کتاب صوتی بچه دزیره

کتاب صوتی بچه دزیره نوشتهٔ کیت شوپن و ترجمهٔ آزاده بوستانی است. فیروزه لطفی گویندگی این داستان کوتاه، آمریکایی و صوتی را انجام داده و نوین کتاب گویا آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی بچه دزیره

کتاب صوتی بچه دزیره برابر با یک داستان کوتاه و معاصر و آمریکایی است. این داستان صوتی کوتاه روایتگر احساسی مادرانه است که نسل‌به‌نسل می‌چرخد و سرشار از عشق و طراوت و تازگی است؛ روایت نوزادی که با حضور در این دنیا، بر زندگی انسان‌هایی که شوق زندگی در چشمانشان کمرنگ شده تأثیری از جنس شروعی دوباره و امیدواری می‌گذارد.

می‌دانیم که داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

شنیدن کتاب صوتی بچه دزیره را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر آمریکا و قالب داستان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب صوتی بچه دزیره

«دزیره درست می‌گفت. ازدواج و به دنیا آمدن پسرش کاری با آرماند اوبینی کرده بود که طبیعت تحکم‌آمیز و سخت‌گیر تعدیل شود. همین باعث خوشحالی دزیره مهربان شده بود چون کاری می‌کرد تا در اوج ناامیدی هم عاشقش باشد. وقتی اخم می‌کرد، به خود می‌لرزید اما دوستش داشت. وقتی مردش لبخند می‌زد دیگر از خدا چیزی نمی‌خواست. چهره سبز و زیبای آرماند از روزی که عاشق دزیره شده بود، کمتر اخم به خود دیده بود.»