کتاب صوتی رفیق بی کلک: اسب! (شماره یک: تغییر قیافه)

کتاب صوتی رفیق بی کلک: اسب! (شماره یک: تغییر قیافه) نوشتهٔ شهرام شفیعی است. پوریا نوش مهر گویندگی این داستان طنز صوتی را انجام داده و انتشارات شرکت توسعه محتوای لحن دیگر آن را برای نوجوان‌ها  منتشر کرده است.

درباره کتاب صوتی رفیق بی کلک: اسب! (شماره یک: تغییر قیافه)

کتاب صوتی رفیق بی کلک: اسب! (شماره یک: تغییر قیافه) حاوی یک داستان طنز ایرانی برای نوجوان‌ها است که با یک دزدی آغاز می‌شود. در یک شب گرم، گاودزدها وارد مزرعهٔ غربی شده و تمام ۲۵۰۰ گاو آنجا را دزدیده‌اند. انگار «کلانتر نان‌سفید» از عهدهٔ پیداکردن گاوهای مزرعه‌دار و دستگیرکردن مجرمان برنمی‌آید. کلانتر نان‌سفید و دستیارش، دو نفر از بی‌عرضه‌ترین و دست‌وپاچلفتی‌ترین آدم‌هایی هستند که می‌توانید به کل عمرتان ببینید. از بخت بد، بازکردن گرهٔ یک مشکل بزرگ به‌دست این دو آدم افتاده است، اما به نظر می‌رسد این دو نفر بیشتر به درد خرابکاری‌کردن می‌خورند تا پیداکردن دزدها و دستگیر‌کردنشان. شهرام شفیعی با زبان طنز همیشگی خود، این بار داستانی با حال‌وهوای وسترنی و غرب وحشی برای مخاطبان نوجوانش آماده کرده است. در این داستان صوتی، از دست کارهای عجیب و اشتباه کل آدم‌های این شهر، مدام به خنده می‌افتید. بیشتر از همه نیز از دست خود کلانتر نان‌سفید و دستیار او.

مجموعه کتاب‌های «رفیق بی‌کلک: اسب» حاوی داستان‌هایی طنز از یک شهر در غرب وحشی است. از آدم‌های این شهر کارهای عجیب‌وغریبی سرمی‌زند، اما بدتر از همه کلانتر و معاون او هستند. «کلانتر نان‌سفید» و «معاون سقف‌دودی» که از شخصیت‌های اصلی این مجموعه هستند، دو کاراکتری‌اند که در طول داستان دائماً با کارها و ایده‌هایشان شما را به خنده می‌اندازند. شهرام شفیعی که از طنزنویسان مشهور حوزهٔ کودک و نوجوان است، نویسندگی این مجموعه را بر عهده داشته است.

شنیدن کتاب صوتی رفیق بی کلک: اسب! (شماره یک: تغییر قیافه) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این داستان خنده‌دار، ویژهٔ نوجوانانی است که به ماجراهای طنز علاقه دارند.

بخشی از کتاب صوتی رفیق بی کلک: اسب! (شماره یک: تغییر قیافه)

«کلانتر نان‌سفید گزارش می‌دهد. یعنی معاون سقف‌دودی کجا رفته بود؟ حدود یک ساعت دیگر پشت میزم منتظر ماندم؛ اما هیچ خبری از معاون سقف‌دودی نبود. بلند شدم و رفتم روی سکوی چوبی تا ببینم او در استفاده‌ی درست از در ورودی چه مشکلی پیدا کرده است. معمولاً برای استفاده‌ی درست از در ورودی به یک در ورودی احتیاج داریم. خب این یکی را بررسی کردم و دیدم خوشبختانه ما هنوز یک در ورودی داریم. بعد چندبار در را بازوبسته کردم تا ببینم خوب کار می‌کند یا نه. به نظرم آن در خیلی خوب کار می‌کرد و برای استفاده از آن لازم نبود که آدم حتماً بخورد به ستون یا آنکه خوراک لاشخورها شود. به‌هرحال مدتی روی سکوی چوبی قدم زدم و وقت گذراندم تا شاید سروکله‌ی معاون پیدا شود. برای اینکه حوصله‌ام سر نرود تصمیم گرفتم خودم یک‌بار مثل آقاها وارد دفتر شوم. بنابراین شستم را گذاشتم توی جیب جلیقه‌ام، آرام قدم زدم، جلو رفتم، دو ضربه‌ی آرام به در زدم و وارد دفتر شدم. چند بار این کار را تکرار کردم تا پایه‌ام قوی شود، اما دفعه‌ی آخر با دماغ خوردم به ستون.»