کتاب صوتی عکس های فوری

کتاب صوتی عکس های فوری نوشتهٔ ادگار لارنس دکتروف و کاترین بل و الکساندر همن و لارا وپنیار و رز تریمین و ویلیام بوید و ترجمهٔ گروه مترجمان است. کامبیز خلیلی و فریبا فصیحی گویندگی این کتاب صوتی را انجام داده‌اند و انتشارات کتابسرای نیک آن را منتشر کرده است؛ کتابی دربردارندهٔ شش داستان کوتاه.

درباره کتاب صوتی عکس های فوری

کتاب صوتی عکس های فوری مجموعهٔ شش داستان کوتاه از نویسندگان گوناگون معاصر را در بر گرفته است. «آنچه می‌ماند» از کاترین بل، «عکس‌های فوری» از ویلیام بوید، «دلقک آستاپووُ» از رزی تریمین، «ویکفیلد» از ادگار لارنس دکتروف، «لودا و میلنا» از لارا وپنیار و «جزیره‌ها» از الکساندر همن داستان‌های این مجموعه را تشکیل داده است.

می‌دانیم که داستان کوتاه به داستان‌هایی گفته می‌شود که کوتاه‌تر از داستان‌های بلند باشند. داستان کوتاه دریچه‌ای است که به روی زندگی شخصیت یا شخصیت‌هایی و برای مدت کوتاهی باز می‌شود و به خواننده امکان می‌دهد که از این دریچه‌ها به اتفاقاتی که در حال وقوع هستند، نگاه کند. شخصیت در داستان کوتاه فقط خود را نشان می‌دهد و کمتر گسترش و تحول می‌یابد. گفته می‌شود که داستان کوتاه باید کوتاه باشد، اما این کوتاهی حد مشخص ندارد. نخستین داستان‌های کوتاه اوایل قرن نوزدهم میلادی خلق شدند، اما پیش از آن نیز ردّپایی از این گونهٔ داستانی در برخی نوشته‌ها وجود داشته است. در اوایل قرن نوزدهم «ادگار آلن پو» در آمریکا و «نیکلای گوگول» در روسیه گونه‌ای از روایت و داستان را بنیاد نهادند که اکنون داستان کوتاه نامیده می‌شود. از عناصر داستان کوتاه می‌توان به موضوع، درون‌مایه، زمینه، طرح، شخصیت، زمان، مکان و زاویه‌دید اشاره کرد. تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در جهان «آنتوان چخوف»، «نیکلای گوگول»، «ارنست همینگوی»، «خورخه لوئیس بورخس» و «جروم دیوید سالینجر» و تعدادی از بزرگان داستان کوتاه در ایران نیز «غلامحسین ساعدی»، «هوشنگ گلشیری»، «صادق چوبک»، «بهرام صادقی»، «صادق هدایت» و «سیمین دانشور» هستند.

شنیدن کتاب صوتی عکس های فوری را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب صوتی را به دوستداران ادبیات داستانی معاصر جهان و قالب داستان کوتاه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ادگار لورنس دکتروف

ادگار لورنس دکتروف در ۶ ژانویهٔ ۱۹۳۱ میلادی در برانکسِ نیویورک به دنیا آمد. این نویسندهٔ آمریکایی به کالج کنیون در اوهایو رفت و فلسفه خواند. پس از آن به نیروی زمینی ایالات متحدهٔ آمریکا پیوست و به‌عنوان سرجوخه در سال‌های ۱۹۴۴ - ۱۹۴۵ در آلمانِ تحت‌اشغال متفقین خدمت کرد. پس از بازگشت از جنگ به نیویورک، در یک شرکت فیلم‌سازی به‌عنوان خواننده و ارزیاب فیلم‌نامه مشغول به کار شد و به‌علت اینکه بیشتر فیلم‌نامه‌های وسترن می‌خواند، تحت‌تأثیر فضا و شخصیت‌های این ژانر سینمایی، اولین رمان خود را با عنوان «به هاردتایمز خوش آمدید» در سال ۱۹۶۰ منتشر کرد. پس از کارهای ویراستاری و انتشاراتی، دکتروف در سال ۱۹۶۹ ترجیح داد که نویسندهٔ تمام‌وقت باشد؛ بنابراین تمام توجه خود را به نوشتن معطوف کرد و به‌عنوان نویسندهٔ مقیم به دانشگاه کالیفرنیا ارواین رفت و در سال ۱۹۷۱ رمان «کتاب دانیل» را تکمیل کرد. در این رمان به ماجراجویی‌های هسته‌ای آمریکا و پیامدهای آزمایش انفجار هسته‌ای می پردازد. دکتروف رمان بعدی‌اش را که مشهورترین اثر او شد، در سال ۱۹۷۵ با عنوان «رگتایم» روانهٔ بازار کرد. این رمان بعدتر در فهرست ۱۰۰ رمان برتر به‌انتخاب کتابخانهٔ مدرن قرار گرفت. ادگار لورنس دکتروف در ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۵ بر اثر عوارض ناشی از سرطان ریه در منهتنِ نیویورک درگذشت.

درباره الکساندر همن

الکساندر همن نویسنده‌ای بوسنیایی است که در سال ۱۹۹۲ به آمریکا مهاجرت کرد. داستان‌های کوتاهش از سال ۱۹۹۵ در مجلات نیویورکر، پاریس ریویو، اسکوایر و گرانتا چاپ شده است. روزنامهٔ گاردین او را ناباکوف جدید نامیده است. داستان «زنبورها، بخش اول» نخستین‌بار در مجلهٔ نیویورکر و سپس در مجموعهٔ بهترین داستان‌های کوتاه آمریکایی سال ۱۹۹۹ چاپ شده است.

بخشی از کتاب صوتی عکس های فوری

«مرگ شوهر، میبل را از پا در نیاورده. حدود پنجاه سال است که تنها زندگی نکرده. با این همه هر صبح می‌تواند با تلاش و تقلا از خواب بیدار شود، مثل غواصی که تقلا می‌کند خود را به سطح آب برساند. برای او هر روز مثل گرهی در یک ریسمان است. چیزی که باید آن را شمرد، نوعی یاد یار. قضیه این نیست که جورج را دوست نداشت، او را دوست داشت و آن عشق ساده و قابل اعتماد، شالوده‌ی چهل و چهار سال زندگی مشترکشان بود. اما سال‌ها پیش، جورج شروع کرده بود به اینکه ترکش کند، ذره ذره ترکش کرده بود و نرم نرم در مبلی که دوست داشت روی آن بنشیند، ناپدید شده بود. پسرش که ترکش کرد قضیه فرق می‌کرد، ناگهانی بود، مثل یک ضربه.»