کتاب صوتی سوگواری

کتاب صوتی سوگواری نوشته آنتون چخوف با ترجمه احمد گلشیری و روایت شقایق مهرابی، توسط انتشارات مانا ایده منتشر شده است. این اثر کوتاه در دسته‌ی داستان‌های کلاسیک روسی قرار می‌گیرد و به زندگی و احساسات یک درشکه‌چی پیر می‌پردازد که در سرمای زمستانی شهر، با اندوه از دست دادن پسرش دست‌وپنجه نرم می‌کند. نسخه‌ی صوتی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب صوتی سوگواری

داستان کوتاه سوگواری در تاریخ ۱۶ ژانویه ۱۸۸۶ در شماره ۲۶ روزنامه‌ی سن‌پترزبورگی Peterburgskaya Gazeta با نام مستعار همیشگی چخوف، یعنی «آ. چخونته»، منتشر شد. این داستان با تغییرات جزئی در مجموعه‌ی داستان‌های رنگارنگ که در همان سال ۱۸۸۶ منتشر شد، گنجانده شد و بعدها در سال ۱۸۹۵ در مجموعه‌ای به نام «پروبلسکی» (به معنای «درخشش‌ها») از طریق نشر Posrednik به چاپ رسید . چخوف سرانجام نسخه‌ای بازبینی‌شده از آن را در جلد سوم از مجموعه آثار کامل خود جای داد که در سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۱ توسط آدولف مارکس (Adolf Marks) منتشر شد.

داستان سوگواری از همان ابتدا با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد. لئونید اوبولنسکی (Leonid Obolensky) از توانایی فوق‌العاده‌ی چخوف در دیدن درام پنهان در پشت ساده‌ترین چیزها تمجید کرد و سوگواری را نمونه‌ای کامل از این ویژگی دانست. همچنین «کنستانتین آرسنیف» (Konstantin Arsenyev) در مقاله‌ای با عنوان «نویسندگان زمان ما»، سوگواری را در فهرست بهترین داستان‌های کوتاه معاصر خود قرار داد. شاید مهم‌ترین تأییدیه، جایگاه این داستان در «فهرست شخصی بهترین داستان‌های چخوف» از نظر لئو تولستوی باشد؛ نویسنده‌ی بزرگ روسی که خود این اثر را در زمره‌ی برترین آثار چخوف به شمار آورده است. این داستان، با وجود حجم کم، در طول سال‌ها به‌عنوان یکی از نمونه‌های درخشان نگاه بی‌طرفانه و انسانی چخوف به رنج‌های انسانی شناخته شده و تاکنون به زبان‌های متعددی ترجمه شده است.

خلاصه داستان صوتی سوگواری

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

داستان سوگواری با تصویری از ایوانا، درشکه‌چی پیر و اسب کوچکش در سرمای غروب و زیر بارش برف آغاز می‌شود. ایوانا، که به‌تازگی پسرش را از دست داده، در میان خیابان‌های شلوغ و پرهیاهوی شهر، ساعت‌ها منتظر مسافر می‌ماند. نخستین مسافر او یک افسر است که بی‌توجه به حرف‌های ایوانا، تنها به مقصدش فکر می‌کند. ایوانا تلاش می‌کند اندوه خود را با او در میان بگذارد اما افسر علاقه‌ای به شنیدن ندارد و گفت‌وگو به‌سرعت پایان می‌یابد. در ادامه، سه جوان پر سر و صدا سوار درشکه می‌شوند. ایوانا باز هم می‌کوشد درباره‌ی مرگ پسرش صحبت کند، اما جوان‌ها سرگرم شوخی و بحث‌های بی‌اهمیت خود هستند و به حرف‌های پیرمرد توجهی نشان نمی‌دهند. ایوانا پس از پیاده‌شدن مسافران بار دیگر در تنهایی خود فرو می‌رود و به‌دنبال کسی می‌گردد تا درد دل کند. حتی زمانی که به میخانه می‌رود و با باربری یا جوانی که آب می‌خواهد هم‌کلام می‌شود، باز هم کسی به اندوه او گوش نمی‌دهد. ایوانا در نهایت که از بی‌توجهی آدم‌ها خسته شده، به اصطبل بازمی‌گردد و در کنار اسب کوچکش می‌نشیند. او داستان مرگ پسرش را برای اسب تعریف می‌کند؛ تنها موجودی که بی‌قضاوت و بی‌کلام، شنونده‌ی اندوه اوست. داستان با این تصویر به پایان می‌رسد که پیرمرد، در دل شب و سرمای زمستان، با اسبش و اندوهی تنها باقی می‌ماند که هیچ‌کس آن را نمی‌بیند.

چرا باید کتاب صوتی سوگواری را بشنویم؟

سوگواری با نگاهی موشکافانه به تجربه‌ی سوگ و تنهایی، تصویری ملموس از بی‌توجهی و سردی روابط انسانی در جامعه‌ی شهری ارائه می‌دهد. این داستان کوتاه، با توصیف‌های دقیق و فضاسازی خاص، خواننده را به درک عمیق‌تری از احساسات انسانی و نیاز به همدلی می‌رساند. مواجهه‌ی ایوانا با بی‌اعتنایی اطرافیان، فرصتی برای تأمل درباره‌ی اهمیت شنیدن و همدردی در زندگی روزمره فراهم می‌کند. این کتاب، نمونه‌ای از قدرت داستان‌نویسی چخوف در بیان دردهای پنهان و ناگفته‌ی انسان‌هاست.

شنیدن کتاب صوتی سوگواری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

شنیدن این کتاب برای علاقه‌مندان به داستان‌های کلاسیک، دوست‌داران ادبیات روسیه و کسانی مناسب است که دغدغه‌ی تنهایی، سوگ و روابط انسانی را دارند. همچنین سوگواری برای کسانی که به دنبال درک عمیق‌تری از احساسات انسانی و تجربه‌های مشترک بشری هستند، انتخابی تأمل‌برانگیز خواهد بود.

درباره آنتون چخوف

آنتون پاولوویچ چخوف (۲۹ ژانویه ۱۸۶۰ – ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۴) نویسنده، نمایشنامه‌نویس و پزشک روسی است که به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان داستان‌های کوتاه در تمام دوران و همچنین یکی از سه چهره‌ی بنیادین مدرنیسم در تئاتر (همراه با هنریک ایبسن و آگوست استریندبرگ) شناخته می‌شود. او در شهر تاگانروگ، روسیه، در خانواده‌ای از طبقه‌ی متوسط به دنیا آمد و در سال ۱۸۸۴ از دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه مسکو فارغ‌التحصیل شد. چخوف که خود را بیش از هر چیز یک پزشک می‌دانست، رابطه‌ی خود با ادبیات را با جمله‌ای معروف چنین توصیف کرده است: «پزشکی همسر قانونی من است و ادبیات، معشوقه‌ی من».

چخوف که در طول زندگی کوتاه خود چهار نمایشنامه‌ی کلاسیک (از جمله مرغ دریایی، عمو وانیا، سه خواهر و باغ آلبالو) و صدها داستان کوتاه نوشت، با نگاهی بی‌طرفانه و انسانی به زندگی، مرگ، تنهایی و بی‌عدالتی اجتماعی، انقلابی در فرم داستان کوتاه ایجاد کرد و با به کارگیری تکنیک‌هایی چون جریان سیال ذهن که بعدها توسط جیمز جویس و دیگر مدرنیست‌ها به کار گرفته شد، تأثیری عمیق بر ادبیات جهان گذاشت. او که خود به بیماری سل مبتلا بود، در ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۴ در شهر تفریحی بادن‌وایلر در آلمان درگذشت و در گورستان نووودویچی در مسکو به خاک سپرده شد و میراثی بی‌نظیر از خود به جای گذاشت.