کتاب صوتی پرده

کتاب صوتی پرده نوشته ریموند چندلر، ماجرای کارآگاهی است که آشنایی با مردی گرفتار، او را به پرونده‌ی ناپدیدشدن یک قاچاقچی سابق مشروب می‌کشاند. کارمادی در میان صاحبان کلوب، افراد مسلح و اعضای خانواده‌ای ثروتمند به‌دنبال حقیقت می‌رود؛ اما هر سرنخ، خطر تازه‌ای همراه دارد. فتح اله جعفری جوزانی این اثر را ترجمه کرده است. این کتاب صوتی با گویندگی فرهاد اتقیایی منتشر شده و انتشارات رادیو پنجره انتشار نسخه‌ی صوتی را بر عهده داشته است. داستان از یک آشنایی ظاهراً اتفاقی آغاز می‌شود و سؤال مهمی را پیش می‌کشد: کمک به یک آشنا، چه زمانی به مسئولیتی خطرناک تبدیل می‌شود؟

درباره کتاب صوتی پرده

کتاب صوتی پرده نوشته ریموند چندلر، داستانی جنایی و معمایی با محوریت کارمادی، کارآگاه خصوصی، است. کارمادی ماجرا را از زبان خودش تعریف می‌کند؛ بنابراین شنونده اطلاعات را از مسیر دیده‌ها، برداشت‌ها و گفت‌وگوهای او به دست می‌آورد. کارمادی نه ناظری بیرون از خطر، بلکه یکی از کسانی است که باید پیامد تصمیم‌هایش را تحمل کند. کنایه‌های او هنگام روبه‌روشدن با اسلحه یا تهدید، فاصله‌ای میان ترس موقعیت و ظاهر خونسردش ایجاد می‌کند. جمله‌های کوتاه و پاسخ‌های طعنه‌آمیز، بخشی از شخصیت او را می‌سازند. نویسنده فضای داستان را از کنار هم قراردادن جزئیات شکل داده است: لباس چروک یک آشنای قدیمی، لرزش لیوان در دست، خودرویی منتظر در خیابان و پنجره‌ای که کسی مدام از پشت پرده‌ی آن بیرون را می‌پاید. شنونده در چنین فضایی باید به رفتارها هم به‌اندازه‌ی حرف‌ها توجه کند. آدم‌ها همیشه همه‌ی دانسته‌هایشان را بیان نمی‌کنند و سکوت یا تغییر حالت چهره گاهی معنایی بیشتر از یک پاسخ دارد.
کتاب صوتی پرده دو محیط به‌ظاهر دور از هم را کنار یکدیگر می‌گذارد: محفل‌های قمار و معاملات غیرقانونی از یک‌سو و عمارت خانواده‌ی وینسلو از سوی دیگر. ثروت، مرز امنی میان ساکنان عمارت و آشفتگی بیرون ایجاد نکرده است. ناپدیدشدن داد اومارا، روابط اعضای این خانواده را نیز زیر سؤال می‌برد. وینسلوی سالخورده بیش از رسوایی احتمالی، نگران حال مردی است که هم‌صحبتش بوده؛ دخترش از ازدواجی حرف می‌زند که بی‌حوصلگی در شکل‌گیری آن نقش داشته است. نویسنده از همین تفاوت‌ها برای نشان‌دادن فاصله‌ی عاطفی میان شخصیت‌ها استفاده کرده است. باران، خیابان‌های خلوت، گلخانه‌ی گرم و گاراژ دورافتاده نیز صرفاً پس‌زمینه نیستند؛ هریک احساس متفاوتی از گرفتاری، فرسودگی یا تهدید می‌سازند. داستان علاوه‌بر پرسش درباره‌ی سرنوشت یک فرد گمشده، مسئله‌ی اعتماد را مطرح می‌کند. کارمادی باید تشخیص دهد چه کسی کمک می‌خواهد، چه کسی اطلاعات را پنهان می‌کند و چه کسی می‌کوشد مسیر جست‌وجو را به نفع خودش تغییر دهد.

خلاصه داستان پرده

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
لری بتزل، آشنای قدیمی کارمادی، سحرگاه مسلح و هراسان به آپارتمان او می‌آید. لری می‌گوید کسانی قصد جانش را دارند و از کارآگاه می‌خواهد او را از شهر خارج کند. حرف‌هایش درباره‌ی ناپدیدشدن داد اومارا، زنی به نام مونا و فعالیت‌های پنهانی چند تبهکار، ماجرا را از یک درخواست کمک فراتر می‌برد. کارمادی برای سنجیدن این اطلاعات به عمارت وینسلو می‌رود؛ جایی که پدر همسر اومارا همچنان منتظر خبری از اوست. کارآگاه در گفت‌وگو با اعضای خانواده درمی‌یابد که غیبت اومارا برای همه معنای یکسانی ندارد. او هم‌زمان نشانه‌هایی از تعقیب‌شدن می‌بیند. جست‌وجویی که با شنیدن حرف‌های یک آشنا شروع شده، حالا او را میان خواسته‌ی خانواده، تهدید افراد مسلح و اطلاعاتی قرار می‌دهد که هنوز نمی‌تواند درستی‌شان را بسنجد.

چرا باید کتاب صوتی پرده را بشنویم؟

دلایل شنیدن کتاب صوتی پرده را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• روایت اول‌شخص، امکان دنبال‌کردن استنباط‌ها و تردیدهای کارآگاه را فراهم می‌کند.
• گفت‌وگوهای کنایه‌آمیز، برخورد شخصیت‌ها با تهدید و ترس را نشان می‌دهند.
• داستان، پیوند ثروت و جرم را از خلال روابط اشخاص بررسی می‌کند.
• تفاوت میان گفته‌ها و رفتارها، شنونده را به سنجیدن اعتبار اطلاعات دعوت می‌کند.

شنیدن این کتاب صوتی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

کتاب صوتی پرده به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به داستان‌های جنایی با شخصیت اصلی کارآگاه خصوصی.
• مخاطبان علاقه‌مند به معماهای مبتنی بر اطلاعات متناقض.
• شنوندگان دوستدار گفت‌وگوهای طعنه‌آمیز در موقعیت‌های پرتنش.
• علاقه‌مندان به بررسی اعتماد و وفاداری در روابط شخصیت‌ها.

بخشی از کتاب صوتی پرده

«به اندازهٔ کافی واسه‌اش مشروب خریدم که یه خورده حالش را خوب کنه و نصف سیگارهام را دادم بهش. گاه‌گداری «بین فیلم‌ها» می‌دیدمش. شروع کردم بهش پول قرض دادن. اصلاً نمی‌دونم واسه چی. اون هیکل‌دارِ خوش‌قیافه‌ای بود با چشم‌هایی مثل چشم‌های گاو و یه چیز معصوم و صادقانه توشون. چیزی که توی شغلم زیاد بهش برنمی‌خورم.
خنده‌دار اینجا بود که پیش از لغوِ قانونِ ممنوعیت مشروبات الکلی اون واسه یه باند خطرناک، مشروب جابه‌جا می‌کرد. اون توی سینما هیچ‌وقت به جایی نرسید و بعد از مدتی دیگه ندیدمش.
بعدش یه روز بی‌هوا یه چک به مبلغ تمامِ بدهیش به دستم رسید با یه یادداشت که اون داشت توی کلوب داردانِلا روی میز کار می‌کرد -میز قمار، نه میز غذاخوری- و خواسته بود برم ببینمش. این بود که می‌دونستم دوباره رفته توی کارهای خلاف.
نرفتم دیدنش، اما یه جوری فهمیدم که صاحبِ اونجا جو مِساروی بود و جو مساروی با اون زن موبوری که اون چشم‌ها را داشت عروسی کرده بود، همونی که لری بتزل اون موقع توی رولز رویس باهاش بود. باز هم نرفتم اونجا.»