نوزادان را در آغوش داشتند یا دست کودکان را گرفته بودند، به سمت میدان اصلی حرکت می‌کردند. آفتاب سوزان بود، باد تندی می‌وزید و سایهٔ سیاه دژ به سویمان دراز شده بود تا ما را دربربگیرد. وقتی از روشنایی شدید وارد تاریکی شدم لحظه‌ای چشمانم تار شد؛ و تعادلم را از دست دادم. زنان عادی و بردگان را به زیرزمین هدایت کردند، درحالی‌که اعضای خانواده‌های سلطنتی و اشرافی به طبقه بالا فرستاده شدند. تمام مسیر از پلکان پیچ‌درپیچ بالا رفتیم، به‌سختی می‌توانستیم جای پایمان را روی پله‌های باریک پیدا کنیم، بالا و بالا و بالاتر رفتیم تا اینکه ناگهان به اتاقی بزرگ و خالی رسیدیم. پرتوهای نور از پنجره‌های باریک به فواصل منظم روی کف اتاق تابیده بودند که باعث شده بود گوشه‌های اتاق در سایه فرو بروند. به آهستگی اطراف را پاییدیم، جایی را برای نشستن انتخاب کردیم، وسایلمان را پهن کردیم و سعی کردیم تا می‌توانیم آنجا را شبیه یک خانه کنیم.
ابتدا آنجا خنک به نظر می‌رسید؛ اما وقتی خورشید بالاتر رفت، اتاق گرم، خفه و دم‌کرده شد. چند ساعت بعد، بوی بدن‌های عرق کرده، شیر، مدفوع نوزاد و خون تقریباً غیرقابل‌تحمل شده بود. نوزادان و کودکان نوپا در گرما بی‌قراری می‌کردند. مادرها بچه‌های کوچکشان را روی ملحفه‌ها خوابانده و بادشان می‌زدند، در همین حین خواهر و برادران بزرگ‌ترشان بدون اینکه واقعاً بفهمند چه اتفاقی دارد می‌افتد با هیجان زیاد این‌طرف و آن‌طرف می‌دویدند.»